Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, postanowieniem z dnia 23 maja 2005 r., sygn. akt II SA/Gl 347/05, oddalił wniosek K. i K. J. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego przez nich postanowienia Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Katowicach z dnia 1 marca 2005 r. Nr [...], w przedmiocie opłaty legalizacyjnej.
W uzasadnieniu Sąd zaznaczył, iż w złożonym przez skarżących wniosku, nie zostały wskazane okoliczności, które uzasadniałyby wstrzymanie wykonania postanowienia. Będące przedmiotem skargi postanowienie, nie może – w ocenie Sądu I instancji – wywołać skutków, o których mowa w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), zwłaszcza, że trudno w tym przypadku mówić o "znacznej" szkodzie, czy nieodwracalnych skutkach.
K. i K. J. złożyli zażalenie na to postanowienie podnosząc, iż "egzekwowanie nałożonej opłaty doprowadzi do zagrożenia bytu rodziny poprzez pozbawienie jej środków na zaspokajanie jej podstawowych potrzeb życiowych. W tych okolicznościach wykonanie zaskarżonego postanowienia organu nadzoru budowlanego sprowadza na skarżącego niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody (...)"
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie ma usprawiedliwionej podstawy, a zaskarżone postanowienie mimo częściowo błędnego uzasadnienia odpowiada prawu.
Stosownie bowiem do art. 61 § 3 sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
Oddalając wniosek skarżących, Sąd I instancji ograniczył się wyłącznie do analizy, czy zostały w sprawie wskazane okoliczności świadczące o spełnieniu przesłanek określonych w cytowanym wyżej przepisie. Dokonana w tej mierze ocena wydaje się być trafna, gdyż w złożonym wniosku skarżący powołali się ogólnie na "zasady współżycia społecznego i sprawiedliwości".
Jednakże w pierwszej kolejności, ocenie Sądu powinna być poddana sama możliwość wstrzymania wykonania wskazanego postanowienia. Bowiem przedmiotem wykonania mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Nie dotyczy to bowiem wszystkich aktów administracyjnych, gdyż co do zasady, cechy wykonalności polegającej na możliwości spowodowania lub doprowadzenia do stanu rzeczy zgodnego z rozstrzygnięciem, nie mają decyzje odmowne, czy np. ustalające wysokość opłaty legalizacyjnej (por. J. P. Tarno: "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2004 r., str. 122).
Nie ulega wątpliwości, iż w niniejszej sprawie wniosek o wstrzymanie wykonania dotyczy takiego właśnie postanowienia, tj. postanowienia ustalającego wyłącznie wysokość opłaty legalizacyjnej, które w związku z powyższym do wykonania się nie nadaje i tego nie wymaga. Jak trafnie wskazał Sąd I instancji, przedmiotowe postanowienie nie nakłada na stronę obowiązku uiszczenia wymienionej opłaty, a zatem w przypadku jej nieuiszczenia, opłata ta nie podlega przymusowemu ściągnięciu w trybie egzekucji. Okoliczność taka staję się natomiast podstawą do wydania decyzji o nakazie rozbiórki obiektu budowlanego, i dopiero wykonanie tej decyzji może zostać wstrzymane.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak wyżej.