Postanowienie NSA z 4 lipca 2006 r., II OZ 702/06

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie,

Rozpoznanie

w dniu 4 lipca 2006r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia D. W., M. W., J. W., M. W. z dnia 26 maja 2006 r. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału VII w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie z dnia 28 kwietnia 2006 r. sygn. akt VII SA/Wa 411/05 o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia na postanowienie z dnia 28 października 2005 r. dotyczące sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej oraz od zażalenia na postanowienie z dnia 28 października 2005 r. dotyczące odrzucenia zażalenia w przedmiocie odrzucenie skargi kasacyjnej

Sprawa

w sprawie ze skargi D. W., M. W., J. W., M. W. na postanowienie Ministra Kultury z dnia 17 stycznia 2005 r. l. dz. [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia postanawia: - oddalić zażalenie.

Skład

Sędzia NSA - Zofia Flasińska

Uzasadnienie

II OZ 702/06

Uzasadnienie

Zarządzeniem z dnia 28 kwietnia 2006 r. sygn. akt VII SA/Wa 411/05 Przewodniczący Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wezwał skarżących do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 złotych od zażalenia z dnia 28 października 2005 r. dotyczącego sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej oraz wpisu sądowego w kwocie 100 złotych od zażalenia na postanowienie z dnia 28 października 2005 r. dotyczącego odrzucenia zażalenia na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną. Wezwanie w tym przedmiocie datowane na dzień 4 maja 2006 r. zostało skutecznie doręczone skarżącym w dniu 23 maja 2006 r.

Pismem z dnia 26 maja 2006 r. D. W., J. W., M. W. i M. W. złożyli zażalenie na powyższe zarządzenie Przewodniczącego.

Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje

Zażalenie nie jest zasadne i nie zasługuje na uwzględnienie.

Zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest, stosownie do art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm., zwana dalej: P.p.s.a.) ponoszenie przez stronę kosztów sądowych związanych ze swym udziałem w sprawie. Tak więc podmiot wnoszący skargę do sądu administracyjnego powinien, zgodnie z art. 214 § 1 ustawy P.p.s.a., opłacić wpis sądowy.

Odstępstwem od tej zasady są przepisy regulujące zwolnienie od kosztów- por. dział V rozdział III ustawy P.p.s.a. Tylko w wyjątkowych przypadkach Sąd może przyznać na wniosek strony prawo pomocy. Cytowana ustawa uzależnia możliwość ubiegania się o przyznanie prawa pomocy wyłącznie od stanu środków finansowych posiadanych przez podmiot wnioskujący. Oceny stanu środków finansowych wnioskodawcy dokonuje Sąd na podstawie złożonego wniosku na urzędowym formularzu PPF, bądź PPR (odpowiednio: osoba fizyczna bądź osoba prawna).

W niniejszej sprawie skarżącym nie zostało przyznane prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Postanowienie o odmowie przyznania prawa pomocy jest prawomocne, albowiem Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 15 marca 2006 r. oddalił zażalenie na odmowę przyznania skarżącym prawa pomocy.

Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zarządzeniem Przewodniczącego, prawidłowo wezwał skarżących, zgodnie z przepisami rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisów w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 221 poz. 2193), do uiszczenia stosownej opłaty sądowej od złożonych przez nich zażaleń.

Należy również wspomnieć, iż w rozpatrywanej sprawie Sąd nie ma możliwości umorzenia z urzędu należnej opłaty.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 ustawy P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.