Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 16 kwietnia 2019 r., sygn. akt VII SA/Wa 32/19, odrzucił skargę A. D. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2018 r., znak: [...], w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji. Jednocześnie zwrócił skarżącemu uiszczony wpis sądowy od skargi.
W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Sąd wskazał, że zarządzeniem z dnia 9 stycznia 2019 r. skarżący został zobowiązany do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni, poprzez nadesłanie 14 (czternastu) jej odpisów wraz z załącznikami oraz do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 200 (dwieście) złotych, pod rygorem odrzucenia skargi. Pisma wzywające do usunięcia ww. braków zostały doręczone skarżącemu w dniu 16 stycznia 2019 r. Przy piśmie z dnia 21 stycznia 2019 r. skarżący nadesłał: dowód uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł; 8 (osiem) odpisów skargi wraz z załącznikami; pisma M. D., M. D., W. D., A. D. z dnia 20 stycznia 2019 r. zawierające oświadczenia o rezygnacji z otrzymania, za pośrednictwem sądu, odpisów skargi; kopię pisma z dnia 11 grudnia 2018 r. skierowanego do Prokuratora Prokuratury Okręgowej w [...] informującego o wniesieniu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargi z dnia 9 grudnia 2018 r. na powyższa decyzję i nadesłaniu jej kopii do Prokuratora Prokuratury Okręgowej w [...].
Sąd uznał, że skarżący, pomimo prawidłowego pouczenia, nie usunął braków formalnych skargi, w związku z czym odrzucił ją na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm., zwana dalej p.p.s.a.). O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.
Zażalenie na powyższe postanowienie złożył A. D., wnosząc o jego uchylenie.
Skarżący wskazał, że wykonując polecenie Sądu, dokonał wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł oraz przesłał paczkę pocztową zawierającą 8 kompletów odpisu skargi. Podkreślił, że tkwił w błędzie uważając, że przesłanie 8 kompletów odpisu skargi jest wystarczające. Wyjaśnił przy tym, że pozostawał w przekonaniu, że oświadczenia złożone przez członków jego rodziny wywrą pozytywny skutek. Dodał, że kierował się rozdzielnikiem zawartym w zaskarżonej decyzji z dnia [...] października 2018 r. i uznał, że należy odjąć 5 egzemplarzy skargi dotyczącej jego rodziny, odjąć 1 egzemplarz skargi skierowany do Prokuratora, odjąć jeden egzemplarz skargi skierowany do A. D., utrzymać 1 egzemplarz skargi dla GINB (w decyzji GINB jest a/a), równocześnie odjąć 1 egzemplarz skargi, z uwagi na oznaczenie w decyzji – sekretariat. Wnoszący zażalenie podniósł, że ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie zawiera wyraźnego przepisu stanowiącego o tym, że żądanie odpisu skargi następuje w celu jej doręczenia pozostałym uczestnikom postępowania (poza zawartym w art. 47 § 1 zd. 1 p.p.s.a.).
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Stosownie do art. 47 § 1 p.p.s.a. do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Przepis art. 49 § 1 p.p.s.a. stanowi zaś, że w wypadku, gdy pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Przepisem szczególnym w stosunku do art. 49 § 1 p.p.s.a. jest art. 58 § 1 pkt 3 tej ustawy, który w przypadku nieuzupełnienia braków formalnych skargi nakazuje sądowi jej odrzucenie.
W świetle uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 grudnia 2013 r., sygn. akt I OPS 13/13 (Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych: http://orzeczenia.nsa.gov.pl) nie ulega wątpliwości, że niedołączenie przez skarżącego wymaganej liczby odpisów skargi i odpisów załączników, zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a., jest brakiem formalnym skargi, o którym mowa w art. 49 § 1 w zw. z art. 57 § 1 p.p.s.a., uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd.
