Uzasadnienie
W. M. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wniosek o wymierzenie Szefowi Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego w Poznaniu grzywny za nieprzekazanie Sądowi jego skargi na decyzję Szefa Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego w Poznaniu z dnia [...] czerwca 2008 r., nr [...], odmawiającą skierowania skarżącego na badania do wojskowej komisji lekarskiej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu rozpoznając wniosek stwierdził, iż skarga W. M. na w/w decyzję wpłynęła do organu w dniu [...], lipca 2008 r., a została przekazana do Sądu w dniu [...] marca 2009 r. Zatem naruszenie określonego w art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), obowiązku przekazania skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę jest oczywiste. Sąd podkreślił ponadto, iż organ w żaden sposób nie wyjaśnił przyczyny nie dopełnienia w/w obowiązku.
W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, w oparciu o art. 55 § 1 powołanej ustawy, postanowieniem z dnia 3 czerwca 2009 r. wymierzył Szefowi Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego w Poznaniu grzywnę za nieprzekazanie skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w wysokości 2943,88 zł.
Szef Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego w Poznaniu reprezentowany przez pełnomocnika wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego zażalenie na powyższe postanowienie. W uzasadnieniu zażalenia pełnomocnik wyjaśnił, iż powodem opóźnienia w przesłaniu skargi był fakt, iż w drugiej połowie 2008 r. w Wojewódzkim Sztabie Wojskowym w Poznaniu oprócz pracowników etatowych pracowali również stażyści, którzy nie podchodzili do pracy zbyt rzetelnie. Błąd w działaniu kancelarii został ujawniony dopiero po ponownym złożeniu skargi przez skarżącego, tj. w lutym 2009 r. W ocenie organu nie spowodowało to jednak nieodwracalnej szkody w możliwościach rozpoznania skargi.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), w razie niezastosowania się do obowiązków, o jakich mowa w art. 54 § 2 powołanej ustawy, tj. przekazania skargi sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia, sąd może na wniosek skarżącego orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 tej ustawy.
Zatem powołane przepisy przewidują wyłącznie dwa warunki, których spełnienie pozwala sądowi na wymierzenie takiej grzywny, tj. stwierdzenie uchybienia przez organ trzydziestodniowemu terminowi do przekazania sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę oraz złożenie przez stronę wniosku o wymierzenie grzywny.
Podkreślenia wymaga, że sformułowanie zawarte w art. 55 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nakazuje przyjąć, że grzywna, o jakiej mowa w powyższym przepisie ma charakter mieszany tj. dyscyplinująco - restrykcyjny. Na przyjęcie bowiem wyłącznie dyscyplinującego charakteru grzywny wskazanej w art. 55 § 1 powołanej ustawy nie pozwala dyspozycja tego przepisu w zestawieniu z art. 54 § 2 tej ustawy. Zawarte w art. 55 § 1 ustawy stwierdzenie "w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd (...) może orzec o wymierzeniu organowi grzywny (...)" oznacza, że wyłączną, materialnoprawną przesłanką takiego orzeczenia jest niewypełnienie obowiązków określonych w art. 54 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Do obowiązków, o jakich mowa w art. 54 § 2 w/w ustawy należy przekazanie przez organ: skargi, akt sprawy, odpowiedzi na skargę, przy czym wszystkie te dokumenty winny być przedstawione sądowi w terminie 30 dni od dnia wniesienia skargi.
W przedmiotowej sprawie bezsporne jest, że skarga W. M., akta sprawy i odpowiedź na skargę zostały przekazane przez organ ze znacznym opóźnieniem. Spełniona zatem została przesłanka wymierzenia grzywny określona w art. 55 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Tym samym zaskarżone postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu uznać należy za odpowiadające prawu.
Podkreślenia również wymaga, iż powoływana przez organ przyczyna opóźnienia w przekazaniu akt sprawy wraz ze skargą i odpowiedzią na nią nie ma wpływu na prawidłowość tego rozstrzygnięcia, bowiem to, jakie przyczyny spowodowały nieprzekazanie skargi Sądowi, pozostaje bez znaczenia w sprawie samego wymierzenia grzywny.
Z tych względów, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.