Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] lutego 2013 r. (znak [...]) Wójt Gminy Wiązownica ustalił warunki zabudowy dla zamierzenia pod nazwą "budowa dwóch budynków mieszkalnych jednorodzinnych z infrastrukturą techniczną, dwóch zbiorników bezodpływowych oraz dwóch zjazdów drogowych" na terenie działki nr [...] obr. [...].
Decyzją z dnia [...] kwietnia 2013 r. (nr [...]) Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Przemyślu utrzymało w mocy decyzję z dnia [...] lutego 2013 r.
Pismem z dnia 23 maja 2013 r. L. S. (dalej: wnoszący zażalenie) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie (dalej: WSA w Rzeszowie, Sądu I instancji) skargę na decyzję z dnia [...] kwietnia 2013 r. Od skargi tej nie została uiszczona opłata
Zarządzeniem z dnia 26 czerwca 2013 r. (sygn. akt II SA/Rz 580/13) Zastępca Przewodniczącego Wydziału II WSA w Rzeszowie wezwał wnoszącego zażalenie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia. Jako postawę prawną podał § 2 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 221, poz. 2193, z późn. zm.; dalej: rozporządzenia).
W piśmie z dnia 2 lipca 2013 r. wnoszący zażalenie wniósł o zmianę kwoty wpisu. Wskazał, że zaskarżona decyzja ustala warunki podziału nieruchomości rolnej – z przeznaczeniem jej na nieruchomość budowlaną. W związku z tym, kwota wpisu powinna być ustalona na podstawie § 2 ust. 3 pkt 5 rozporządzenia.
Pismem z dnia 4 lipca 2013 r., WSA w Rzeszowie wezwał wnoszącego zażalenie do wskazania, czy pismo z dnia 2 lipca 2013 r. stanowi zażalenie na zarządzenie z dnia 26 czerwca 2013 r. – w terminie 7 dni pod rygorem przyjęcia, że pismo to stanowi zażalenie na zarządzenie z dnia 26 czerwca 2013 r.
Pismo z dnia 4 lipca 2013 r. zostało doręczone wnoszącemu zażalenie w dniu 9 lipca 2013 r. Do dnia 2 sierpnia 2013 r. do Sądu I instancji nie wpłynęła odpowiedź na to pismo.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wnoszący zażalenie nie kwestionuje zasadności wezwania go do uiszczenia kwoty wpisu. Nie zgadza się jedynie z ustaleniem wysokości tej kwoty. Jego zdaniem, powinna ona zostać określona na podstawie § 2 ust. 3 pkt 5, a nie § 2 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia.
Jak wynika z § 2 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia, wpis stały wynosi w sprawach skarg, nieobjętych wpisem stosunkowym, z zakresu zagospodarowania przestrzennego – 500 zł.
Zgodnie zaś z § 2 ust. 3 pkt 5 rozporządzenia, wpis stały wynosi w sprawach skarg, nieobjętych wpisem stosunkowym, z zakresu nieruchomości – 200 zł.
Skarga z dnia 23 maja 2013 r. dotyczy decyzji z dnia [...] kwietnia 2013 r. w przedmiocie utrzymania w mocy decyzji z dnia [...] lutego 2013 r. Decyzją z dnia [...] lutego 2013 r. ustalono zaś warunki zabudowy dla zamierzenia budowlanego. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza więc, że sprawa tej skargi wchodzi w zakres zagospodarowania przestrzennego. Decyzję w sprawie warunków zabudowy wydaje się bowiem na podstawie ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2012, poz. 647, z późn. zm.; dalej: u.p.z.p.). w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Nie sposób więc przyjąć że sprawa ze skargi na decyzję o warunkach zabudowy nie wchodzi w zakres "zagospodarowania przestrzennego" w rozumieniu § 2 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia.
Dla ustalenia podstawy prawnej do wyznaczenia kwoty wpisu od skargi z dnia 23 maja 2013 r. nie ma znaczenia fakt, że decyzje z dnia [...] lutego 2013 r. i z dnia [...] kwietnia 2013 r. dotyczą nieruchomości. Każda decyzja w sprawie warunków zabudowy dotyczy bowiem faktycznie, z samej swojej istoty, jakiejś nieruchomości. Skoro zaś w rozporządzeniu odróżnia się sprawy z zakresu nieruchomości i sprawy z zakresu zagospodarowania przestrzennego, niedopuszczalne byłoby wzywanie w sprawie ze skargi z zakresu zagospodarowania przestrzennego do uiszczenia kwoty wpisu, jak w sprawie z zakresu nieruchomości.
Co więcej, błędne jest stanowisko wnoszącego zażalenie, że decyzja z dnia [...] lutego 2013 r. obejmuje utworzenie nieruchomości budowlanych poprzez podział nieruchomości rolnej. Z żadnej normy prawnej nie wynika bowiem, że decyzja o warunkach zabudowy ma skutek prawny w postaci podziału nieruchomości rolnej. Naczelny Sąd Administracyjny nie wypowiada się przy tym, czy konsekwencją wydania decyzji z dnia [...] lutego 2013 r. i decyzji z dnia [...] kwietnia 2013 r. może być w przyszłości faktyczny (na przykład z punktu widzenia estetyki) podział nieruchomości. Jednakże, nawet gdyby przyjąć, że do takiego faktycznego podziału mogłoby dość – czego Sąd nie jest władny uczynić w ramach niniejszego postępowania – to i tak nie miałoby to wpływu na ustalenie, czy sprawa ze skargi z dnia 23 maja 2013 r. wchodzi w zakres zagospodarowania przestrzennego, czy nieruchomości.
Skoro więc sprawa ze skargi na decyzję z dnia [...] kwietnia 2013 r. wchodzi w zakres zagospodarowania przestrzennego, to, jak wynika z § 2 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia, kwota wpisu w tej sprawie wynosi 500 zł.
W świetle powyższego, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że zaskarżone zarządzenie jest zgodne z prawem, a zażalenie należy oddalić.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 i art. 198 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.), orzekł jak w sentencji.