Postanowienie NSA z 28 lipca 2015 r., II OZ 710/15

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 28 lipca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia H. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 czerwca 2015 r., sygn. akt IV SA/Wa 750/15 odrzucające zażalenie

Sprawa

w sprawie ze skargi H.W. na postanowienie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] grudnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie.

Skład

Sędzia NSA Małgorzata Dałkowska-Szary

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 16 kwietnia 2015 r., sygn. akt IV SA/Wa 750/15, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę H. W. na postanowienie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z [...] grudnia 2014 r. w przedmiocie odmowy uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy.

Na powyższe postanowienie pełnomocnik skarżącego wniósł zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 2 czerwca 2015 r., sygn. akt IV SA/Wa 750/15, odrzucił powyższe zażalenie.

W uzasadnieniu powyższego postanowienia Sąd wskazał, że zgodnie z art. 173 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi od wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Postanowienie o odrzuceniu skargi jest postanowieniem kończącym postępowanie w sprawie. Prowadzi to do wniosku, że od postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego o odrzuceniu skargi przysługuje skarga kasacyjna, bez względu na przyczynę odrzucenia skargi. Analiza pisma procesowego zawierającego wniesiony w sprawie środek prawny prowadzi natomiast do wniosku, że jest to zażalenie, a nie skarga kasacyjna. W treści pisma profesjonalny pełnomocnik powołał się bowiem na przepis odnoszący się do zażaleń tj. art. 194 § 1 pkt 7 ww. ustawy. Dlatego też nie można uznać, że przedmiotowe pismo zostało jedynie błędnie zatytułowane jako "zażalenie". Złożenie zażalenia na orzeczenie wojewódzkiego sądu administracyjnego, od którego przysługuje skarga kasacyjna, powoduje ten skutek, że przedmiotowe zażalenie jako niedopuszczalne podlega odrzuceniu.

Zażaleniem H. W. zaskarżył powyższe postanowienie w całości, zarzucając mu naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 178 w zw. z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi poprzez odrzucenie zażalenia pomimo, iż poza błędnym oznaczeniem środka zaskarżenia jego treść spełniała wymogi skargi kasacyjnej, określone w przepisach 174, 175 § 1 i 176 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Z uwagi na powyższe wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012, poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Nie ulega wątpliwości, że postanowienie odrzucające skargę jest postanowieniem kończącym postępowanie w sprawie, a w takim przypadku, zgodnie z art. 173 § 1 p.p.s.a. środkiem odwoławczym przysługującym stronie jest skarga kasacyjna.

Sąd I instancji, odrzucając "zażalenie" skarżącego na postanowienie o odrzuceniu skargi, przyjął, że odrzucony środek odwoławczy był w istocie zażaleniem, a nie skargą kasacyjną.

Dokonując kwalifikacji danego środka zaskarżenia przede wszystkim należy kierować się jego treścią, z której wynika intencja strony oraz analizą elementów, jakie powinny spełniać poszczególne środki zaskarżenia. Jeśli z pisma dostatecznie wyraźnie wynika zamiar zaskarżenia postanowienia odrzucającego skargę należy, niezależnie od oznaczenia takiego pisma, potraktować je jako skargę kasacyjną, bowiem taki środek zaskarżenia przysługuje od postanowienia o odrzuceniu skargi. Odrzucenie zatem pisma strony jako niedopuszczalnego zażalenia, bez zbadania, czy spełnia ono wymogi konieczne dla skargi kasacyjnej, było przedwczesne. Rozpoznając zatem sprawę ponownie Sąd I instancji powinien potraktować pismo skarżącego jako skargę kasacyjną i w tym kierunku nadać pismu dalszy bieg.

Podkreślenia wymaga przy tym, że ewidentnie omyłkowe powołanie się przez stronę skarżącą na art. 194 § 1 pkt 7 p.p.s.a., zgodnie z którym zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia (...) których przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, nie może wpłynąć na odmienną niż przedstawiona powyżej kwalifikację przedmiotowego środka zaskarżenia.

W konsekwencji stwierdzić należy, iż słusznie strona skarżąca zarzuciła Sądowi I instancji naruszenie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.

Mając na względzie powyższe rozważania Naczelny Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.