Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odmówił T.S. i K.S. przywrócenia terminu do wniesienia skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...].11.2009 r. W uzasadnieniu Sąd stwierdził, iż w dniu 29.01.2010 r. skarżący wnieśli skargę na decyzję Kolegium, wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej złożenia. We wniosku tym podkreślono, iż strony – wbrew adnotacji pracownika Urzędu Pocztowego – nie otrzymały zawiadomienia o pozostawieniu przesyłki w placówce pocztowej. O treści decyzji skarżący dowiedzieli się w dniu 22.1.2010 r. Strony przedłożyły też wynik procedury reklamacyjnej, z którego wynikało, że przesyłka zawierająca decyzję organu została awizowana w dniu 16.11.2010 r., a zawiadomienie o możliwości jej odebrania w placówce pocztowej pozostawiono w skrzynce oddawczej adresata. Ponowne zawiadomienie pozostawiono w skrzynce w dniu 24.11.2009 r. W wyniku niepodjęcia przesyłki zwrócono ją nadawcy w dniu 2.12.2009 r.
Zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skarżący nie zdołali obalić domniemania prawidłowości dokonania doręczenia zastępczego, które wyczerpywało wymogi z art. 44 K.p.a., a co za tym idzie przesyłkę zawierającą decyzję Kolegium należało uznać za doręczoną z dniem 1.12.2009 r. W ocenie Sądu skarżący nie wykazali zatem, aby uchybienie terminu do wniesienia skargi nastąpiło bez ich winy, nie zachodziły więc przesłanki przywrócenia terminu w myśl art. 86 § 1 i art. 87 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej jako "P.p.s.a.".
Zażalenie na to postanowienie wnieśli K. i T.S., domagając się zmiany orzeczenia i przywrócenia terminu do wniesienia skargi oraz zasądzenia kosztów. W uzasadnieniu zażalenia skarżący podnieśli, iż wbrew twierdzeniom Sądu nie otrzymali oni ani jednego zawiadomienia o pozostawieniu pisma zawierającego decyzję Kolegium w placówce pocztowej. Ponadto z pisma reklamacyjnego wynikało, iż pracownik Poczty Polskiej nieprawidłowo podpisał zwrotne zawiadomienie o doręczeniu przesyłki, co dawało podstawę do stwierdzenia nieprawidłowości tego doręczenia. Skarżący podnieśli także, iż zgodnie z oświadczeniem jednego z ich sąsiadów awizo dotyczące przedmiotowej przesyłki pozostawiono w jego skrzynce. Oświadczenie to przesłane zostało na wezwanie Naczelnego Sądu Administracyjnego pismem z dnia 26.07.2010 r.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 86 § 1 P.p.s.a. przywrócenie uchybionego terminu do dokonania czynności w postępowaniu możliwe jest, o ile strona nie ponosi winy w uchybieniu. Obowiązek wskazania okoliczności uprawdopodobniające brak winy spoczywa na stronie, co wynika z art. 87 § 2 P.p.s.a.
W przedmiotowej sprawie K. i T.S. domagali się przywrócenia terminu do złożenia skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł., jednakże – w ocenie Sadu I instancji – nie wykazali oni, aby uchybienie terminu nastąpiło bez ich winy. Ze stanowiskiem tym nie można się zgodzić.
Podkreślić bowiem należy, iż w niniejszej sprawie doręczenie decyzji Kolegium nastąpiło w trybie art. 44 K.p.a. wobec niemożności doręczenia pisma adresatom osobiście. W takim przypadku osoba dokonująca doręczenia jest obowiązana do pozostawienia w skrzynce odbiorczej lub w drzwiach mieszkania adresata informacji o pozostawieniu przesyłki w placówce pocztowej. W niniejszej sprawie taka informacja została zostawiona przez doręczyciela, a fakt ten został zaznaczony na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki, jednakże w świetle okoliczności powołanych w zażaleniu nie można przyjąć, że doręczenie było prawidłowe. Z oświadczenia J. F.– sąsiada skarżących – z dnia 22.07.2010 r. wynika, że awizo skierowane do stron pozostawiono w jego skrzynce odbiorczej, zaś fakt ten odkrył on po kilkumiesięcznej nieobecności w domu.
Ponadto skarżący przesłali kopię pozostawionej w ich skrzynce odbiorczej informacji o pozostawieniu przesyłki w placówce pocztowej skierowanej do osoby zamieszkującej pod zupełnie innym adresem. Okoliczności te dają podstawę do stwierdzenia, iż zawarte we wniosku o przywrócenie terminu oraz zażaleniu twierdzenia o niedostarczeniu skarżącym awizo przesyłki zawierającej decyzję Kolegium są prawdopodobne, a zatem mogą stanowić przesłankę przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Z tego też powodu uznać należy, iż postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, który odmówił przywróceni terminu, naruszało art. 86 § 1 i art. 87 § 2 P.p.s.a. i podlegało uchyleniu, zaś wniosek skarżących zasługiwał na uwzględnienie z powołanych powodów.
Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 188 w zw. z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.