Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 1 czerwca 2021 r., sygn. akt II SA/Kr 51/21 odrzucił sprzeciw D. W. od decyzji Wojewody Małopolskiego z dnia 25 listopada 2020 r., znak: WI-I.7840.24.9.2020.MA w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie wznowienia decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę.
Sąd wskazał, że ww. decyzja Wojewody Małopolskiego z dnia 25 listopada 2020 r. została doręczona skarżącemu w dniu 30 listopada 2020 r. Sprzeciw został nadany w dniu 30 grudnia 2020 r., to jest z uchybieniem terminu czternastodniowego (art. 64c § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej p.p.s.a.).
Z tych względów Sąd odrzucił sprzeciw na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 w związku z art. 64 b § 1 p.p.s.a.
Na powyższe postanowienie skarżący złożył zażalenie, zaskarżając postanowienie w całości zarzucając:
- I. Naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 138 § 2 poprzez jego zastosowanie i błędne przyjęcie, że organ odwoławczy w sposób prawidłowy wydał decyzję na wyżej wskazanej podstawie prawnej, podczas gdy jako organ merytoryczny winien wydać decyzję rozstrzygającą co do istoty sprawy zgodnie z art. 138 § 1 k.p.a.
- II. Naruszenie przepisów postępowania tj. art. 58 § 1 pkt 2 w zw. z art. 64a p.p.s.a. poprzez jego błędne zastosowanie i przyjęcie, że w przedmiotowym postępowaniu nie został zachowany 14-dniowy termin do wniesienia sprzeciwu, podczas gdy przy uwzględnieniu, że organ odwoławczy wydał decyzję w oparciu o błędną podstawę prawną, zgodnie z brzmieniem art. 53 § 1 p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a.
W związku z powyższym skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości oraz zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania według norm przypisanych wraz z kosztami zastępstwa procesowego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 64c § 1 p.p.s.a., sprzeciw od decyzji wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia skarżącemu decyzji. Stosownie do art. 64 b § 1 p.p.s.a., do sprzeciwu od decyzji stosuje się odpowiednio przepisy o skardze. W myśl zaś art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.
Jak wynika z akt sprawy, decyzja Wojewody Małopolskiego z dnia 25 listopada 2020 r. została doręczona skarżącemu w dniu 30 listopada 2020 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru, k. 27 akt administracyjnych). Termin do wniesienia sprzeciwu upłynął zatem w dniu 14 grudnia 2020 r. Tymczasem sprzeciw został nadany w dniu 30 grudnia 2020 r. (k. 7 akt sądowych), a więc po terminie, co uzasadniało jego odrzucenie.
Odnosząc się do zarzutów podniesionych w zażaleniu, wskazać należy, że zaskarżona decyzja jest decyzją kasacyjną wydaną na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. Zgodnie zaś z art. 64a p.p.s.a., od decyzji, o której mowa w art. 138 § 2 k.p.a., skarga nie przysługuje, jednakże strona niezadowolona z treści decyzji może wnieść od niej sprzeciw. Jak wskazano powyżej, sprzeciw wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia tej decyzji. Przedmiotem niniejszego postępowania jest kwestia terminowości wniesienia sprzeciwu, a nie ocena prawidłowości wydania decyzji kasacyjnej. Zarzuty postawione w zażaleniu i zawarta w nim argumentacja wskazująca na wadliwość zaskarżonej decyzji są zatem oderwane od przedmiotu sprawy. Kontrola tej decyzji mogłaby nastąpić jedynie w przypadku skutecznego wniesienia sprzeciwu, a więc z dochowaniem terminu, co w niniejszej sprawie nie nastąpiło.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. postanowił zażalenie oddalić.