Postanowienie NSA z 16 września 2005 r., II OZ 710/05

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 16 września 2005r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia G. T. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 19 kwietnia 2005r., sygn. akt III SA/Gd 575/04 odmawiające przyznania prawa pomocy

Sprawa

w sprawie ze skargi G. T. na decyzję Wojewody Pomorskiego z dnia 30 września 2004r., Nr [...] w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego p o s t a n a w i a oddalić zażalenie.

Skład

Przewodniczący Sędzia NSA Maria Czapska - Górnikiewicz

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 19 kwietnia 2005r. (sygn. akt III SA/Gd 575/04) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odmówił G. T. przyznania prawa pomocy.

W treści uzasadnienia swego rozstrzygnięcia, Sąd I instancji wskazał, iż skarżąca została wezwana do złożenia w terminie 7 dni dodatkowego oświadczenia oraz dokumentów źródłowych dotyczących jej stanu majątkowego, dochodów i stanu rodzinnego. Skarżącą zobowiązano do przedłożenia zaświadczenia od pracodawcy o wysokości wynagrodzenia, odpisów zeznań podatkowych za lata 2002 – 2003, oświadczenia o dochodach osób pozostających we wspólnym gospodarstwie domowym oraz do złożenia kopii dokumentów potwierdzających wysokość dochodów i ich źródło. Pomimo upływu terminu zakreślonego przez Sąd, skarżąca nie przedłożyła żądanych dokumentów oraz dodatkowych oświadczeń.

W opinii Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku strona skarżąca nie wykazała, iż nie może ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania. Oświadczenie skarżącej jest niepełne i budzi wątpliwości co do jego rzetelności, gdyż z oświadczenia M. W. (złożonego w sprawie III/SA Gd 574/04) wynika, iż matka skarżącej uzyskuje dochody z renty w kwocie 650 zł brutto, co zdaniem Sądu I instancji pozostaje w sprzeczności ze złożonym przez skarżącą oświadczeniem. Wobec niewykazania przez wnioskodawcę przesłanek uzasadniających przyznanie prawa pomocy na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono o odmowie jego przyznania.

Skarżąca G. T. złożyła zażalenie na powyższe postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 19 kwietnia 2005r., wnosząc o jego uchylenie.

W opinii strony skarżącej, Sąd wydając zaskarżone postanowienie naruszył art. 245 § 3 w zw. z art. 255 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, bowiem niskie dochody skarżącej uzasadniają przyznanie jej prawa pomocy.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje

Zażalenie nie jest zasadne, gdyż zaskarżone postanowienie nie narusza prawa.

Na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 12 70 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Z konstrukcji tego przepisu wynika, że to na wnioskodawcy ciąży obowiązek wykazania, iż znajduje się w sytuacji materialnej uprawniającej do przyznania prawa pomocy.

Trzeba przede wszystkim podkreślić, że udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do przypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście obiektywnie niemożliwe.

Mając na uwadze treść powołanego art. 246 § 1 pkt 2 oraz okoliczności przedmiotowej sprawy należy stwierdzić, że skarżąca nie udowodniła zaistnienia przesłanek uzasadniających przyznanie jej prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.

Należy podzielić stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, iż oświadczenie G. T. jest niepełne i budzi uzasadnione wątpliwości co do prawdziwości i kompletności danych w nim zawartych. Z oświadczenia złożonego 15 grudnia 2004r. na formularzu PPF przez matkę skarżącej M. W. w sprawie o sygnaturze akt III SA/Gd 574/04 wynika, iż uzyskuje ona dochody z tytułu renty w wysokości 650 zł brutto miesięcznie. Natomiast we wniosku o przyznanie prawa pomocy G. T. podała, że pozostająca z nią we wspólnym gospodarstwie domowym matka nie uzyskuje żadnych dochodów.

Wskazać należy, iż strona ubiegająca się o przyznanie prawa pomocy powinna należycie uzasadnić i uprawdopodobnić okoliczności, które podaje we wniosku. Jeżeli fakty, które podaje nie znajdują pokrycia w aktach sprawy lub pozostają w sprzeczności z zawartymi tam informacjami o stanie majątkowym, istnieją podstawy do odmowy przyznania prawa pomocy (por. postanowienie NSA z dnia 9 września 2004r., FZ 360/04, niepubl.). Zaistnienie takiej sytuacji wykazał w rozpatrywanej sprawie Sąd I instancji. Podkreślić należy, że skarżąca wnosząc zażalenie nawet do niego nie załączyła żądanych wcześniej przez Sąd I instancji dokumentów. Uchylanie się przez skarżącą od złożenia żądanych dokumentów, które umożliwiłyby Sądowi dokładną ocenę stanu majątkowego wnioskodawcy, a tym samym określenie jej możliwości płatniczych uzasadnia odmowę przyznanie prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.

Z powyższych względów na podstawie art. 197 § 1 i 2 art. 184 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) zażalenie podlega oddaleniu.