Uzasadnienie
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 19 października 2005 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę W. D. na decyzję Pomorskiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gdańsku w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego.
W dniu 15 listopada 2005 roku skarżąca złożyła wniosek o sporządzenie uzasadnienia powyższego wyroku, wnosząc jednocześnie o przywrócenie terminu do jego sporządzenia. W uzasadnieniu wniosku strona wskazała, iż jest osobą chorą. W dniach od 3 do 21 października 2005 roku przebywała na rehabilitacji w Wojewódzkim Szpitalu Reumatologicznym w Sopocie, zaś w dniu 7 listopada 2005 roku przebywała w Centrum Onkologii w Warszawie. Skarżąca podniosła, iż zaawansowana choroba utrudnia jej prowadzenie i kontrolę spraw.
W wykonaniu zarządzenia z dnia 18 listopada 2005 roku skarżąca została wezwana do przedstawienia okoliczności wskazujących na zachowanie siedmiodniowego terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. W dniu 28 listopada 2005 roku strona przedłożyła zaświadczenie lekarskie sporządzone 22 października 2005 roku, z którego wynika, iż skarżącą nie powinna poruszać się przez okres min. 3 tygodni. Zarządzeniem z dnia 12 grudnia 2005 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny pozostawił wniosek W. D. bez rozpoznania, wskazując w uzasadnieniu, iż skarżąca w zakreślonym terminie nie zastosowała się do wezwania Sądu, co uniemożliwia nadanie wnioskowi dalszego biegu, tj. ustalenia, czy wniosek został złożony w terminie, o którym mowa w art. 87 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
W wyniku złożonego zażalenia Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 23 lutego 2006 roku uchylił zaskarżone zarządzenie. W motywach rozstrzygnięcia wskazano, iż Sąd I instancji z niewiadomych przyczyn pominął zaświadczenie lekarskie z dnia 22 października 2005 roku, które strona złożyła w terminie zakreślonym do uzupełnienia braku wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia.
Postanowieniem z dnia 21 kwietnia 2006 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odmówił przywrócenia skarżącej terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 19 października 2005 roku. W uzasadnieniu orzeczenia Sąd stwierdził, iż w rozpoznawanej sprawie nie można uznać, iż po stronie skarżącej wystąpiła przeszkoda uniemożliwiająca zachowanie terminu do złożenia wniosku. Przesłankę przywrócenia terminu może zdaniem Sądu stanowić choroba, która nie pozwala na wyręczenie się inną osobą. Skarżąca nie uprawdopodobniła jednakże, że taka sytuacja miała miejsce. Przedstawione zaświadczenie lekarskie o "zakazie chodzenia" przemawia za uznaniem, iż choroba uniemożliwiła osobisty udział w rozprawie bądź złożenie wniosku (osobiste lub w urzędzie pocztowym), jednakże strona nie wykazała, iż w dokonaniu czynności nie mogła posłużyć się innymi osobami np. członkami rodziny. Skoro skarżąca zadbała o to, aby na rozprawie w dniu 19 października 2005 roku stawił się jej syn, powinna była zadbać o terminowe złożenie wniosku o sporządzenie uzasadnienia.
W dniu 10 maja 2006 roku W. D. wniosła zażalenie na powyższe postanowienie, podnosząc zarzut naruszenia przepisu art. 86 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przez błędną wykładnię polegającą na przyjęcie, iż choroba skarżącej nie stanowi okoliczności wyłączającą winę w uchybieniu terminu. Strona wskazała, iż w nauce prawa, jak również w orzecznictwie do niezawinionych przyczyn uchybienia terminowi zalicza się chorobę strony działającej osobiście, jeżeli rzeczywiście uniemożliwiła ona zachowanie terminu procesowego. Zgromadzony w sprawie materiał w postaci zaświadczeń lekarskich świadczy w sposób jednoznaczny, iż stan zdrowia uniemożliwiał skarżącej złożenie wniosku w ustawowym terminie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do treści przepisu art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Zgodnie z art. 87 § 1 i § 2 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.
Sąd zwraca uwagę na fakt, że kryterium braku winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowych. Oceniając, czy w danej sytuacji przesłanka ta wystąpiła, przyjmuje się tzw. obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy.
W rozpatrywanej sprawie za przyczynę uchybienia terminowi do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku strona wskazała chorobę, która uniemożliwiała jej poruszanie się.
Nie sposób zgodzić się ze stwierdzeniem zawartym w zaskarżonym orzeczeniu, iż skoro skarżąca zadbała o to, aby być reprezentowaną na rozprawie, mogła zadbać i o terminowe złożeniu wniosku. Jak wynika z protokołu rozprawy z dnia 19 października 2005 roku, za skarżącą stawił się jej syn D. J. D., którego Sąd zobowiązał do przedłożenia pełnomocnictwa w terminie 7 dni. Wymagane pełnomocnictwo nie zostało jednak złożone, a zatem nie można uznać, iż syn skarżącej rzeczywiście działał w jej imieniu. Z akt sprawy nie wynika też, że syn skarżącej jest jej domownikiem, że wspólnie z matką zamieszkuje i że skarżąca miała możliwość poprosić syna o nadanie pisma w urzędzie pocztowym.
Fakt, iż strona nie wykazała braku możliwości zlecenia dokonania tej czynności innych osobom nie stanowi okoliczności uzasadniającej odmowę przywrócenia uchybionego terminu. Należy mieć bowiem na uwadze, że art. 87 § 2 p.p.s.a. wymaga jedynie uprawdopodobnienia przez stronę okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu, bez potrzeby wykazywania (w sytuacji, gdy sąd informacji takich nie żąda) z jakich przyczyn nie mogła ona skorzystać z pomocy osób bliskich, zaprzyjaźnionych, sąsiadów, itp.
Z powyższych względów, na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu.