Uzasadnienie
Postanowieniem z 16 listopada 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił zażalenie D.W. i M.W. (dalej jako "skarżący") na postanowienie tego Sądu z 3 października 2016 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi D.W., M.W., J.W. i M.W. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] lutego 2015 r. w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji.
W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że postanowieniem z 3 października 2016 r. odrzucił skargę kasacyjną skarżących od wyroku z 23 marca 2016 r. Skarżący złożyli zażalenie na powyższe postanowienie. Zażalenie sporządzili osobiście, pomimo, że tego rodzaju środek odwoławczy powinien zostać sporządzony przez adwokata lub radcę prawnego. Ponadto zażalenie zostało złożone po terminie. Z tych powodów Sąd I instancji zażalenie odrzucił.
Zażalenie na powyższe postanowienie złożyli skarżący podnosząc argumenty dotyczące zasadności wniesionej w tej sprawie skargi.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zgodnie z art. 197 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 - dalej jako "p.p.s.a.") do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. Przepis art. 178 p.p.s.a. natomiast stanowi, że wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną (a więc odpowiednio również zażalenie) wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną (zażalenie), której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Zgodnie z art. 194 § 4 p.p.s.a., zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego.
W niniejszej sprawie nie ulega wątpliwości, że skarżący składając zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej sporządzili je osobiście. Nie zachowali zatem przymusu adwokacko-radcowskiego, o którym stanowi art. 194 § 4 p.p.s.a. Nie wykazali również, że są jednym z podmiotów, o których stanowi art. 175 § 2 p.p.s.a. Z tej przyczyny zażalenie jako niedopuszczalne podlegało odrzuceniu, o czym prawidłowo orzekł Sąd I instancji.
Ponadto, zgodnie z art. 194 § 2 p.p.s.a. zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia. Odpis postanowienia Sądu I instancji z 3 października 2016 r. doręczono skarżącym 21 października 2016 r. Termin do wniesienia zażalenia upływał zatem 28 października 2016 r. Skarżący nadali zażalenie w urzędzie pocztowym 29 października 2016 r., a więc z uchybieniem terminu. Stanowisko Sądu I instancji wyrażone w tym zakresie jest również prawidłowe. Oznacza to, że Sąd I instancji prawidłowo przyjął, że zażalenie skarżących podlegało odrzuceniu.
Z tych względów i na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 ustawy p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.