Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 21 maja 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odmówił skarżącemu W. W. wyłączenia sędziego WSA Doroty Jadwiszczok w sprawie ze skargi na decyzję Wojewody Pomorskiego z dnia [...] czerwca 2013 r. w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę.
W uzasadnieniu powyższego postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, iż na rozprawie w dniu 13 maja 2015 r. skarżący wniósł o wyłączenie od rozpoznawania niniejszej sprawy ww. sędziego. Zdaniem skarżącego sędzia prowadziła jego sprawę jako sprawę o pozwolenie na rozbudowę, podczas gdy dotyczy ona pozwolenia na budowę. Skutkiem tego w protokole rozprawy z dnia 26 listopada 2014 r. dokonano wadliwych wpisów w tym zakresie, a nadto nie odnotowano składanych przez skarżącego zarzutów. Nie rozpoznano wniosków złożonych w sprawie, w tym wniosku o dołączenie wszystkich akt dotyczących tej inwestycji. Skarżący zarzucił też, że sędzia Dorota Jadwiszczok wadliwie rozpoznała jego wniosek o wyłączenie innych sędziów od rozpoznawania przedmiotowej sprawy. Stwierdził przy tym, że sędziowie tutejszego Sądu łamią prawo.
Sędzia WSA Dorota Jadwiszczok złożyła w dniu 19 maja 2015 r. oświadczenie, że między nią i stronami postępowania w sprawie ze skargi W. W. na decyzję Wojewody Pomorskiego z dnia [...] czerwca 2013 r. nie występują żadne okoliczności mogące budzić wątpliwości co do jej bezstronności w sprawie.
Oddalając powyższą skargę, Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że brak jest jakichkolwiek podstaw do wyłączenia od rozpoznawania sprawy sędziego WSA Doroty Jadwiszczok.
Wskazując na cele instytucji wyłączenia sędziego i jej przesłanki (art. 18 i art. 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. –dalej zwanej P.p.s.a.), Sąd uznał, że w niniejszej sprawie nie zachodzi żadna z tych przyczyn oraz nie występują okoliczności, które mogłyby wywołać jakiekolwiek uzasadnione wątpliwości, co do bezstronności sędziego WSA Doroty Jadwiszczok. W szczególności przytoczone we wniosku argumenty nie uprawdopodobniają nawet istnienia takich okoliczności. To, że orzeczenie podjęte przez sędziego w kwestii wyłączenia innych sędziów od rozpoznawania niniejszej sprawy nie usatysfakcjonowało skarżącego, nie daje podstaw do uwzględnienia wniosku o wyłączenie tego sędziego. Kwestionowanie orzeczeń, jak również ocena pracy sędziego pod kątem ewentualnych popełnionych przez niego uchybień przepisom prawa, należy wyłącznie do sądu wyższej instancji w ramach kontroli instancyjnej.
Sąd pierwszej instancji wskazał też, iż wydane w sprawie niniejszej, między innymi przez sędziego WSA Dorotę Jadwiszczok postanowienie dotyczące wyłączenia innych sędziów było kontrolowane przez Naczelny Sąd Administracyjny, który oddalił zażalenie skarżącego. Również określenie przedmiotu sprawy w rozstrzygnięciu wydanym w kwestii wyłączenia innych sędziów jako dotyczącego pozwolenia na rozbudowę zamiast pozwolenia na budowę nie może uzasadniać wniosku o wyłączenie sędziego. Nie ulega, bowiem wątpliwości, że przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie jest decyzja Wojewody Pomorskiego utrzymująca w mocy decyzję Starosty Gdańskiego wydaną we wznowionym, na wniosek skarżącego, postępowaniu w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę.
To samo odnosi się do zarzutu skarżącego dotyczącego nierozpoznania jego wniosków. W kwestii tej może wypowiedzieć się, bowiem jedynie Sąd, rozpoznając sprawę merytorycznie. Tymczasem z powodu składania przez skarżącego wniosków o wyłączenie wyznaczonych w sprawie sędziów, nie dochodzi do rozpoznania skargi, w tym także wniosków złożonych przez skarżącego.
Jak podkreślił Sąd, samo wcześniejsze rozstrzyganie spraw z udziałem sędziego, którego dotyczy wniosek o wyłączenie, w sposób niekorzystny dla skarżącego czy też jego zdaniem błędny, nie wystarcza do przyjęcia, by istniała uzasadniona wątpliwość co do bezstronności sędziego. Niezadowolenie strony, odnoszące się do sposobu prowadzenia innych spraw sądowych czy ich wyniku niekorzystnego dla strony, nie stanowi automatycznie podstawy do wyłączenia sędziów wcześniej orzekających w tych sprawach. Do wyłączenia sędziego nie wystarczy, bowiem subiektywne przekonanie, że sędzia nie będzie bezstronny, wywołane faktem, że sędzia ten orzekał już kiedyś w innej sprawie i wtedy wydał niekorzystne dla danej strony orzeczenie. Innymi słowy, sama podejrzliwość strony, brak zaufania do bezstronności sędziego, czy też przeświadczenie o prowadzeniu przez sędziego postępowania w sposób wadliwy i nieobiektywny nie stanowi przesłanki uzasadniającej wyłączenie sędziego od orzekania w danej sprawie.
