Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił wniosek skarżącego S. C. o wstrzymanie wykonania decyzji Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gdańsku z dnia 24 stycznia 2006 r. utrzymującej w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Powiecie Puckim z dnia 18 października 2005 r. w przedmiocie nakazania rozbiórki obiektu budowlanego o konstrukcji drewnianej, pełniącego funkcję rekreacji indywidualnej oraz rozbiórkę obiektu budowlanego o konstrukcji drewnianej pełniącego funkcję sanitariatu, wzniesionych bez wymaganego pozwolenia na budowę na terenie działki nr [...] położonej w Karwi, gmina Miasta Władysławowa.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd podniósł, że sam fakt, iż zaskarżona decyzja dotyczy rozbiórki obiektu budowlanego, nie stanowi samoistnej przesłanki wstrzymania wykonania decyzji, bowiem przepisy prawa nie przewidują obowiązku wstrzymania przez sąd decyzji o nakazie rozbiórki obiektu budowlanego w przypadku wniesienia skargi na decyzję organu odwoławczego. W ocenie Sądu pierwszej instancji skarżący nie wykazał istnienia przesłanek wstrzymania wykonania decyzji określonych w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270, ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), w tym niebezpieczeństwa wyrządzenia szkody o znacznej wartości.
Skarżący nie określił ani wartości obiektów, ani wielkości straty związanej z ich rozbiórką, zaś z akt postępowania administracyjnego nie wynika, by obiekty te miały wielką wartość. Dodatkowo Sąd uznał, iż obiekty te nie są trwale związane z gruntem, a zatem ich przeniesienie na inny teren nie powinno stwarzać poważnych problemów i powodować wystąpienia szkody.
Zażalenie na to postanowienie złożył S. C. podnosząc, że Sąd pierwszej instancji ograniczył zakres swych rozważań do ustalenia małej wartości obiektów, jednakże nie wziął pod uwagę okoliczności braku możliwości przeniesienia rozebranego obiektu na inny teren. Skarżący wskazał, że poniósł znaczne wydatki zarówno na zakup działki jak i wybudowanie obiektu budowlanego. Ponadto twierdzi, że dokonanie rozbiórki obiektu przed uzyskaniem prawomocnego wyroku w sprawie uchylenia zaskarżonej decyzji wyrządzi szkodę o znacznej wartości i spowoduje nieodwracalne skutki, gdyż przedmiotowy obiekt nie będzie już istniał. Dodatkowo skarżący wskazał, że wybudowany obiekt nie stwarza zagrożenia dla ludzi ani otaczającego środowiska.
W związku z tym S. C. wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 61 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli w wyniku jego wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Przedmiotem ochrony tymczasowej, jak się powszechnie przyjmuje w orzecznictwie sądowoadministracyjnym, mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w tym akcie.
Z konstrukcji powołanej wcześniej normy prawnej wynika, iż na skarżącym spoczywa ciężar wykazania przesłanek zawartych w cytowanym przepisie, zaś sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu jeżeli jest spełniona ustawowa przesłanka określona jako potencjalna możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdy akt lub czynność zostanie wykonana.
Stanowisko Sądu w kwestii odmowy uwzględnienia wniosku jest zasadne. Skoro bowiem skarżący nie powołał w swym wniosku okoliczności istotnych w świetle art. 61 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, to Sąd pierwszej instancji nie mógł ocenić, czy takie okoliczności w sprawie występują i ewentualnie jaki mogą mieć wpływ na uwzględnienie wniosku. Z urzędu natomiast oceniając, czy w sprawie występują ustawowe przesłanki uzasadniające zastosowanie instytucji wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, Sąd nie dopatrzył się ich zaistnienia.
W odniesieniu do zarzutów podniesionych w zażaleniu, należy zauważyć, iż nie wynika z nich, jakie mogą wystąpić rozmiary szkód powstałych wskutek rozbiórki obiektów, przy czym nie chodzi o wyliczenie wielkości tych szkód, lecz o wykazanie, że dla wnioskującego wstrzymanie wykonania decyzji może to być szkoda znaczna. Sąd pierwszej instancji wywiódł prawidłowo, kierując się zasadami doświadczenia życiowego, że sporne obiekty nie są trwale związane z gruntem, a zatem ich przeniesienie na inny teren nie powinno stwarzać poważnych problemów. Bez wpływu pozostaje również stwierdzenie skarżącego, że wybudowany obiekt nie stwarza zagrożenia dla ludzi ani otaczającego środowiska. Powoływanie się przez skarżącego na okoliczność poniesienia znacznych wydatków związanych z zakupem działki i wybudowaniem obiektu budowlanego, przy jednoczesnym niewykazaniu przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. nie może odnieść zamierzonego skutku. Zauważyć także należy, że skarżący nie powołał przyczyn braku możliwości przeniesienia obiektów budowlanych na inny teren.
We wskazanym stanie faktycznym i wobec treści art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a. należy stwierdzić, iż postanowienie z dnia 19 kwietnia 2006 r. nie narusza prawa.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.