Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 28 maja 2012 r., sygn. akt VII SA/Wa 2694/11 odmówił dopuszczenia B. R. do udziału w postępowaniu sądowym w charakterze uczestnika w sprawie ze skargi A. S. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2011 r. w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że pismem z dnia 31 października 2011 r. A. S. wniosła skargę na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2011 r. uchylającą decyzję organu I instancji i umarzającą postępowanie administracyjne wszczęte na wniosek A. S. w sprawie wybudowanej pochylni dla osób niepełnosprawnych przy lokalu nr [...] w budynku mieszkalnym wielorodzinnym usytuowanym przy ul. [...] w J. Wyrokiem z dnia 15 marca 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę A. S. na powyższą decyzję.
W dniu 26 marca 2012 r. do Sądu wpłynęło pismo pełnomocnika B. R., w którym m.in. powołując się na art. 33 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r. poz. 270, dalej: p.p.s.a.), zgłoszono udział B. R. w postępowaniu sądowym. We wniosku wskazano, że B. R. w dniu wyrokowania w tej sprawie do dzisiaj jest najemcą lokalu nr [...] znajdującego się w budynku przy ul. [...] w J., ma zatem interes prawny w rozumieniu art. 28 k.p.a. i art. 33 § 2 p.p.s.a.
Rozpoznając w dniu 28 maja 2012 r. powyższy wniosek WSA w Warszawie stwierdził, że powoływane przez B. R. okoliczności nie stanowią przesłanki przemawiającej za uznaniem, że wynik postępowania dotyczy jej interesu prawnego. Zmiana stanu prawnego, na którą powołuje się pełnomocnik wnioskodawczyni może stanowić co najwyżej o interesie faktycznym w sprawie, który nie jest wystarczający do dopuszczenia B. R. do udziału w toczącym się postępowaniu.
W zażaleniu na powyższe postanowienie B. R. zarzuciła naruszenie art. 33 § 2 p.p.s.a. w związku z art. 28 k.p.a. polegające na przyjęciu przez Sąd I instancji, że nie ma ona prawa dowodzenia, że wadliwe wybudowanie – w warunkach samowoli budowlanej – i użytkowanie danego podjazdu nie stanowi zagrożenia dla życia i zdrowia ludzi.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie zasługuje na uwzględnienie, choć z innych przyczyn niż w nim podniesione.
Zgodnie z art. 33 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi osoba, która brała udział w postępowaniu administracyjnym, a nie wniosła skargi, jeżeli wynik postępowania sądowego dotyczy jej interesu prawnego, jest uczestnikiem tego postępowania na prawach strony (§ 1). Stosownie zaś do § 2 udział w charakterze uczestnika może zgłosić również osoba, która nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym, jeżeli wynik tego postępowania dotyczy jej interesu prawnego, a także organizacja społeczna, o której mowa w art. 25 § 4, w sprawach innych osób, jeżeli sprawa dotyczy zakresu jej statutowej działalności. Na postanowienie o odmowie dopuszczenia do udziału w sprawie przysługuje zażalenie.
Przede wszystkim podkreślenia wymaga, że w niniejszej sprawie wniosek B. R. o dopuszczenie do udziału w postępowaniu w sprawie ze skargi A. S. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego wpłynął już po zakończeniu postępowania sądowego przed Sądem I instancji, tj. po wydaniu w dniu 15 marca 2012 r. wyroku oddalającego tę skargę, a jeszcze przed wniesieniem przez skarżącą skargi kasacyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Powyższa okoliczność powinna skłonić Sąd I instancji do ustalenia, o dopuszczenie do udziału w którym postępowaniu, tj. czy w postępowaniu przed Sądem I instancji, czy też w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, wnosi B. R. Sąd I instancji powinien zatem, mając na uwadze powyższe okoliczności sprawy, działając w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a., wezwać wnioskodawczynię do sprecyzowania wniosku o dopuszczenie do udziału poprzez określenie, którego postępowania ten wniosek dotyczy.
Zaskarżone postanowienie nie może się również ostać z innej przyczyny. Podkreślić bowiem należy, że ustawodawca nie przewidział dla wniosku, o jakim mowa w art. 33 § 2 p.p.s.a. możliwości orzekania na posiedzeniu niejawnym. W związku z powyższym przyjąć należy, że właściwym trybem do rozpoznania takiego wniosku jest posiedzenie jawne. Skoro zatem zaskarżone postanowienie zostało wydane na posiedzeniu niejawnym w składzie jednoosobowym, to stwierdzić należy, że wydanie tego postanowienia nastąpiło z naruszeniem przepisów dotyczących ustalenia składu orzekającego i trybu rozpoznania wniosku.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.