Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 7 kwietnia 2008 r., sygn. akt II SA/Gd 754/07 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę kasacyjną W. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 7 stycznia 2008 r., sygn. akt II SA/Gd 754/07 oraz jego wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi Z. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w G. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości na skutek uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że W. J. nie jest stroną postępowania i nie ma prawa do udziału w postępowaniu sądowoadministracyjnym wszczętym skargą Z. K.. Błędne doręczenie W. J. postanowienia Sądu z dnia 7 stycznia 2008 r. o odrzuceniu skargi Z. K. nie dało mu prawa do wnoszenia środka odwoławczego, ani składania wniosków w sprawie.
W zażaleniu na to postanowienie, W. J. działający przez profesjonalnego pełnomocnika, podniósł, że skoro Sąd doręczył mu postanowienie z dnia 7 stycznia 2008 r. wraz z pouczeniem o możliwości skargi kasacyjnej, to odmówienie mu obecnie takiej możliwości stanowi rażące naruszenie prawa, strony nie mogą tracić swoich uprawnień w sytuacji, gdy postępują zgodnie z pouczeniem. Odnośnie odrzucenia wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi podniósł, że Sąd nie wyjaśnił, dlaczego odmówił potraktowania W. J., jako osoby uprawnionej do odbioru korespondencji adresowanej do skarżącej.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw. Postanowieniem z dnia 7 stycznia 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę Z. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w G. z dnia [...], nr [...], której braków formalnych skarżąca nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Jak wynika z akt sprawy, skarga ta została podpisana przez W. J., który nie mógł być pełnomocnikiem skarżącej w postępowaniu sądowoadministracyjnym, a brak formalny skargi Z. K. nie został usunięty. Od tego postanowienia W. J. wniósł skargę kasacyjną pismem z dnia 25 lutego 2008 r. oraz we wcześniejszym piśmie z dnia 24 stycznia 2008 r. zawarł wniosek o przywrócenie terminu do dokonania wszystkich czynności, a wniosek ten poparł jego pełnomocnik w piśmie z dnia 8 marca 2008 r. W takim stanie rzeczy postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 7 kwietnia 2008 r. nie narusza prawa.
Jak bowiem wynika z powyższego, W. J. nie jest stroną postępowania sądowoadministracyjnego i nie mógł wnieść skargi kasacyjnej, co wynika z art. 50 w zw. art. 193 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a.
Nie było też żadnych podstaw, aby adres zamieszkania W. J. Sąd traktował jako adres do doręczeń a jego samego jako osobę uprawnioną do odbioru korespondencji adresowanej do Z. K. Skoro W. J. nie był uprawnionym do wniesienia skargi w świetle art. 50 § 1 p.p.s.a. w niniejszej sprawie to tym bardziej nie był uprawnionym do wniesienia skargi kasacyjnej na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 7 stycznia 2008 r. chociaż doręczono mu to postanowienie wraz z pouczeniem o możliwości zaskarżenia. W tym przypadku jednak prawo to przysługiwało skarżącej Z. K., a nie W. J., co wynikało jasno i jednoznacznie z uzasadnienia w/w postanowienia z dnia 7 stycznia 2008 r.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.