Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 29 sierpnia 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wstrzymał wykonanie zaskarżonej przez W. S. decyzji Wojewody Śląskiego z dnia 5 lipca 2005 r., nr [...], którą utrzymano w mocy decyzję Starosty Częstochowskiego z dnia 19 maja 2005 r. udzielającej J. P. pozwolenia na wejście na teren posesji W. S. w celu wykonania docieplenia ściany północnej budynku mieszkalnego. W uzasadnieniu tego postanowienia Sąd wskazał, że wykonanie decyzji mogłoby doprowadzić do trudnych do odwrócenia skutków w postaci naruszenia granicy między nieruchomościami W. S. i J. P. w wyniku ocieplenia budynku. Jednocześnie Sąd stwierdził, że ocieplenie jednej ściany budynku po rozpoznaniu skargi nie spowoduje zbyt dotkliwych skutków i nie noszą one znamion skutków trudnych do odwrócenia.
W dniu 5 września 2005 r. doręczono J. P. odpis skargi W. S. oraz odpis postanowienia z dnia 29 sierpnia 2005 r. z pouczeniem o uprawnieniu do wniesienia zażalenia. Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 29 sierpnia 2005 r. nie zostało zaskarżone w terminie. Natomiast pismem z dnia 19 września 2005 r. J. P. złożyła wniosek o uchylenie postanowienia Sądu z dnia 29 sierpnia 2005 r. W uzasadnieniu tego wniosku uczestniczka postępowania J. P. podniosła, że w wyniku wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji powstaną nieodwracalne skutki wynikające z opóźnienia robót budowlanych, których pilne przeprowadzenie jest konieczne. W wyniku działań atmosferycznych, jak wskazała J. P., ściany budynku zaczęły pękać i przeciekać. W zaskarżonej decyzji stwierdzono natomiast, że "ocieplona ściana będzie w całości znajdować się na gruncie inwestora".
Postanowieniem z dnia 18 listopada 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił wniosek J. P.z dnia 19 września 2005 r. wskazując, że zgodnie z art. 61 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) dalej zwanej p.p.s.a., postanowienie w sprawie wstrzymania wykonania aktu lub czynności Sąd może zmienić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności, które uzasadniałyby wydanie postanowienia o odmiennej treści niż postanowienie uprzednio wydane. Jednakże w przypadku braku zaistnienia takich okoliczności, Sąd nie może zmienić, ani uchylić postanowienia w drodze art. 61 § 4 p.p.s.a. Podważyć zasadność orzeczenia, w przypadku braku zmiany okoliczności, strona może natomiast w drodze zażalenia wniesionego w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia odpisu orzeczenia, a z uprawnienia tego J. P. nie skorzystała.
Pismem z dnia 2 grudnia 2005 r. J. P. wniosła zażalenie na postanowienie z dnia 18 listopada 2005 r., w którym zarzuciła, iż Sąd nie miał podstaw do przyjęcia, że we wniosku z dnia 19 września 2005 r. nie wykazano, iż zaistniała zmiana okoliczności w sprawie. Jak podniesiono w zażaleniu zmiana okoliczności następuje nieustannie, bowiem stan budynku pogarsza się z dnia na dzień, a powstałe skutki w postaci zawilgocenia, zagrzybienia i spękania ścian budynku stanowią skutki trudne do odwrócenia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie ma usprawiedliwione podstawy. Bezspornym jest, że J. P. nie złożyła w przepisanym terminie zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 29 sierpnia 2005 r., jednak to nie może być argumentem przeciw zmianie lub uchyleniu tego postanowienia, jeżeli mają miejsce ustawowe przesłanki (art. 61 § 4 p.p.s.a., art. 165 p.p.s.a.). Nie można się zgodzić z argumentacją Sądu pierwszej instancji,
Sygn. akt II OZ 71/06 zawartą w uzasadnieniu postanowienia z dnia 18 listopada 2005 r., jeżeli się przeanalizuje akta sprawy i to, jak doszło do wydania postanowienia z dnia 29 sierpnia 2005 r.
Wniosek W. S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji został zawarty w skardze i później powtórzony w piśmie z dnia 21 lipca 2005 r. (k.4). Rozpatrzenie powyższego wniosku nastąpiło w dniu 29 sierpnia 2005 r., a więc przed przesłaniem skargi i w/w pisma z dnia 21 lipca 2005 r. do uczestników tego postępowania J. i K. P., bowiem skargę doręczono im dopiero w dniu 5 września 2005 r. (k.
