Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, wyrokiem z dnia 2 lutego 2009 r. sygn. akt VI SA/Wa 2388/08, oddalił skargę D. B. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] września 2008 r. nr [...]. 20 kwietnia 2009 r., D. B. złożył skargę kasacyjną od tego wyroku, a postanowieniem z dnia 12 maja 2009 r., sygn. akt VI SA/Wa 2388/08, na podstawie art. 156 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie sprostował oczywistą omyłkę znajdującą się w uzasadnieniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 lutego 2009 r., sygn. akt VI SA/Wa 2388/08, poprzez wykreślenie na stronie 6 uzasadnienia wers 14 od góry zwrotu "należą dwa wyroki karne skazujące" oraz na stronie 7 uzasadnienia wers 1 i 2 od góry zwrotu "prawomocnymi orzeczeniami sądów karnych" i zastąpienie odpowiednio zwrotami "należy wyrok karny skazujący" oraz "prawomocnym orzeczeniem sądu karnego".
Od powyższego postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, skarżący dnia 3 czerwca 2009 r., złożył zażalenie, w którym zarzucił naruszenie przepisów postępowania tj. art. 156 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skarżący podniósł, że powołanie się w uzasadnieniu przez Sąd pierwszej instancji na fakt uprzedniej dwukrotnej karalności, w sytuacji, w której jedno ze skazań zostało zatarte, nie stanowi oczywistej omyłki pisarskiej. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i orzeczenie o kosztach postępowania. Pismem z dnia 22 czerwca 2009 r. Komendant Główny Policji wniósł o oddalenie zażalenia, uzasadniając, iż poza sprostowanymi sformułowaniami, Sąd pierwszej instancji odnosił się wyłącznie do pojedynczego orzeczenia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Gdyby przyjąć argumentację skarżącego zawartą w zażaleniu i nie traktować kilkukrotnego użycia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w uzasadnieniu liczby mnogiej zamiast pojedynczej, jako oczywistej omyłki, przyjąć by należało iż skarżący istotnie, w odwołaniu od decyzji Komendanta Stołecznego Policji sam powoływał się na "skazania za popełnione przestępstwa" a nie skazanie za popełnione przestępstwo (por. 1 strona uzasadnienia wers 3 i 4 od dołu strony). Oczywiście analiza odwołania D. B. z dnia 19 czerwca 2008 r. wskazuje, iż skarżący powoływał się wyłącznie na jeden wyrok skazujący. Podobnie, z wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie jasno wynika, że w uzasadnieniu nie został wskazany inny wyrok skazujący mający wpływ na toczące się postępowanie, niż tylko prawomocny wyrok Sądu Rejonowego w Legionowie dnia 7 maja 2007 r. (sygn. akt VK 1155/06), skazujący D. B. za przestępstwo określone w art. 178a § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks karny (Dz. U. Nr 88, poz. 553 z późn. zm.).
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, sprostowanie dokonane postanowieniem z dnia 12 maja 2009 r. nie prowadziło do zmiany rozstrzygnięcia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie a zaskarżone postanowienie należy uznać za zgodne z prawem.
Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji na mocy art. 184 w związku z art. 197 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).