Z przedstawionych wyżej przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 22 w związku z art. 19 P.p.s.a. orzekł jak powyżej.
Zażalenie na powyższe postanowienie złożył W. W. W uzasadnieniu zażalenia podniesiono, że sędzia WSA Dorota Jadwiszczok nie była przygotowana do sprawy i próbowała zmienić przedmiot sprawy.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie jest niezasadne.
Instytucja wyłączenia sędziego zarówno z mocy prawa, jak i na wniosek strony jest istotną gwarancją procesową, która ma zapewnić rozpoznanie sprawy przez sąd w takim składzie orzekającym, którego sędziowie nie pozostają w relacjach osobistych ze stronami oraz nie mieli wcześniej, wskazanych w ustawie związków z rozpoznawaną sprawą. Ratio legis przepisów o wyłączeniu sędziego, we wszystkich procedurach sądowych sprowadza się do eliminowania przyczyn, które mogą skutkować wątpliwościami, co do bezstronności i obiektywizmu sędziego w rozpoznaniu określonej sprawy. Poza wypadkami wyłączenia z mocy samego prawa (art. 18 § 1 P.p.s.a.), wyłączenie sędziego następuje na wniosek wówczas, jeżeli zachodzą takie okoliczności, które mogłyby wywołać wątpliwości, co do bezstronności sędziego (art.19 P.p.s.a.).
W związku z wywodami zaprezentowanymi we wniesionym zażaleniu wymaga podkreślenia, iż okoliczność mogąca wywołać uzasadnioną wątpliwość, co do bezstronności sędziego w danej sprawie musi faktycznie wystąpić, tzn. nie może mieć charakteru potencjalnego. Ponadto wątpliwość, co do bezstronności sędziego musi być uzasadniona, co wiąże się z przedstawieniem odpowiedniej argumentacji przez stronę w jej wniosku i należy ją odnieść do ewentualnego braku bezstronności w konkretnej sprawie. Niedopuszczalne jest formułowanie zarzutów o generalnym braku bezstronności danego sędziego w oderwaniu od specyfiki i okoliczności konkretnej sprawy. Okoliczność, że sędzia reprezentuje pogląd prawny niekorzystny dla strony, że wydaje odmienne z jej oczekiwaniami rozstrzygnięcia nie stanowi podstawy do wyłączenia sędziego i taka sytuacja nie może być oceniana jako okoliczność mogąca wywołać wątpliwość, co do bezstronności sędziego w danej sprawie.
Zarzuty dotyczące wydanego w sprawie orzeczenia bądź opierające się na naruszeniu przepisów procesowych w toku postępowania mogą uzasadniać wniesienie środka odwoławczego, a nie wniosku o wyłączenie sędziego (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 26 marca 1997 r. sygn. akt III AO 5/97, OSNP 1997, nr 24, poz. 502; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 8 marca 1972 r. sygn. akt I PZ 9/72, Lex, nr 7068). Warunkiem koniecznym wyłączenia sędziego określonym w art. 19 Pp.p.s.a. jest uprawdopodobnienie, iż pomiędzy sędzią objętym wnioskiem, a stroną skarżącą lub innymi uczestnikami postępowania zachodzą takie stosunki, które w sytuacji konkretnego sędziego mogą budzić uzasadnione wątpliwości co do wydania orzeczenia opartego na w pełni zobiektywizowanych przesłankach (por. wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 13 grudnia 2005 r., sygn. SK 53/04, publ. OTK-A 2005, nr 11, poz. 134).
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego w niniejszej sprawie nie zachodzi żadna z przesłanek wyłączenia w odniesieniu do sędziego WSA Doroty Jadwiszczok i prezentowane w tym zakresie stanowisko Sądu pierwszej instancji należy w pełni podzielić. Ocena ta nie została również podważona w rozpoznawanym zażaleniu. Określenie przedmiotu sprawy, szczególnie eksponowane w zażaleniu pozostaje bez wpływu na prawidłowość podjętego przez Sąd pierwszej instancji rozstrzygnięcia.
Ze wskazanych wyżej względów, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. oddalił zażalenie, jako pozbawione uzasadnionych podstaw.