Uzasadnienie
Zaskarżonym zarządzeniem z dnia 15 maja 2014 r., sygn. akt II SA/Gl 802/13, Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach zarządził o przymusowym ściągnięciu od skarżącego R. S. na rzecz Skarbu Państwa kwoty 100 (sto) złotych tytułem nieziszczonej opłaty kancelaryjnej od wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku.
Sąd wskazał, że skarżący złożył wniosek o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku wraz z uzasadnieniem. W związku z tym Przewodniczący Wydziału dwukrotnie wzywał skarżącego do uiszczenia opłaty kancelaryjnej, pod rygorem przymusowego ściągnięcia. Z tego względu na podstawie art. 234 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", wydał zarządzenie o przymusowym ściągnięciu.
Na marginesie Sąd wskazał, że zarządzeniem z dnia 1 kwietnia 2014 r., sygn. akt II SA/GL 802/13, WIS/316/8/13, wydanym z upoważnienia Prezesa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, pozostawiono bez rozpoznania wniosek skarżącego o umorzenie opłaty kancelaryjnej w wysokości 100 zł za odpis wyroku z uzasadnieniem.
Zażalenie na ww. zarządzenie złożył R. S., podnosząc, że przy piśmie z dnia 12 grudnia 2013 r. zostały zwrócone Sądowi 2 odpisy wyroku, ponieważ skarżący, tj. R. S., S. P. i E. sp. z o.o., wnioskowali o wydanie wyroku, a nie wyroków oraz została uiszczona opłata kancelaryjna w wysokości 100 zł za trzeci wyrok.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do treści art. 234 § 2 p.p.s.a., opłatę kancelaryjną za odpis orzeczenia z uzasadnieniem pobiera się przy zgłoszeniu wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia i jego doręczenie.
Jak wynika z akt sprawy, w jednym piśmie z dnia 9 września 2013 r. wszyscy skarżący, w tym R. S., na podstawie art. 141 § 2 p.p.s.a. złożyli wniosek o wydanie wyroku wraz z uzasadnieniem. To, że skarżący w jednym piśmie złożyli ww. wniosek nie uzasadnia wymagania uiszczenia opłaty kancelaryjnej tylko od jednego ze skarżących. Zgodnie bowiem z art. 214 § 2 p.p.s.a. tylko w sytuacji gdy pismo wnoszone przez kilka osób, których uprawnienia lub obowiązki związane z przedmiotem zaskarżenia są wspólne, podlega jednej opłacie. W przeciwnym razie każda z tych osób uiszcza opłatę oddzielnie stosownie do swojego uprawnienia lub obowiązku. W niniejszej sprawie skarżący jednak nie wykazał stosownie do treści ww. przepisu, że wniosek miałby podlegać jednej opłacie. Ponieważ wniosek został złożony przez wszystkich skarżących, z tego względu wymagane było doręczenie odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem wszystkim wnioskującym podmiotom, celem zagwarantowania im możliwości zaskarżenia wyroku w trybie skargi kasacyjnej (art. 177 § 1 p.p.s.a.).
Zatem wobec doręczenia skarżącym po jednym odpisie wyroku wraz uzasadnieniem, uzasadnione było wezwanie wszystkich skarżących do uiszczenia po 100 zł tytułem opłaty kancelaryjnej za sporządzenie i doręczenie wyroku wraz uzasadnieniem. Zaś stosownie do art. 234 § 2 p.p.s.a. nieuiszczenie przez R. S. wymaganej kwoty pomimo dwukrotnego wezwania uprawniało Przewodniczącego Wydziału do wydania zarządzenia o ściągnięciu od skarżącego opłaty kancelaryjnej w wysokości 100 zł za odpis wyroku wraz z uzasadnieniem.
Dodatkowo wskazania wymaga, że wbrew twierdzeniom zawartym w zażaleniu, skarżący nie zwrócił Sądowi odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem. Poza tym i tak sam fakt ewentualnego zwrócenia Sądowi odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem nie miałby wpływu na zasadność ściągnięcia ww. opłaty. Tego rodzaju okoliczność powinna być podnoszona na etapie rozpoznawania wniosku o umorzenie należności z tytułu nieuiszczonych kosztów sądowych.
Z tych względów zażalenie nie podlegało uwzględnieniu.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. postanowił oddalić zażalenie.