Uzasadnienie
II OZ 716/06
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 26 stycznia 2006 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę T. K. na decyzję Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we Wrocławiu w przedmiocie nakazania przywrócenia poprzedniego sposobu ogrzewania i podgrzewania wody w lokalu mieszkalnym z uwagi na fakt, iż skarżąca uiściła wymagany wpis sądowy po upływie wyznaczonego terminu.
W dniu 23 lutego 2006 roku T. K. wniosła skargę kasacyjną od powyższego orzeczenia, zarzucając dokonanie błędnych ustaleń faktycznych poprzez przyjęcie, iż wpis sądowy został uiszczony po terminie oraz naruszenie art. 219 § 1 w związku z art. 230 § 1 i art. 220 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi poprzez niesłuszne odrzucenie skargi jako nieopłaconej w terminie. Strona skarżąca podniosła, iż dokonała wpłaty w dniu 9 stycznia 2006 roku, a więc w terminie i nie może ponosić konsekwencji tego, że agencja przekazała pieniądze w terminie późniejszym.
Postanowieniem z dnia 6 kwietnia 2006 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę kasacyjną od postanowienia z dnia 26 stycznia 2006 roku. Jak wynika z motywów rozstrzygnięcia, T. K. jest czynnym zawodowo adwokatem, wykonującym zawód w Kancelarii Adwokackiej we Wrocławiu. Wpis sądowy od złożonej skargi kasacyjnej, stosownie do przepisów § 2 ust. 3 pkt 1 w związku z § 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 roku w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193), miał charakter opłaty stałej. W tym stanie rzeczy skarżąca winna była wnosząc skargę kasacyjną należycie ją opłacić, czego nie uczyniła.
W dniu 26 kwietnia 2006 roku T. K. złożyła zażalenie na powyższe postanowienie, występując jednocześnie z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego wniesienia.
Postanowieniem z dnia 18 maja 2006 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny przywróciL T. K. termin do wniesienia zażalenia.
W złożonym zażaleniu strona skarżąca podniosła, iż występuje w sprawie własnej i nie jest reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, a okoliczność związana z wykonywanym zawodem powinna pozostać bez znaczenia. Strona podniosła także zarzut naruszenia § 2 i § 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 roku w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi poprzez błędną wykładnię, iż przepisy te dotyczą także osób wykonujących zawód adwokata, występujących w sprawach własnych. W ocenie autorki zażalenia, z treści w/w rozporządzenia wynika, iż powołane przepisy dotyczą tylko spraw, w których stronę reprezentuje fachowy pełnomocnik. Zatem w sprawie, w której strona będąca adwokatem występuje w sprawie własnej Sąd powinien wezwać stronę do uiszczenia wpisu sądowego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie podlega odrzuceniu.
Stosownie do treści art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej p.p.s.a., skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
Jednakże zgodnie z art. 221 p.p.s.a. pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej.
W rozpoznawanej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, a zatem na podstawie przepisu § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 roku w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221 poz. 2193 ze zm.) od zażalenia powinien zostać uiszczony wpis stały w wysokości 100 złotych.
Należy zwrócić uwagę, iż stosownie do przepisu art. 194 § 4 p.p.s.a. zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. W rozpoznawanej sprawie zażalenie zostało wniesione przez T. K. osobiście, jednakże jak ustalił Sąd I instancji jest ona czynnym zawodowo adwokatem, zatem należy uznać, iż wymóg, o którym mowa w art. 194 § 4 p.p.s.a. został spełniony. W konsekwencji godzi się przyjąć, iż jeżeli strona będąca adwokatem jest uprawniona do samodzielnego sporządzenia skargi kasacyjnej bądź zażalenia, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, to jest ona poddana wszelkim rygorom wynikającym z przepisów p.p.s.a. związanymi z wnoszeniem pism przez adwokata.
Należy przy tym zwrócić uwagę, że w świetle art. 221 p.p.s.a. nie ma znaczenia, czy wnoszący pismo adwokat lub radca prawny działa na zasadach zastępstwa procesowego czy też występuje we własnym imieniu we własnej sprawie. Dlatego też w ocenie Sądu, w rozpoznawanej sprawie, wniesienie zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej podlega opłacie stałej w wysokości 100 złotych. Opłata powinna zostać uiszczona w terminie do wniesienia zażalenia, czego strona nie uczyniła.
Jak wynika z art. 87 § 4 p.p.s.a. równocześnie z wnioskiem o przywrócenie terminu do dokonania czynności, strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Skarżąca w dniu 26 kwietnia 2006 roku złożyła zażalenie, a zatem zażalenie to powinno zostać opłacone bez wezwania sądu. Z uwagi zaś na fakt, że wpis nie został opłacony, zażalenie, stosownie do art. 221 p.p.s.a., należało odrzucić.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 178 w związku z art. 180 i art. 197 § 2 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu.