Postanowienie NSA z 4 lipca 2006 r., II OZ 686/06

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 4 lipca 2006 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Biura Obrotu Prawnego "[...]" Sp. z o.o. w Kwidzynie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 7 lutego 2006 r. sygn. akt II SA/Gd 4345/01 odrzucające skargę kasacyjną Biura Obrotu Prawnego "[...]" Sp. z o.o. w Kwidzynie

Od orzeczenia

od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 1 marca 2005 r.

Skład

Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz przewodniczący, sprawozdawca

Sprawa

w sprawie ze skargi Biura Obrotu Prawnego "[...]" Sp. z o.o. w Kwidzynie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia 12 listopada 2001 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu postanawia uchylić zaskarżone postanowienie

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wyrokiem z dnia 1 marca 2005 r. oddalił skargę Biura Obrotu Prawnego "[...]" Sp. z o.o. w Kwidzynie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia 12 listopada 2001 r., nr [...], w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu.

Skarżąca Spółka otrzymała odpis w/w wyroku wraz z uzasadnieniem w dniu 12 maja 2005 r.

W dniu 9 czerwca 2005 r. strona skarżąca złożyła skargę kasacyjną od tego wyroku, którą podpisał jako dyrektor Spółki K. Ł..

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia 7 lutego 2006 r., działając na podstawie art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) odrzucił skargę kasacyjną Spółki jako niedopuszczalną, wskazując w uzasadnieniu, iż stosownie do art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), powinna ona być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego.

W dniu 28 lutego 2006 r. strona skarżąca złożyła zażalenie na powyższe postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w którym wniosła o jego uchylenie. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie art. 49 § 1 w zw. z art. 193 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W uzasadnieniu wskazano, że skarga została sporządzona przez radcę prawnego, bowiem K. Ł. posiada uprawnienia radcy prawnego, na dowód czego dołączono zaświadczenie Rady Okręgowej Izby Radców Prawnych w Gdańsku z dnia 11 maja 1999 r.

Niezależnie od powyższego, Spółka podniosła, że w skardze kasacyjnej wymieniono wśród załączników pełnomocnictwo, które wprawdzie na skutek omyłki nie zostało do niej dołączone, jednakże w ocenie Spółki powyższe jednoznacznie wskazuje, iż skarga nie została sporządzona przez stronę osobiście. Zdaniem Spółki, w tej sytuacji Sąd powinien wezwać stronę do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej poprzez dołączenie pełnomocnictwa oraz podpisanie tej skargi przez pełnomocnika.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Stosownie do art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2 i 3. Zaznaczyć należy, że powołany przepis nie wymaga, aby skargę kasacyjną sporządził pełnomocnik, zatem w sytuacji, gdy osobą upoważnioną do reprezentowania osoby prawnej jest radca prawny, może on sporządzić skargę kasacyjną osobiście.

Z dokumentów dołączonych do zażalenia jednoznacznie wynika, iż dyrektor skarżącej Spółki – K. Ł., który podpisał skargę kasacyjną jest wpisany na listę radców prawnych Okręgowej Izby Radców Prawnych w Gdańsku. Posiada zatem uprawnienie do wykonywania zawodu radcy prawnego, a tym samym posiada również kwalifikacje do sporządzenia skargi kasacyjnej. Stosownie więc do art. 175 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, K. Ł. mógł wnieść sporządzoną osobiście skargę kasacyjną w imieniu reprezentowanej przez niego Spółki.

W świetle powyższego, nie mają znaczenia pozostałe argumenty podnoszone przez stronę w zażaleniu.

Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 i art. 197 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.