Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 4 marca 2005r., sygn. akt 7/IV SA 5030/03 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego dnia 18 listopada 2003r. w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę. Od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie A. K., reprezentowany przez adwokat M. O. wniósł skargę kasacyjną, który w postępowaniu administracyjnym pełnił funkcję pełnomocnika W. K..
Pismem z dnia 20 czerwca 2005r. Sąd zwrócił się do adw. M. O. o wyjaśnienie, czy skarga kasacyjna od powyższego wyroku została sporządzona w imieniu A. K. /jako pełnomocnika W. K./, czy też w imieniu uczestniczki postępowania W. K.. Odpowiadając na to pismo adwokat M. O. wskazała, iż zostały złożone dwie odrębne skargi kasacyjne jedna w imieniu W. K., zaś druga w imieniu A. K., występującego zarówno w charakterze pełnomocnika W. K., jak też uczestnika postępowania z tytułu przysługującej mu współwłasności nieruchomości położonej w Jastrzębiej Górze sąsiadującej z nieruchomością objętą postępowaniem. Nie przedstawiła jednak żadnych dokumentów potwierdzających, że A. K. jest współwłaścicielem określonej nieruchomości stanowiącej działkę nr 61.
Postanowieniem z dnia 7 października 2005r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę kasacyjną A. K. z powodu jej niedopuszczalności. W uzasadnieniu powyższego postanowienia jako podstawę rozstrzygnięcia Sąd powołał art. 173§2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), zwanej dalej "ppsa", zgodnie z którym skargę kasacyjną może wnieść strona, prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich po doręczeniu im odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. W sprawie niniejszej A. K. nie brał udziału w postępowaniu na prawach strony, lecz występował wyłącznie jako pełnomocnik W. K.. Ponieważ zgodnie z treścią aktu notarialnego z dnia 8 października 2001r. W. K. nabyła działkę nr [...] położoną w Jastrzębiej Górze, dlatego w ocenie Sądu skarga kasacyjna wniesiona przez adwokat M. O. w imieniu A. K. jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu.
Na powyższe postanowienie A. K. wniósł zażalenie zarzucając naruszenie art. 178 w związku z art. 173§2 ppsa poprzez bezzasadne odrzucenie skargi kasacyjnej na skutek błędnego ustalenia Sądu, iż żalący się występując w sprawie jako pełnomocnik W. K. nie ma statusu uczestnika na prawach strony, skoro jest właścicielem nieruchomości położonej w Jastrzębiej Górze i postępowanie dotyczy także jego interesu prawnego.
Naczelny Sąd Administracyjny uznał, iż zażalenie nie jest oparte na usprawiedliwionych podstawach.
Należy zauważyć, że podmiotami legitymowanymi procesowo do wniesienia skargi kasacyjnej w rozumieniu art. 173§2 ppsa są: strona, prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Oznacza to, iż w badaniu dopuszczalności skargi kasacyjnej należy ustalić, czy wnosi ją podmiot mający w sprawie legitymację procesową.
Z akt sprawy wynika, że w postępowaniu przed organami administracji publicznej żalący się występował wyłącznie w charakterze pełnomocnika W. K. i nie ubiegał się o traktowanie go jako strony mającej własny interes prawny w rozpoznawanej spawie.
Wobec faktu, że A. K. w sprawie niniejszej nie był stroną postępowania a jedynie pełnomocnikiem swojej matki W. K., prawidłowo Sąd I instancji uznał, iż nie był on podmiotem uprawnionym do wniesienia skargi kasacyjnej, co czyni tę skargę niedopuszczalną, a więc podlegającą odrzuceniu z mocy art. 178 ppsa.
Z tych przyczyn, stosownie do art. 184 w związku z art. 197 ppsa, orzeczono jak w sentencji.