W niniejszej sprawie skarżący został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie 14 odpisów skargi wraz z załącznikami, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. W zakreślonym terminie skarżący nie wykonał prawidłowo wezwania do usunięcia braków formalnych skargi, bowiem nadesłał jedynie 8 odpisów skargi wraz z jej załącznikami. Prawidłowo zatem Sąd pierwszej instancji odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
Wyjaśnić należy wnoszącemu zażalenie, że zgodnie z art. 32 p.p.s.a. w postępowaniu w sprawie sądowoadministracyjnej stronami są skarżący oraz organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Osoba zaś, która brała udział w postępowaniu administracyjnym, a nie wniosła skargi, jeżeli wynik postępowania sądowego dotyczy jej interesu prawnego, jest uczestnikiem tego postępowania na prawach strony (art. 33 § 1 p.p.s.a.). Ilekroć w niniejszej ustawie jest mowa o stronie, rozumie się przez to również uczestnika postępowania (art. 12 p.p.s.a.).
Stosownie do powołanych wyżej regulacji, Sąd I instancji ma obowiązek doręczenia odpisu skargi wszystkim uczestnikom danego postępowania. Wymóg ten wiąże się z prawem drugiej strony do zaznajomienia się z pismem i z prawem do udzielenia na nie odpowiedzi, a więc umożliwieniem pozostałym stronom postępowania zajęcia własnego stanowiska odnośnie twierdzeń i wniosków oraz żądań, wynikających ze złożonej skargi, np. w postaci odpowiedzi na skargę. Wynika to wprost z ww. art. 47 § 1 p.p.s.a. Obowiązek dołączenia odpisów wiąże się z naczelną zasadą postępowania sądowoadministracyjnego, czyli zasadą równości stron i kontradyktoryjności postępowania. Przy czym Sąd I instancji nie ma obowiązku wykazywania stronie w wezwaniu wydanym na podstawie art. 49 § 1 p.p.s.a., kogo uznał za uczestników postępowania i jakiego interesu prawnego tych osób dotyczy wynik postępowania. Nie ma obowiązku badania, czy uwzględniania, jakie więzi łączą poszczególnych uczestników postępowania, jego rolą jest jedynie doręczenie każdemu z nich z osobna odpisu pisma złożonego do akt sprawy, w tym przypadku skargi.
Sąd jest zobowiązany do sprecyzowania, w jaki sposób strona skarżąca winna uzupełnić stwierdzony brak formalny, zakreślając na to ustawowy termin siedmiu dni i wskazując na skutki jego uchybienia. Ten obowiązek ze strony Sądu w rozpoznawanej sprawie został zrealizowany. Stwierdzić trzeba, iż kto został uznany przez Sąd I instancji za uczestnika postępowania wynika z akt sprawy, a są nimi poza skarżącym: organ, E. D., D. D., P. D., H. P., G. W., K. W., M. P., M. D., M. D., W. D., A. D., Prokurator Prokuratury Okręgowej w [...]. Krąg tych podmiotów odpowiada również kręgowi podmiotów, które brały udział w postępowaniu administracyjnym. Zobowiązany nie może zaś we własnym zakresie modyfikować wezwania, poprzez swobodne uznanie, komu należy doręczyć odpis pisma.
Tym samym argumentacja podniesiona w zażaleniu nie mogła odnieść zamierzonego skutku. Można jedynie poddać w wątpliwość, czy zasadnym było wezwanie skarżącego do nadesłania 14 odpisów skargi, zamiast 13 jej odpisów, albowiem jak wynika z rozdzielnika zaskarżonej decyzji D. D. występowała dwukrotnie, jako osoba fizyczna i jako osoba fizyczna prowadząca działalność gospodarczą – przedsiębiorstwo [...] D. D. w P.. Jednakże powyższa okoliczność, wobec nienadesłania przez skarżącego znacznej ilości odpisów skargi, pozostaje bez wpływu na zasadność podjętego przez Sąd I instancji rozstrzygnięcia.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.