Prosto w prawo Dla profesjonalistyPro

Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnegoz 9 września 2005 r., sygn. akt II OZ 712/05

Metryka

Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Skład
Przewodniczący Sędzia NSA - Eugeniusz Mzyk
Rozpoznanie
w dniu 9 września 2005 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. K.
Od orzeczenia
od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 24 marca 2005r., sygn. akt II SA/Bd 971/04 w przedmiocie odrzucenia zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 17 lutego 2005r.
Sprawa
w sprawie ze skargi M. K., na decyzję Kujawsko-Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Bydgoszczy z dnia 29 kwietnia 2004r., Nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki domku letniskowego postanawia oddalić zażalenie

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 27 grudnia 2004 r. sygn. akt II SA/Bd 971/04 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy odmówił przyznania skarżącemu M. K. prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych ponieważ skarżący nie wykazał rzetelnie braku możliwości poniesienia kosztów postępowania sądowoadministracyjnego bez uszczerbku koniecznego dla utrzymania rodziny.

Pismem procesowym z dnia 18 stycznia 2005 r. skarżący wniósł zażalenie na to postanowienie.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 28 stycznia 2005 r. skarżący został wezwany do uzupełnienia braków formalnych zażalenia poprzez dołączenie dwóch odpisów zażalenia z dnia 18 stycznia 2005r. wraz z załącznikami w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia. Jak wynika z potwierdzenia odbioru skarżący wezwanie to odebrał w dniu 3 lutego 2005r. zaś żądane odpisy wysłał w dniu 11 lutego 2005 r.

Postanowieniem z dnia 17 lutego 2005 r. sygn. akt II SA/Bd 971/04 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy odrzucił zażalenie skarżącego na postanowienie tego Sądu z dnia 27 grudnia 2004 r. z uwagi na uzupełnienie braków formalnych zażalenia po upływie wyznaczonego terminu.

W piśmie procesowym z dnia 4 marca 2005 r. skarżący złożył oświadczenie, iż był przekonany o zachowaniu terminu oraz że odpisuje w terminie. Podniósł ponadto, że korespondencję z Sądu odebrał syn, który doręczył mu ją po kilku dniach i na tej podstawie wniósł o przychylne podejście do sprawy.

Zarządzeniem z dnia 9 marca 2005 r. Sąd Wojewódzki wezwał skarżącego do wskazania czy pismo z dnia 4 marca 2005r. jest zażaleniem na postanowienie Sądu z dnia 17 lutego 2005r., a jeśli tak to należy w terminie 7 dni nadesłać dwa odpisy tego zażalenia pod rygorem odrzucenia zażalenia.

W odpowiedzi na wezwanie Sądu skarżący nadesłał kserokopię swojego zażalenia z dnia 18 stycznia 2005r. wraz z załącznikami, które wniósł wcześniej od postanowienia Sądu z dnia 27 grudnia 2004r. o odmowie przyznania prawa pomocy.

Zaskarżonym w niniejszej sprawie postanowieniem z dnia 24 marca 2005r. sygn. akt II SA/Bd 971/04 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy odrzucił zażalenie na postanowienie tego Sądu z dnia 17 lutego 2005r.

W uzasadnieniu postanowienia Sąd Wojewódzki przytoczył, iż pomimo wezwania skarżący nie sprecyzował wprost, czy pismo z dnia 4 marca 2005r. jest zażaleniem na postanowienie z dnia 17 lutego 2005r., jednakże Sąd mając na względzie treść tego pisma uznał je za zażalenie na wyżej wymienione postanowienie. Sąd stwierdził przy tym, iż postanowienie z dnia 17 lutego 2005r. wraz z pouczeniem o terminie i sposobie wnoszenia zażalenia zostało skarżącemu doręczone w dniu 24 lutego 2005r., zatem termin do wniesienia zażalenia upłynął w dniu 3 marca 2005r. i na podstawie art. 197 § 2 w zw. z art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zażalenie jako wniesione po terminie odrzucił.

Pismem z dnia 12 kwietnia 2005r. skarżący wniósł zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego, w którym stwierdził, iż spóźnienie spowodowane zostało przyjęciem korespondencji przez syna, który dostarczył mu ją w późniejszym terminie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie jest uzasadnione. Zgodnie z art. 194 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej ppsa, wymogi formalne zażalenia sprowadzają się do obowiązku spełnienia warunków przewidzianych dla pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto do: a/ wskazania zaskarżonego postanowienia, b/ zawarcia wniosku o zmianę lub uchylenie tego postanowienia, c/ przytoczenie zwięzłego uzasadnienia. Natomiast wymagania przewidziane dla pisma w postępowaniu sądowym wynikają z art. 46, 47 oraz 215 § 1 ppsa. Ponadto w myśl art. 194 § 2 ppsa zażalenie wnosi się w terminie 7 dni od doręczenia postanowienia.

Pismo skarżącego z dnia 4 marca 2005r., w którym skarżący odnosi się do postanowienia Sądu z dnia 17 lutego 2005r. i tłumaczy opóźnienie, tym, iż korespondencję odebrał jego syn (który dostarczył mu ją w terminie późniejszym) w istocie nie było precyzyjne i dlatego prawidłowo Sąd Wojewódzki wezwał skarżącego do jego sprecyzowania oraz nadesłania dwóch jego odpisów w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia zażalenia. Skarżący w odpowiedzi na to wezwanie Sądu Wojewódzkiego nadesłał jedynie kserokopię swojego zażalenia z dnia 18 stycznia 2005r. wraz z załącznikami, które wniósł wcześniej od postanowienia Sądu z dnia 27 grudnia 2004r. o odmowie przyznania prawa pomocy. Dlatego też najzupełniej trafnie Sąd Wojewódzki potraktował pismo z dnia 4 marca 2005r. jako zażalenie na postanowienie z dnia 17 lutego 2005r. Postanowienie z dnia 17 lutego 2005r. został doręczone skarżącemu w dniu 24 lutego 2005r. a zatem termin na wniesienie zażalenia upłynął w dniu 3 marca 2005r.

Skarżący zażalenie nadał w urzędzie pocztowym w dniu 6 marca 2005r., a więc ponad wszelka wątpliwość po upływie wymaganego terminu. Kwestionowanie zatem zaskarżonego postanowienia Sądu Wojewódzkiego pozbawione jest podstaw prawnych.

Dodatkowo jedynie należy wskazać, że z akt sprawy wynika, iż odbiór postanowienia Sądu Wojewódzkiego z dnia 17 lutego 2005r. podpisał w dniu 24 lutego 2005r. M. K. nie zaś jego syn.

Z tych powyższych względów na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 ppsa postanowiono jak w sentencji.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.