- łącznie z postanowieniem z dnia 29 sierpnia 2005 r., wstrzymującym wykonanie zaskarżonej decyzji.
Nie ulega więc wątpliwości, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, odbyło się wyłącznie z uwzględnieniem interesu W. S., bez powiadomienia uczestników postępowania o takim wniosku i bez ich stanowiska w tej kwestii, co narusza zasadę równego traktowania wszystkich uczestników postępowania. Można wniosków stron nie uwzględniać, jeśli w ocenie sądu nie są uzasadnione, jednak wszystkim uczestnikom postępowania należy zapewnić równe prawa i dać równe szanse w procesie. Służy temu przepis art. 47 p.p.s.a., zgodnie z którym, należy od poszczególnych uczestników postępowania, wymagać odpowiedniej ilości odpisów wnoszonych pism i kopii załączników, które należy na czas (z wyprzedzeniem) doręczać pozostałym stronom, aby mogli udzielić odpowiedzi, zająć stanowisko. Tych możliwości jednak, nie dano J. i K. P., przed wydaniem postanowienia z dnia 29 sierpnia 2005 r.
W tej sytuacji należało uznać, że we "wniosku uczestników postępowania" z dnia 19 września 2005 r. i dołączonych załącznikach (załącznikach. 35-44), zostały przedstawione nowe okoliczności sprawy, co
Sygn. akt II OZ 71/06 dawało podstawy do zmiany lub uchylenia postanowienia z dnia 29 sierpnia 2005 r. Nie można się zgodzić również z tym, że w/w wniosku J. P. "nie przedstawiła żadnych nowych okoliczności, z których jasno wynikałoby, że przyczyny dla których sąd wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji odpadły lub że uległy zmianie, tj. nie wykazała w żaden sposób, iż wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zrodziło po jej stronie niebezpieczeństwo wyrządzenia jej znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków".
Po pierwsze należy zauważyć, że we wniosku z dnia 19 września 2005 r. i w załącznikach, zostały przedstawione nowe okoliczności sprawy, poparte dowodami (zdjęcia, szkic z wymiarami sporządzone przez osobę posiadającą uprawnienia budowlane, szkic usytuowania budynków sporządzony przez uprawnionego geodetę), z których bynajmniej nie wynika, iż w wyniku wykonania ocieplenia budynku, doszłoby "do przekroczenia granicy między nieruchomościami stron". A ta ostatnia okoliczność, jak wynika z uzasadnienia postanowienia z dnia 29 sierpnia 2005 r., przesądziła o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji, chociaż zagrożenie takie nie zostało w żaden sposób uprawdopodobnione. Na marginesie tego należy zauważyć, że przepisy Prawa budowlanego nie służą rozstrzyganiu sporów granicznych między właścicielami nieruchomości, ani ochronie własności (art. 151-154 k.c.).
Po drugie, w omawianym wniosku J. P. wskazała, iż nie jest bez znaczenia z punktu widzenia zagrożeń, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. to, czy roboty ociepleniowe budynku zostaną wykonane przed zimą, czy też nie, a co zdaniem Sądu I instancji, dla strony przeciwnej, nie spowoduje "zbyt dotkliwych, a tym bardziej trudnych do odwrócenia skutków". Uzasadnienie postanowienia z dnia 18 listopada 2005 r., nie zawiera analizy okoliczności w oparciu o które postanowiono wstrzymać zaskarżoną decyzję i okoliczności zawartych we wniosku z dnia 19 września 2005 r., uzasadnienie to zawiera
Sygn. akt II OZ 71/06 wyłącznie wnioski, mające wykazać o braku podstaw do zmiany lub uchylenia postanowienia z dnia 29 sierpnia 2005 r., tym samym nie odpowiada wymogom z art. 141 § 4 w związku z art. 166 p.p.s.a.
Różnice pomiędzy zażaleniem na postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu, a wnioskiem o uchylenie takiego postanowienia, istotnie są, jednak w niniejszej sprawie, nie może to być usprawiedliwieniem dla zaskarżonego postanowienia z dnia 18 listopada 2005 r.
Biorąc powyższe pod uwagę, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.