Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 7 października 2014 r., sygn. akt II SA/Kr 71/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił sprzeciw K.G. od zarządzenia referendarza Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 28 sierpnia 2014 r. o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy, w sprawie ze skargi M.G., B.G., L.G. i K.G. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia [...] lipca 2004 r., znak: [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego.
W uzasadnieniu Sąd pierwszej instancji wskazał, iż ww. zarządzenie zostało doręczone K.G. w dniu 17 września 2014 r., co wynika z potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach. W dniu 25 września 2014 r. (data stempla pocztowego) K.G. wniósł sprzeciw od ww. zarządzenia referendarza sądowego. Sąd pierwszej instancji uznał, iż sprzeciw podlegał odrzuceniu, ponieważ został złożony z uchybieniem ustawowego terminu. Sąd wyjaśnił, że zgodnie z art. 259 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej "p.p.s.a.") sprzeciw od zarządzenia referendarza sądowego w przedmiocie odmowy przyznania prawa pomocy należy wnieść do sądu w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia postanowienia. Przepis art. 259 § 2 p.p.s.a. stanowi natomiast, że sprzeciw wniesiony po terminie sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Termin siedmiodniowy na wniesienie sprzeciwu od zarządzenia referendarza sądowego doręczonego 17 września 2014 r., rozpoczął bieg 18 września 2014 r. i upłynął w dniu 24 września 2014 r., zgodnie z zasadami obliczania terminów przewidzianymi w art. 83 p.p.s.a. Wobec tego sprzeciw nadany w urzędzie pocztowym w dniu 25 września 2014 r. został wniesiony z uchybieniem wskazanego terminu.
W zażaleniu na powyższe postanowienie K.G. wniósł o jego uchylenie oraz o prolongatę terminu, aby mógł uzyskać pomoc prawną. Skarżący podniósł, iż składa wniosek o przyznanie prawa pomocy prawnej, po której uzyskaniu odniesie się merytorycznie do otrzymanych postanowień w złożonym profesjonalnie zażaleniu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do treści art. 259 § 1 zd. 1 p.p.s.a. od zarządzenia referendarza sądowego w przedmiocie pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania (art. 258 § 2 pkt 6 p.p.s.a.), strona albo adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy mogą wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia tego zarządzenia. Z kolei § 2 tego przepisu stanowi, że sprzeciw wniesiony po terminie oraz sprzeciw, którego braki formalne nie zostały uzupełnione, a także sprzeciw wniesiony przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego, niezawierający uzasadnienia, sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.
Sąd pierwszej instancji trafnie więc zauważył, że wnosząc sprzeciw od zarządzenia referendarza sądowego z dnia 28 sierpnia 2014 r. strona skarżąca uchybiła terminowi przewidzianemu do jego wniesienia, gdyż skoro odpis zaskarżonego zarządzenia został doręczony K.G. w dniu 17 września 2014 r. (co jednoznacznie wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, karta - 425 akt sądowych), termin do wniesienia sprzeciwu upłynął z dniem 24 września 2014 r., natomiast sprzeciw wniesiono w dniu 25 września 2014 r.
Stosownie do treści art. 85 p.p.s.a. czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Dodatkowo, jak wynika z art. 259 § 2 p.p.s.a. sprzeciw wniesiony po terminie sąd odrzuca. Z kolei zgodnie z treścią art. 83 § 3 p.p.s.a., oddanie pisma w polskiej placówce pocztowej jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu. Jako datę wskazującą na dzień wniesienia sprzeciwu należy przyjmować datę ze stempla pocztowego, którym opatrzono kopertę zawierającą przedmiotowe pismo, nie zaś datę umieszczoną na tym piśmie Zasadnie więc Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie przyjął, że uchybienie terminu do wniesienia sprzeciwu skutkuje jego odrzuceniem.
Z uwagi na powyższe Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.