Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 1 lipca 2010 r. Przewodniczący Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wezwał skarżącego M.T. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2010 r. w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia. Wpis został ustalony na kwotę 100 zł na podstawie § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 roku w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.)
Zażalenie na powyższe postanowienie wnieśli skarżący oraz uczestnik postępowania R.T. Jednocześnie wnieśli o przyznanie prawa pomocy.
Postanowieniem z dnia 8 września 2010 r. przyznano skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.
Wyrokiem z dnia 29 listopada 2010 r. Sąd I instancji oddalił skargę.
Zarządzeniem z dnia 7 grudnia 2010 r. wezwano skarżącego oraz uczestnika postępowania do wypowiedzenia się czy wobec przyznania skarżącemu prawa pomocy podtrzymują swoje zażalenie na zarządzenie z dnia 1 lipca 2010 r.
W odpowiedzi na powyższe pismo skarżący oświadczył, że podtrzymuje wszystkie swoje działania w sprawie, a w szczególności zażalenie z dnia 19 stycznia 2010 r.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
W pierwszej kolejności wyjaśnienia wymaga, że rozpoznaniu podlega jedynie zażalenie wniesione przez skarżącego, bowiem jedynie on złożył oświadczenie, że je podtrzymuje. Jednocześnie wskazać należy, że na tym etapie postępowania ocena Naczelnego Sądu Administracyjnego odnosi się jedynie do przedmiotu zażalenia, a więc zgodności z prawem wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od skargi.
Stosownie do treści art. 220 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1280 ze zm.) sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Zasadą jest zatem obowiązek uiszczenia wpisu sądowego od wnoszonego przez stronę pisma. Wyjątki od takiego obowiązku wymieniają przepisy ustawy – podmiotowe zwolnienia z obowiązku ponoszenia kosztów (art. 239 ustawy) czy też instytucję prawa pomocy (art. 243 i następne ustawy). Wnoszący zażalenie nie jest zwolniony z obowiązku uiszczania kosztów sądowych na podstawie przepisów ustawy, natomiast postanowieniem z dnia 8 września 2010 r., a więc już po doręczeniu wezwania do uiszczenia wpisu, przyznano mu prawo pomocy w części poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.
Wysokość wpisu, zależnie od rodzaju sprawy będącej przedmiotem rozpoznania przez sąd administracyjny, została określona w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 roku w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). Stosownie do treści § 2 ust. 1 pkt 1 tego rozporządzenia wpis stały bez względu na przedmiot zaskarżonego aktu lub czynności, w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, egzekucyjnym i zabezpieczającym, wynosi 100 zł. Stąd też zasadnie Przewodniczący Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wezwał skarzącego do uiszczenia wpisu w takiej właśnie wysokości. W konsekwencji, zarówno samo wezwanie jak i jego treść należy ocenić jako zgodne z powołanymi wyżej przepisami. Jednocześnie należy podkreslić, że ocena ta nie ma wpływu na fakt, że skarżący nie jest zobowiązany do uiszczenia wpisu sądowego, bowiem, jak już wyżej wskazano, został zwolniony z obowiązku ponoszenia kosztów postępowania.
Mając powyższe na uwadze, działając na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 i art. 198 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu.