Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 23 października 2023 r., sygn. akt VII SA/Wa 750/23, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę B. K. i K. K. na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 18 stycznia 2023 r., nr 83/23, w przedmiocie nałożenia obowiązku sporządzenia i przedłożenia ekspertyzy technicznej robót budowlanych.
Sąd I instancji wskazał, że zarządzeniem z dnia 12 kwietnia 2023 r. Przewodniczący Wydziału wezwał B. K. i K. K. do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego od skargi na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 18 stycznia 2023 r. nr 83/23, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.
Skarżący złożyli wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Postanowieniem z dnia 27 lipca 2023 r., sygn. akt VII SPP/Wa 131/23, starszy referendarz sądowy WSA w Warszawie odmówił skarżącym przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym.
Postanowieniem z dnia 13 września 2023 r., sygn. akt VII SPP/Wa 131/23, WSA w Warszawie utrzymał w mocy postanowienie starszego referendarza sądowego z dnia 27 lipca 2023 r.
Zarządzeniem z dnia 13 września 2023 r. Przewodniczący Wydziału wezwał skarżących do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 12 kwietnia 2023 r., wzywającego do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego od skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Przedmiotowe wezwania zostały doręczone każdemu ze skarżących w dniu 3 października 2023 r. Należny wpis od skargi nie został uiszczony.
Wobec powyższego Sąd I instancji odrzucił skargę wniesioną w niniejszej sprawie, działając na podstawie art. 203 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm.), dalej: "P.p.s.a.".
Skarżący złożyli zażalenie na powyższe postanowienie wnosząc o jego uchylenie w całości oraz odstąpienie od żądania uiszczenia wpisu sądowego od niniejszego zażalenia.
Argumentując skarżący wskazali, że w niniejszym postępowaniu wystąpili o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, a postępowanie, toczące się w tym przedmiocie pod sygn. akt VII SPP/Wa 131/23, jest w toku dlatego wydanie postanowienia o odrzuceniu skargi zostało ocenione przez wyżej wymienionych jako przedwczesne. W załączniku do powyższego pisma dołączono zażalenie do NSA złożone w sprawie VII SPP/Wa 131/23.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 230 § 1 P.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami, o których mowa w § 1, są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (por. § 2). W myśl art. 220 § 1 P.p.s.a., sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata.
Prawomocnym postanowieniem z dnia 13 września 2023 r. WSA w Warszawie utrzymał w mocy postanowienie starszego referendarza sądowego z dnia 27 lipca 2023 r. odmawiające skarżącym przyznania prawa pomocy. W konsekwencji powyższego rozstrzygnięcia skarżący byli zobligowani do uiszczenia opłaty od skargi. Podnoszone przez skarżących okoliczności związane ze złożeniem zażalenia na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego w przedmiocie rozpoznania skargi na orzeczenie referendarza sądowego pozostają bezzasadne, albowiem wniesione przez skarżących zażalenie na postanowienie WSA utrzymujące w mocy postanowienie referendarza sądowego jest niedopuszczalne. Ustawodawca nie przewidział bowiem środków odwoławczych od orzeczeń wojewódzkich sądów administracyjnych, które zapadły po rozpoznaniu sprzeciwu od orzeczenia referendarskiego (art. 260 P.p.s.a.). W takim przypadku wojewódzki sąd administracyjny działa jako instancja kontrolująca orzeczenie referendarza sądowego. Orzeczenia tych sądów stają się prawomocne z chwilą ich wydania i nie przysługują od nich żadne środki odwoławcze (art. 168 § 1 P.p.s.a.). Taka kolejność zapadłych orzeczeń przed wojewódzkimi sądami administracyjnymi kończy merytoryczne rozpoznawanie wniosków w przedmiocie przyznania prawa pomocy. W takim przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo do uiszczenia stosownego wpisu sądowego w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, przy czym na mocy art. 220 § 3 P.p.s.a., w przypadku, gdy brak fiskalny dotyczy skargi, bezskuteczny upływ wyznaczonego stronie terminu powoduje odrzucenie tego środka zaskarżenia.
Tym samym, skarżący zasadnie zostali wezwani do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. W sprawie okolicznością bezsporną pozostaje, że korespondencja sądowa zawierająca wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi została doręczona każdemu ze skarżących w dniu 3 października 2023 r. z pouczeniem o prawomocnym zakończeniu postępowania w przedmiocie prawa pomocy. Pomimo tego skarżący nie uzupełnili braku fiskalnego skargi w zakreślonym terminie, co obligowało Sąd I instancji do odrzucenia skargi, stosownie do art. 220 § 3 P.p.s.a.
Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.