Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 5 lutego 2009 r. E., J. i J. L. zostali solidarnie wezwani do uiszczenia wpisu od zażalenia w kwocie 100 zł - stosownie do treści § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów, z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). Skarżący zostali ponadto wezwani do uzupełnienia braku formalnego zażalenia poprzez nadesłanie jego odpisu. Stronę pouczono, że nieuiszczenie wpisu i nieuzupełnienie braku formalnego w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania skutkować będzie odrzuceniem zażalenia. Wezwania te zostały doręczone stronom w dniu 12 lutego 2009 r.
Na wezwanie do uiszczenia wpisu E., J.i J. L. wnieśli zażalenie.
Postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 marca 2009 r. sygn. akt II OZ 233/09 zostało ono oddalone.
W związku z powyższym skarżący zarządzeniem z dnia 28 kwietnia 2009 r. zostali ponownie wezwani do uiszczenia wpisu od zażalenia w kwocie 100 zł. Równocześnie poinformowano ich o tym, że na wezwanie to zażalenie nie przysługuje.
Zażaleniem z dnia 13 maja 2009 r. E.L., J.L. oraz J.L. zakwestionowali zasadność pobierania od nich wpisu.
Postanowieniem z dnia 22 czerwca 2008 r., sygn. akt II SA/GL 242/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił powyższe zażalenie E.L., J.L. oraz J.L.. W uzasadnieniu wskazano, że zgodnie z treścią art. 47 § 1 p.p.s.a., nienadesłanie odpowiedniej ilości odpisów zażalenia należy traktować jako jego brak formalny. W rozpoznawanej sprawie odpis zażalenia winien być doręczony uczestnikowi postępowania – Z.K.(K.). Sąd podał też, że zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a., skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Przepis art. 197 § 2 p.p.s.a. stanowi, że do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się przepisy o skardze kasacyjnej. Sięgając do tych uregulowań wypada wskazać, że w myśl art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Mając na względzie fakt, iż w wyznaczonym terminie skarżący nie uzupełnili braku formalnego zażalenia jak również nie uiścili wymaganego wpisu, ich zażalenie należało odrzucić na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., art. 194 § 3 p.p.s.a. i art. 178 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 tej p.p.s.a.
W zażaleniu na powyższe postanowienie E.L., J.L. oraz J.L. wnieśli o jego zmianę i unieważnienie. Podnieśli, iż nie zgadzają się z zaskarżonym postanowieniem.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw, a zaskarżone postanowienie mimo błędnego uzasadnienia odpowiada prawu.
Zawarte w zaskarżonym postanowieniu wywody są o tyle chybione, że zgodnie z art. 227 § 1 p.p.s.a. zażalenie przysługuje na zarządzenie przewodniczącego oraz postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego w przedmiocie kosztów sądowych, jeżeli strona nie składa środka odwoławczego co do istoty. Wskazać trzeba, iż wezwanie Przewodniczącego Wydziału z dnia 28 kwietnia 2009 r., wydane na podstawie art. 6 p.p.s.a., o doręczeniu skarżącemu pisma informującego, że ma on obowiązek wynikający z zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 5 lutego 2009 r. uiszczenia wpisu sądowego, nie miało charakteru zarządzenia przewodniczącego, o którym mowa w art. 227 § 1 p.p.s.a., a więc zarządzenia na które przysługuje zażalenie. Zarządzenie powyższe nastąpiło w celu wykonania postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 marca 2009 r., w którym oddalono zażalenie D., J. i J. L. na pierwotne zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 5 lutego 2009 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu. W takiej sytuacji Sąd uznał za celowe poinformowanie skarżących, którzy występowali w sprawie bez profesjonalnego pełnomocnika o obowiązku uiszczenia wpisu.
Postanowienie zatem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, który uznał wniesione zażalenie za niedopuszczalne i je odrzucił uznać należy za zgodne z prawem.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny orzekł w oparciu o art. 184 w związku z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.