Postanowienie NSA z 7 lutego 2017 r., II OZ 69/17

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 7 lutego 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia P. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 26 sierpnia 2016 r. sygn. akt II SA/Sz 838/16 w przedmiocie odrzucenia skargi

Sprawa

w sprawie ze skargi P. B. na postanowienie Wojewody Zachodniopomorskiego z dnia [...] czerwca 2016 r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia: oddalić zażalenie

Skład

Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak przewodniczący

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 26 sierpnia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odrzucił skargę P. B. (dalej również jako "skarżący") na postanowienie Wojewody Zachodniopomorskiego z dnia [...] czerwca 2016 r., w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania.

W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji wskazał na art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej p.p.s.a.) mówiący, iż skarga od której pomimo wezwania nie został uiszczony wpis podlega odrzuceniu przez sąd. W niniejszej sprawie, jak wyjaśnił Sąd, zarządzenie wzywające do uiszczenia wpisu sądowego wraz z pouczeniem o konsekwencjach jego niewykonania zostało doręczone ze skutkiem wskazanym w trybie art. 73 p.p.s.a. Jak wynika z akt sprawy, skarżący nie odebrał przesyłki zawierającej zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pomimo jej dwukrotnego prawidłowego awizowania przez Pocztę Polską, tj. w dniu [...] oraz [...] sierpnia r. W tej sytuacji Sąd stwierdził, że siedmiodniowy termin do wykonania zobowiązania upłynął z dniem [...] sierpnia 2016 r., jednakże skarżący w zakreślonym terminie nie opłacił skargi. Ponadto Sąd wskazał, że w wyznaczonym terminie skarżący nie uzupełnił również braków formalnych skargi w postaci nadesłania odpisu skargi, do czego został zobowiązany zarządzeniem z dnia [...] lipca 2016 r.

Zażalenie na powyższe postanowienie złożył P. B., reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy WSA w Szczecinie do ponownego rozpoznania. Sądowi I instancji zarzucono naruszenie przepisów postępowania, które polegało na niewłaściwym zastosowaniu przepisu art. 73 § 4 p.p.s.a., poprzez uznanie doręczenia pisma sądowego za dokonane, w sytuacji gdy zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z możliwością jego odebrania w placówce pocztowej, zdaniem skarżącego, nie zostało umieszczone w oddawczej skrzynce pocztowej jako miejscu wskazanym przez skarżącego. Ponadto pełnomocnik skarżącego na podstawie art. 106 § 3 p.p.s.a. wniósł o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu uzupełniającego z umowy nr [...] udostępnienia skrytki pocztowej zawartej w dniu [...] stycznia 2009 r. na okoliczność, iż dostęp do skrytki pocztowej miała także uczestniczka postępowania H. B., która również jak wskazuje pełnomocnik, jest zainteresowana wynikiem przedmiotowej sprawy, a zwłaszcza tym, by skarżący nie odebrał na czas korespondencji sądowej i sprawę przegrał. Do zażalenia załączono kserokopię wspomnianej umowy.

Odpowiedź na zażalenie złożyła H. B., wnosząc o jego oddalenie i zasądzenie kosztów postępowania administracyjnego. W uzasadnieniu odpowiedzi H. B. podniosła, iż nie znała adresu skarżącego przy ul. D. w S., a ponadto nigdy nie korzystała z żadnej skrytki pocztowej, nie zna jej numeru, a o samym fakcie zawarcia przez skarżącego umowy nr [...] dowiedziała się po kilkunastu miesiącach od samego skarżącego jednak nie została poinformowana, że jest uprawniona do korzystania z niej i nie posiada do niej klucza.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw.

Zgodnie z art. 230 § 1 i 2 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Przepis ten definiuje jednocześnie, jakie pisma należą do katalogu pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym. Są to: skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Opłacenie skargi stanowi niezbędny warunek do podjęcia dalszych czynności z nią związanych. Nieuiszczenie należnego wpisu od skargi skutkuje jej odrzuceniem na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., który stanowi samodzielną podstawę do jej odrzucenia.

W niniejszej sprawie wezwanie do uiszczenia wpisu jak również wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi (nadesłanie odpisu podpisanej skargi) zostały wysłane skarżącemu, przy pismach z dnia [...] lipca 2016 r., na adres korespondencyjny: [...] S. ul. D.. Taki adres został wskazany przez skarżącego w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie. Zgodnie z ustaleniami Sądu I instancji, jak już wskazano wcześniej termin do skutecznego uzupełnienia braków formalnych upłynął [...] sierpnia 2016 r. W aktach sprawy znajduje się odpis koperty ze stosownymi adnotacjami (k. 18 akt sadowych). Naczelny Sąd Administracyjny nie widzi podstaw do tego aby kwestionować skuteczność doręczenia wskazanej przesyłki pod względem prawidłowości adresu na jaki powinna być doręczona.

Kwestia dostępu do skrytki pocztowej przez H. B. podnoszona przez pełnomocnika skarżącego nie znajduje w ocenie Sądu uznania. Zawierając umowę z Pocztą Polską, której kserokopia została załączona do zażalenia, skarżący dobrowolnie wpisał H. B. jako uprawnioną do korzystania ze skrytki. Następnie w zażaleniu podniósł, że zaginięcia korespondencji zdarzały się już wcześniej i o związek z tymi zaginięciami skarżący podejrzewa H. B. Zachodzi więc wątpliwość czemu skarżący nie zabezpieczył swoich interesów poprzez np. modyfikację bądź zawarcie nowej umowy skrytki - tak aby nie mogła z niej korzystać H. B. Ponadto należy wspomnieć, że do zażalenia nie został dołączony żaden dowód na to, że H. B. wie o istnieniu skrytki skarżącego (np. podpisane przez H. B. oświadczenie o zapoznaniu się z regulaminem korzystania ze skrytki i informacja o wydaniu kluczyka). Na marginesie należy dodać, że jak wynika z zażalenia skarżący "drobiazgowo pilnował swojej korespondencji poprzez nagminne sprawdzanie skrytki pocztowej". W świetle tego stwierdzenia mało prawdopodobnym jest aby przy tak skrupulatnym sprawdzaniu skrzynki skarżący nie znalazł tam korespondencji, która jako dowód znajduje się w aktach sprawy, a tym bardziej nie sposób dać wiary, iż H. B. w jakiś sposób ubiegła skarżącego i uniemożliwiła mu jej odbiór. Oznacza to, że musiałaby jeszcze skrupulatniej od skarżącego sprawdzać skrytkę, a Sąd nie otrzymał żadnego dowodu na to, że w ogóle z niej korzystała. Zażalenie zostało zatem oparte na domniemaniu nieprawidłowego doręczenia korespondencji co nie może stanowić przeciwwagi dla dowodu jakim jest podwójnie awizowana przesyłka zawierająca wezwanie do uzupełnienia braków formalnych, prawidłowo przesłana na adres korespondencyjny skarżącego, która nie została podjęta w zakreślonym terminie. W związku z powyższym należy uznać, iż zasadnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odrzucił skargę na podstawie art. 220 § 3 oraz art. 58 § 1 pkt 3.

W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji. Odnosząc się do wniosku o zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego, stwierdzić należy, że przepisy p.p.s.a. nie przewidują możliwości orzeczenia co do zwrotu kosztów w postępowaniu zażaleniowym, nawet gdyby zażalenie zostało uwzględnione. Zgodnie bowiem z art. 209 p.p.s.a. o zwrocie kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204 p.p.s.a. W niniejszej sprawie nie zachodzą okoliczności wskazane w tych przepisach.