Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 4 czerwca 2009 r. sygn. akt IV SA/Wa 649/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił wniosek skarżącego W. I. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] stycznia 2009 r. nr [...] utrzymującej w mocy decyzję Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] maja 2008 r. nakładającą na skarżącego administracyjną karę pieniężną w wysokości 200.000,00 zł (słownie: dwieście tysięcy złotych).
W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że pismem z dnia 20 lutego 2009 r. pełnomocnik W. I. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej. W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 4 czerwca 2009 r. oddalił wniosek skarżącego podnosząc, że w sprawie nie zachodzą przesłanki określone w przepisie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Zażalenie na powyższe postanowienie złożył skarżący, zarzucając mu naruszenie art. 61 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i wnosząc o zmianę zaskarżonego postanowienia i wstrzymanie wykonalności decyzji Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] stycznia 2009 r.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności przez sąd może nastąpić tylko na wniosek skarżącego, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Tym samym, to na stronie spoczywa obowiązek wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
W sprawie, skarżący we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wskazał, że natychmiastowe wykonanie decyzji skutkowałoby trudnymi do przywrócenia konsekwencjami w postaci utraty płynności finansowej prowadzonej przez skarżącego działalności gospodarczej, a także naruszenia jego majątku osobistego. Podobne twierdzenia skarżący podnosił w zażaleniu na zaskarżone postanowienie.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego powyższe twierdzenia skarżącego nie zostały poparte konkretnymi okolicznościami pozwalającymi wywieść, że wstrzymanie aktu jest zasadne. Natomiast same twierdzenia o tym, że np. "obowiązek jej zapłaty (kary) stanowi dla skarżącego będącego przeciętnym obywatelem bardzo duży problem (...)", czy "kara nałożona na skarżącego jest karą bardzo wysoką i dotkliwą" i tym podobne, nie są wystarczające i nie mogą skutkować wstrzymaniem aktu. W interesie skarżącego leży wskazanie przesłanek stanowiących o zasadności jego wniosku, jednocześnie wskazać należy, że przesłanką taką nie jest przekonanie skarżącego o zasadności twierdzeń. Wskazaniem istnienia okoliczności skutkujących wstrzymaniem wykonania aktu nie jest również powoływanie przez skarżącego orzeczeń sądów administracyjnych dotyczących np. wykładni terminu "szkoda". Nie jest zatem zasadny, podnoszony przez skarżącego zarzut naruszenia art. 61 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Z powyższych przyczyn orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.