Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu, postanowieniem z dnia 6 czerwca 2005 r., sygn. akt II SA/Wr 1233/03, odrzucił zarówno skargę kasacyjną I. i Z. Ś. jak i skargę kasacyjną Wojewody Opolskiego, od wyroku tegoż Sądu z dnia 6 czerwca 2005 r. sygn. akt II SA/Wr 1233/03.
W uzasadnieniu Sąd wskazał – w zakresie odrzucenia skargi kasacyjnej Wojewody Opolskiego – iż wymieniony środek odwoławczy został w wniesiony przez pełnomocnika Organu, bez uiszczenia należnego wpisu, który w niniejszej sprawie ma niewątpliwie charakter stały i wynosi 250 zł, co wynika z § 3 w związku z § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193). Zatem wniesienie przez pełnomocnika skargi kasacyjnej bez uiszczenia należnego wpisu, powoduje – zgodnie z art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) – jej odrzucenie.
Wojewoda Opolski złożył zażalenie na to postanowienie podnosząc, iż instytucja przymusu adwokackiego nie rozciąga się na wniesienie skargi, ogranicza się natomiast do jej sporządzenia. W niniejszej sprawie wymóg ten został dotrzymany, gdyż skarga kasacyjna została sporządzona przez radcę prawnego, przez niego podpisana, jednakże to strona wniosła powyższy środek odwoławczy. Forma ta bowiem jest dopuszczalna w świetle art. 173 § 2 cytowanej ustawy.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie ma usprawiedliwioną podstawę.
Stosownie do art. 221 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. I taki właśnie charakter ma wpis od skargi kasacyjnej w niniejszej sprawie.
Należy jednak zaznaczyć, iż przewidziany w art. 175 § 1 powołanej ustawy, przymus adwokacko-radcowski, wskazuje jedynie, że skarga kasacyjna powinna być jedynie sporządzona przez profesjonalnego pełnomocnika, nie wymaga się natomiast aby przedmiotowy środek odwoławczy został również wniesiony przez tegoż pełnomocnika. Oczywiście nie jest to wykluczone, jednakże zgodnie z art. 173 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę kasacyjną może wnieść strona, prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich po doręczeniu im odpisu orzeczenia z uzasadnieniem.
Właśnie z takiej możliwości skorzystał w niniejszej sprawie Wojewoda Opolski. Bowiem jak wynika z załączonego do skargi kasacyjnej pisma przewodniego Organu (karta 60 akt) – wbrew twierdzeniom Sądu I instancji – przedmiotowa skarga kasacyjna została wniesiona prze Wojewodę, a nie przez jego pełnomocnika, który wyłącznie ją sporządził i podpisał.
Zatem błędnym było zastosowanie – w świetle powyższego – art. 221 powołanej ustawy, który dotyczy wyłącznie pism wnoszonych przez adwokata lub radcę prawnego i nie może stanowić podstawy do odrzucenia skargi kasacyjnej sporządzonej przez radcę prawnego, lecz wniesionej przez stronę.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak wyżej.