Postanowienie NSA z 5 września 2019 r., II OZ 697/19

Wydany

5 września 2019 r.

Sąd

r. Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 5 września 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia T. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 maja 2019 r., sygn. akt IV SA/Wa 1163/17 w przedmiocie odrzucenia skargi

Skład

Sędzia NSA Zdzisław Kostka przewodniczący

Sprawa

w sprawie ze skargi T. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lutego 2017 r., nr [...] w przedmiocie odmowy ustalenia warunków zabudowy postanawia: oddalić zażalenie.

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 23 maja 2019 r., sygn. akt IV SA/Wa 1163/17, odrzucił skargę T. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z [...] lutego 2017 r., nr [...] w przedmiocie odmowy ustalenia warunków zabudowy, wskazując, że skarżący nie uczynił zadość zarządzeniu z 28 lutego 2019 r., którym został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 500 zł, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.

W zażaleniu na to postanowienie skarżący stwierdził, że został przez Sąd pierwszej instancji wprowadzony w błąd, gdyż wezwanie z 28 lutego 2019 r. dotyczyło skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z [...] lutego 2013 r. Ponadto zaznaczył, że Sąd wszystkie jego zażalenia "odrzucał a na koniec żąda uiszczenia wpisu sądowego od zażaleń", pomimo że dwukrotnie, w dniu 20 grudnia 2017 r. oraz 9 sierpnia 2018 r., uiścił opłaty sądowe w kwocie po 100 zł.

Rozpoznając zażalenie Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zażalenie pozbawione jest usprawiedliwionych podstaw. Nie ulega wątpliwości, że skarżący zarządzeniem z 28 lutego 2019 r. został wezwany do usunięcia braku fiskalnego skargi poprzez uiszczenie wpisu sądowego w wysokości 500 zł. W podstawie prawnej wezwania podano § 2 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 221, poz. 2193), zgodnie z którym wpis stały wynosi w sprawach skarg, nieobjętych wpisem stosunkowym, z zakresu zagospodarowania przestrzennego 500 zł. Wezwanie z 28 lutego 2019 r. należało wykonać, zgodnie z pouczeniem, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Bezsporne jest, że wezwanie to nie zostało wykonane. Zatem Sąd pierwszej instancji prawidłowo przyjął, że nieuzupełnienie braku fiskalnego skargi, pomimo wystosowanego wezwania, uzasadniało jej odrzucenie stosownie do treści art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.).

W zażaleniu skarżący podniósł, że Sąd pierwszej instancji wezwaniem z 28 lutego 2019 r. wprowadził go w błąd, gdyż jako datę zaskarżonej decyzji podał "7 lutego 2013 r." zamiast "7 lutego 2017 r.". W ocenie NSA stwierdzenie, że skarżącemu znany był przedmiot zaskarżenia, można wyprowadzić z kilku okoliczności sprawy. Po pierwsze, z uwagi na prawidłowo oznaczoną w wezwaniu z 28 lutego 2019 r. sygnaturę akt IV SA/Wa 1163/17, czy organ administracji publicznej, który wydał zaskarżoną decyzję. Po drugie, z uwagi na fakt, że rozpoznawana sprawa, prowadzona przez Sąd pierwszej instancji od ponad dwóch lat, jest jedyną sprawą skarżącego przed WSA w Warszawie. Po trzecie, w piśmie z 10 kwietnia 2019 r. skarżący stwierdził, że wpis sądowy w kwocie 500 zł nie może zostać uiszczony, gdyż "skarga została odrzucona przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie". Odnosząc się do tego argumentu wyjaśnić należy, że prawomocnym (na skutek postanowienia NSA z 26 kwietnia 2019 r. sygn. akt II OZ 321/19) postanowieniem z 23 listopada 2017 r. Sąd pierwszej instancji odrzucił skargę jedynie K. K. Ostatecznie po czwarte, na zarządzenie z 28 lutego 2019 r. skarżący nie wniósł zażalenia, co wynika również z treści pisma z 10 kwietnia 2019 r.

Nie budzi zatem wątpliwości NSA, że skarżącemu wiadome było, w związku ze skargą na jaką decyzję został zobowiązany do uiszczenia wpisu sądowego. Opłaty sądowe, o których skarżący wspomina w zażaleniu, wnoszone były od zażaleń na postanowienia WSA w Warszawie, nie zaś od skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...].

W tym stanie sprawy stwierdzić należy, że zaskarżone postanowienie jest zgodne z prawem, a wniesione na nie zażalenie niezasadne.

W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.