Uzasadnienie
Zarządzeniem z 26 maja 2017 r. Przewodniczący Wydziału IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wezwał I.K. (dalej jako "uczestnik postępowania") do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 100 zł od zażalenia wniesionego na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z 12 stycznia 2016 r. o odmowie wstrzymania zaskarżonej decyzji. Sprawa toczy się na skutek skargi P.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z [...] lutego 2015 r. w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia i umorzenia postępowania odwoławczego. Jako podstawę wezwania Sąd I instancji wskazał § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 roku w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.).
Uczestnik postępowania złożył zażalenie na powyższe zarządzenie wskazując, że zostało wydane z naruszeniem prawa.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do treści art. 220 § 1 i § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. – dalej jako "p.p.s.a.") sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Jeżeli pismo jest zażaleniem, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, żeby pod rygorem jego odrzucenia uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania.
Zasadą jest obowiązek uiszczenia wpisu sądowego od wnoszonego przez stronę pisma. Wyjątki od takiego obowiązku wynikają z przepisów ustawy p.p.s.a. Ponadto wyjątkami tymi są podmiotowe zwolnienia z obowiązku ponoszenia kosztów (art. 239 p.p.s.a.), instytucja prawa pomocy (art. 243 i następne p.p.s.a.) oraz przedmiotowe zwolnienia z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych w sytuacjach przewidzianych w art. 227 § 1 i 2 oraz w art. 220 § 4 p.p.s.a.
Sprawa nie jest jedną ze spraw objętych ustawowym zwolnieniem od kosztów. Ponadto uczestnik postępowania złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został uwzględniony. Zastosowania w niniejszej sprawie nie znajdzie także art. 220 § 4 jak i art. 227 § 2 p.p.s.a. Pierwszy z tych przepisów dotyczy wyłącznie sytuacji, w której Sąd I instancji odrzuca skargę, skargę o wznowienie postępowania, skargę kasacyjną lub zażalenie, uznając, że nie zostały one prawidłowo opłacone. Zażalenia wniesione na postanowienia sądu o odrzuceniu tych nieopłaconych środków prawnych, wolne są od wpisu. W niniejszej sprawie przedmiotem zażalenia było natomiast postanowienie o odmowie wstrzymania zaskarżonej decyzji. Norma art. 227 § 1 p.p.s.a dotyczy sytuacji, w której skarga zostaje skutecznie wniesiona, a sprawa zakończona wydaniem wyroku przez Sąd I instancji. W przypadku, kiedy strona nie kwestionuje samego wyroku (a więc nie wnosi środka odwoławczego co do istoty sprawy), lecz kwestionuje tylko rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów, które zostało wydane w związku z tym wyrokiem, to wówczas zażalenie w tym przedmiocie wolne jest od kosztów sądowych. W niniejszej sprawie Sąd I instancji nie rozpoznał jeszcze skargi wniesionej w tej sprawie, więc powołany art. 227 § 1 i 2 p.p.s.a. nie znajduje zastosowania.
Oznacza to, że uczestnik postępowania jest zobowiązany do uiszczenia kosztów sądowych, w tym wpisu sądowego od przedmiotowego zażalenia. Sąd I instancji prawidłowo ustalił wysokość wpisu, wskazując właściwą podstawę prawną wezwania skierowanego do uczestnika postępowania.
Z tych względów i na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 oraz art. 198 ustawy p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.