Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 19 czerwca 2013 r., sygn. akt IV SA/Wa 1046/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie tegoż Sądu z dnia 3 stycznia 2013r. oddalającego wniosek W.N. o zmianę postanowienia z dnia 30 maja 2012 r. odmawiającego przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi W.N. na postanowienie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] marca 2011 r. nr [...] w przedmiocie podjęcia zawieszonego postępowania.
Postanowienie z dnia 3 stycznia 2013 r. doręczono skarżącej w dniu 22 stycznia 2013 r.
W piśmie nadanym w dniu 4 lutego 2013 r. skarżąca złożyła zażalenie na powyższe postanowienie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego wniesienia. W uzasadnieniu wniosku podała, że od 7 listopada 2012 r. cierpi na głęboką depresję, ponadto jej stan pogorszył się po przebytej grypie. Do wniosku skarżąca dołączyła kopie zaświadczeń lekarskich.
W odpowiedzi na wezwanie Sądu I Instancji skarżąca oświadczyła, że o treści zaskarżonego postanowienia dowiedziała się dnia 30 stycznia 2013 r.
Sąd I instancji postanowieniem z dnia 19 czerwca 2013 r. odmówił W.N. przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia wskazując, że o ile zostały spełnione przesłanki złożenia wniosku o przywrócenie terminu w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu oraz równoczesnego ze złożeniem wniosku o przywrócenie terminu dokonanie czynności uchybionej, to nie można uznać, że zachodzi przesłanka braku winy w uchybieniu terminu. Odpis zaskarżonego postanowienia został doręczony skarżącej w dniu 22 stycznia 2013 r. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru odbiór przesyłki pokwitował M.Ł. (pełn. pocztowe 105/08).
Wobec tego termin na wniesienie zażalenia od postanowienia Sądu z dnia 3 stycznia 2013 r. upłynął w dniu 29 stycznia 2013 r. Sąd I instancji wskazał, iż skarżąca przedłożyła kserokopie zaświadczeń lekarskich z których wynika, że była niezdolna do pracy w dniach 5 grudnia 2012 r. – 2 stycznia 2013 r., 3 stycznia – 22 stycznia 2013 r. Ponadto skarżąca przedłożyła skierowanie do szpitala z dnia 29 stycznia 2013 r. wystawione przez przychodnię rejonową w Busku Zdroju. W ocenie Sądu I Instancji przedłożone kserokopie dokumentów nie mogą prowadzić do uznania, że w terminie do wniesienia zażalenia od postanowienia Sądu z dnia 3 stycznia 2013 r. istniała przeszkoda, która uniemożliwiałaby złożenie zażalenia. Bieg terminu na wniesienie zażalenia rozpoczął się dla skarżącej w dniu 22 stycznia 2013 r. Był to ostatni dzień w którym skarżąca, jak wynika z nadesłanych zaświadczeń, była niezdolna do pracy.
W ocenie Sądu I instancji skarżąca nie uprawdopodobniła natomiast, że w kolejnych dniach nie była w stanie sporządzić i nadać na poczcie przedmiotowego zażalenia, nie uprawdopodobniła również, że nie mogła skorzystać z pomocy innej osoby. Również skierowanie do szpitala z dnia 29 stycznia 2013 r. nie uprawdopodabnia, że w tym dniu skarżąca nie była w stanie nadać stosownego zażalenia. Skarżąca nie wskazała, czy przebywała w szpitalu skoro w dniu 4 lutego 2013 r. wniosła stosowne zażalenie.
Zażalenie na ww. złożyła W.N. zaskarżając je w całości. W uzasadnieniu wskazała, że nie wniosła zażalenia w terminie tylko z przyczyn obiektywnych i nie zależnych od skarżącej. Skarżąca podniosła, iż w tym czasie była ciężko chora i leżała w szpitalu na grypę jelitową i ostre zapalenie oskrzeli. Nadto skarżąca podniosła, iż prowadzi jednoosobowe gospodarstwo i nie miała możliwości zadbać o swoje interesy. Skarżąca wskazała, iż jej pełnomocnik do doręczeń wprawdzie odebrał przedmiotowe postanowienie, ale nie miał możliwości zawiadomić skarżącej, gdyż była ciężka zima i też był chory. Skarżąca załączyła do zażalenia kartę informacyjną leczenia szpitalnego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.) jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Stosownie natomiast do art. 87 § 1 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu.
Na wstępie wskazać należy, iż przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wtedy, gdy strona w sposób przekonujący zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak swojej winy, a przy tym wskaże, że niezależna od niej przyczyna istniała przez cały czas, aż do wniesienia prośby o przywrócenie terminu (B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LEX 2011, komentarz do art. 87, teza 8).
W orzecznictwie i w literaturze prawniczej przyjmuje się, że brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, przy zastosowaniu obiektywnego miernika staranności, jaki można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Do niezawinionych przyczyn uchybienia terminu zalicza się m.in.: stany nadzwyczajne, takie jak problemy komunikacyjne, klęski żywiołowe (powódź, pożar, por. np. postanowienie NSA z 10 września 2010 r., sygn. akt II OZ 849/10).
Mając powyższe na uwadze należy wskazać, że skarżąca nie uprawdopodobniła w przekonujący sposób, że niedochowanie terminu do złożenia zażalenia nastąpiło bez jej winy. Usprawiedliwieniem dla niedokonania czynności w terminie nie może być bowiem ogólnie zły stan zdrowia skarżącej. W niniejszej sprawie jako przyczynę uchybienia terminu skarżąca wskazała chorobę związaną z leczeniem szpitalnym w dniach od dnia 4 do dnia 8 lutego 2013r. Jednakże jak wskazał Sąd I instancji doręczenie odpisu postanowienia z dnia 3 stycznia 2013 r. nastąpiło w dniu 22 stycznia 2013 r. I jak wynika z przedłożonych przez skarżącą kserokopii zaświadczeń był to ostatni dzień niezdolności do pracy skarżącej.
Zatem termin na wniesienie zażalenia od postanowienia z dnia 3 stycznia 2013 r. upłynął w dniu 29 stycznia 2013 r. Dodatkowo jak wynika z akt sprawy skierowanie do szpitala zostało wystawione w dniu 29 stycznia 2013 r. przez lekarza przychodni rejonowej w Busku Zdroju.
Wobec powyższego stwierdzić należy, iż skarżąca powinna wykazać, że w okresie między 22 stycznia 2013 r. a 29 stycznia 2013 r. wystąpiły okoliczności uniemożliwiające skarżącej dokonanie czynności i że są to okoliczności wskazujące na brak winy skarżącej w uchybieniu terminu. Wobec tego należy podzielić stanowisko wyrażone przez Sąd I instancji, iż skarżąca nie uprawdopodobniła, że w tym okresie nie była w stanie sporządzić i nadać na poczcie przedmiotowego zażalenia bądź skorzystać z pomocy osoby trzeciej.
W takiej sytuacji należy stwierdzić, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie prawidłowo ocenił, że skarżąca nie dochowała należytej staranności jakiej należy wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy procesowe i zasadnie zaskarżonym postanowieniem z dnia 19 czerwca 2013 r. odmówił przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. postanowił zażalenie oddalić.