Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach postanowieniem z dnia 11 maja 2009 r. oddalił wniosek T.H. o wstrzymanie wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia [...] października 2008 r., w przedmiocie warunków zabudowy terenu.
W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że pismem z dnia 21 listopada 2008 r. skarżąca T.H. złożyła skargę na powyższą decyzję wnosząc m.in. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Podniosła, że decyzja będzie służyć za podstawę wydania pozwolenia na budowę, może zatem dojść do powstania trudnych do odwrócenia skutków w postaci rozpoczęcia inwestycji o parametrach niezgodnych z parametrami zabudowy położonej w sąsiedztwie nieruchomości i godzących w ład przestrzenny. W ocenie skarżącej, nawet jeśli uchylona zostanie decyzja o warunkach zabudowy to na jej podstawie rozpoczęte zostaną prace budowlane. Dodatkowo skarżąca wskazała, iż istnieje ryzyko wyrządzenia znacznej szkody w postaci powstania zabudowy wzdłuż całej granicy jej działki, co spowoduje znaczny spadek wartości jej nieruchomości.
W odpowiedzi na powyższe uczestnicy postępowania B. i A.H. wnieśli o oddalenie wniosku skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, wskazując, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji spowoduje zatrzymanie rozpoczętych prac projektowych i narazi inwestorów na znaczne koszty.
Wojewódzki Sąd Administracyjny wyjaśnił, że przesłanki wstrzymania zaskarżonej decyzji nie zachodzą przede wszystkim z uwagi na charakter zaskarżonej decyzji. Decyzja ta nie podlega wykonaniu, rodzi jedynie dla inwestora skutki prawne w postaci otwarcia drogi do ubiegania się o pozwolenie na budowę. Roboty budowlane można rozpocząć na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, wydanej w trakcie postępowania, w którym skarżącym będą przysługiwały środki ochrony prawnej.
Skarżąca wniosła zażalenie na powyższe rozstrzygnięcie podkreślając, że rozpoczęcie postępowania w sprawie pozwolenia na budowę jest w istocie wykonaniem decyzji o warunkach zabudowy. Ponadto zaznaczyła, że uchwalona została ustawa znosząca obowiązek legitymowania się pozwoleniem na budowę, co da inwestorowi możliwość rozpoczęcia budowy bez jakiekolwiek nadzoru organów administracji.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Jak słusznie wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, zasadnicze znaczenie dla niniejszego rozstrzygnięcia ma charakter prawny decyzji ustalającej warunki zabudowy dla inwestycji. Przedmiotem wstrzymania mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez wykonanie aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie przymusu państwowego (egzekucji) do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Decyzja ustalająca warunki zabudowy niewątpliwie nie mieści się w katalogu decyzji nadających się do wykonania. Bez znaczenia pozostaje, że jest ona elementem procesu inwestycyjnego, bowiem samodzielnie nie uprawnia do podjęcia żadnych robót budowlanych, stanowiąc jedynie niezbędny element innych postępowań, a przede wszystkim postępowania zmierzającego do uzyskania pozwolenia na budowę.
Ewentualne wadliwości decyzji o warunkach zabudowy, będą przedmiotem merytorycznej oceny zasadności skargi, ale nie uzasadniają wstrzymania wykonania decyzji. Co więcej, Sąd I instancji nie był uprawniony na tym etapie postępowania do dokonywania kontroli legalności zaskarżonego aktu.
Bez wpływu na rozstrzygnięcie pozostaje również okoliczność zmiany przepisów ustawy Prawo budowlane. Ewentualna możliwość rozpoczęcia budowy bez konieczności legitymowania się decyzją o pozwoleniu na budowę pozostaje poza oceną sądu administracyjnego i nie wpływa na prawny charakter decyzji ustalającej warunki zabudowy. W obowiązującym stanie prawnym, decyzja o warunkach zabudowy ustala tylko pewne ogólne ramy dla inwestycji, które konkretyzują się na etapie dalszych postępowań przed organami administracji architektoniczno – budowlanej. W konsekwencji brak jest podstaw do zastosowania w tym przypadku przepisu art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Z powyższych względów, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w postanowieniu.