Postanowienie NSA z 12 lipca 2006 r., II OZ 718/06

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 12 lipca 2006 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. S.

Od orzeczenia

od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 31 marca 2006 r., sygn. akt VI SA/Wa 422/06 w zakresie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji

Skład

Sędzia NSA Małgorzata Stahl przewodniczący

Sprawa

w sprawie ze skargi J. S. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia 4 stycznia 2006 r., nr [...] w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń palną myśliwską postanawia: oddalić zażalenie

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 31 marca 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej przez J. S. decyzji Komendanta Głównego Policji z dnia 4 stycznia 2006 r. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, iż skarżący w zawartym w skardze wniosku powołał szereg argumentów odnośnie zasadności decyzji, natomiast nie przytoczył we wniosku okoliczności wskazujących na zaistnienie wymienionych w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

W zażaleniu na to postanowienie skarżący podniósł, iż wykonanie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji powoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, a w pewnych aspektach może też spowodować trudne do odwrócenia skutki. Skarżący stwierdził, że jest członkiem koła łowieckiego, a brak możliwości czynnego udziału w zadaniach wypełnianych przez koło myśliwskie może utrudnić lub spowodować niemożność wykonania zadań związanych z działalnością łowiecką, co z kolei może doprowadzić do nałożenia wysokich kar pieniężnych na koło łowieckie. Skarżący dodatkowo podniósł, że wykonanie decyzji spowoduje także konieczność zbycia broni, stanowiącej pamiątkę rodzinną. W ocenie skarżącego podniesione okoliczności uzasadniają jego wniosek, szczególnie, że Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/04 uznał za znaczną szkodę takie zdarzenie, w wyniku którego nastąpić może utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swoich właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego.

W odpowiedzi na zażalenie organ wskazał, że we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji J. S. nie podał żadnych okoliczności przemawiających za uwzględnieniem tego wniosku, a powołane w zażaleniu argumenty są niezasadne. Jak wskazał Komendant Główny Policji zarzut braku możliwości realizacji rocznego planu łowieckiego w wyniku odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji jest niewiarygodny, skoro zadania mogą być wykonywane przez każdego z członków koła, liczącego około dwudziestu członków. Drugi natomiast zarzut podniesiony w zażaleniu przez skarżącego (konieczność zbycia broni) organ uznał za bezpodstawny, z uwagi na fakt przechowywania broni w depozycie Policji do czasu rozstrzygnięcia sprawy w postępowaniu sądowym. W oparciu o te okoliczności Komendant Główny Policji wniósł o oddalenie zażalenia.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do czasu rozpoznania skargi na decyzję ma na celu zapobieganie niebezpieczeństwu wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, które mogłyby powstać, gdyby okazało się, że w wyniku uwzględnienia skargi zostanie wzruszona zaskarżona decyzja. Sąd rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu ocenia, czy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, jeżeli przed rozpoznaniem skargi zostanie wykonana decyzja, która w wyniku rozpoznania skargi może zostać uchylona albo może być stwierdzona jej nieważność.

Naczelny Sąd Administracyjny rozpatrując zażalenie skarżącego na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie nie znalazł podstaw do jego uwzględnienia. We wniosku skarżący istotnie nie wskazał na żadne okoliczności, które mogłyby stanowić przyczynę wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Natomiast powołane w zażaleniu fakty nie stanowią podstawy do zmiany zaskarżonego postanowienia. Nie może stanowić podstawy wstrzymania wykonania decyzji jedynie przekonanie skarżącego, że nastąpią nieodwracalne skutki, a skarżący poniesie znaczną szkodę. Konieczność zbycia broni nie może stanowić przyczyny wstrzymania wykonania decyzji, którą cofnięto pozwolenie na broń palną myśliwską. Konieczność zbycia broni jest normalnym następstwem takiej decyzji. W obecnej chwili broń ta, jak wynika z odpowiedzi na zażalenie, jest w depozycie Policji i nie zachodzi niebezpieczeństwo jej zbycia przed rozpoznaniem skargi. Odnosząc się do drugiego zarzutu zażalenia, iż w wyniku cofnięcia skarżącemu pozwolenia na broń palną myśliwską, Koło Łowieckie ponieść może wysokie straty z tytułu kar za nieterminowe wykonanie planu łowieckiego, stwierdzić należy, że kary za niezrealizowany plan łowiecki są następstwem słabej organizacji Koła Łowieckiego a nie zachodzi bezpośredni związek między zaskarżoną decyzją a skutkiem, jaki powołał skarżący.

Należy pamiętać, że postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu upada w razie wydania przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji.

Z tej przyczyny Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oddalił zażalenie.