Postanowienie NSA z 12 lipca 2017 r., II OZ 718/17

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 12 lipca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia D. P. i A. U. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 lutego 2017 r. sygn. akt VII SA/Wa 2569/16 o odrzuceniu skargi D. P., A. U. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2016 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania administracyjnego postanawia oddalić zażalenie

Skład

Sędzia NSA Jacek Chlebny przewodniczący

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 14 lutego 2017 r. sygn. akt VII SA/Wa 2569/16 odrzucił skargę D. P. i A. U. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2016 r., nr [...], w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania administracyjnego.

W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że w piśmie z [...] października 2016 r. A. U. i D. P. złożyli skargę na postanowienia [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] września 2016 r. nr [...]. Wobec treści skargi została ona rozdzielona i zarejestrowana pod dwoma sygnaturami. W obu sprawach wezwano zatem oboje skarżących do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego w wysokości 100 zł (czyli w każdej ze spraw należało uiścić wpis sądowy w kwocie 100 zł).

Sąd pierwszej instancji podkreślił, że zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 27 grudnia 2016 r. oboje skarżący zostali wezwani do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł do niniejszej sprawy, tj. VII SA/Wa 2569/16, w terminie siedmiu dni od dnia otrzymania zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis ww. zarządzenia został doręczony D. P. w dniu 4 stycznia 2017 r. (dowód: zpo - k.24), zaś A. U. w drodze doręczenia zastępczego w dniu 18 stycznia 2017 r. zatem termin do uiszczenia wpisu sądowego od skargi upływał z dniem 25 stycznia 2017 r. Po sprawdzeniu w rejestrze opłat sądowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie ustalono, że w zakreślonym terminie do niniejszej sprawy nie wpłynęła żadna kwota tytułem uiszczenia wpisu sądowego od skargi (dowód - k. 28 akt sądowych).

W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżący wskazali, że wpis w kwocie 100 zł został uiszczony 29 grudnia 2016 r. i dotyczył sprawy o sygn. akt VII SA/Wa 2750/16. Podkreślono, że skarżący nie byli świadomi tego, że sprawa została rozdzielona i zarejestrowana pod dwoma sygnaturami, co skutkuje tym, że każda z nich wymaga oddzielnego wpisu. Dodatkowo skarżący wskazali, że zostali wprowadzeni w błąd przesłanym zarządzeniem, w którym napisano wyróżnionym, tłustym drukiem, że uiszczenie wpisu przez jednego skarżącego zwalnia drugiego z obowiązku jego uiszczenia. Skarżący podkreślili, że odczytali to jako obowiązek wniesienia jednego wpisu w sprawie, w której pozwany jest jeden podmiot, pod tego samego rodzaju zarzutami i w stosunku do którego wystąpili w jednym odwołaniu (zaskarżeniu).

Niezależnie od powyższego skarżący stwierdzili, że dokonany podział skargi na dwie sprawy wydaje im się sztuczny i mnożący byty wbrew potrzebie, co komplikuje sytuację.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Kwestią wymagającą rozważenia w pierwszej kolejności jest zasadność rozdzielenia wniesionej skargi na dwie odrębne sprawy, co podważali skarżący we wniesionym zażaleniu. W przypadku zaskarżenia w jednym piśmie więcej niż jednego aktu (skarżący zaskarżyli dwa postanowienia) art. 57 § 3 p.p.s.a. przewiduje obligatoryjne zarządzenie przez przewodniczącego rozdzielenie tej skargi. Obowiązek przewodniczącego rozdzielenia skargi ma charakter wtórny wobec wniesienia skargi. Oznacza to, że skarżący może wnieść skargę jednym pismem, organ natomiast może sporządzić jedną odpowiedź na skargę dotyczącą kilku zaskarżonych aktów, czynności, przejawów bezczynności czy przewlekłego prowadzenia postępowania i jednym pismem przesłać te dokumenty do Sądu. Rozdzielenie skargi następuje dopiero po wpłynięciu skargi do Sądu, jest czynnością o charakterze biurowym i technicznym, a Sąd nie ma obowiązku informowania stron o tej czynności.

W świetle art. 57 § 3 p.p.s.a. czynność rozdzielenia skargi była uzasadniona. Skarżący zatem byli zobowiązani do uiszczenia wpisu od każdej ze skarg.

Jak wynika z akt sprawy, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 27 grudnia 2016 r. oboje skarżący zostali wezwani do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, w terminie siedmiu dni od dnia otrzymania zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Podkreślić należy, że Sąd w zarządzeniu wyraźnie wskazał jakiej skargi (na jakie postanowienie) wpis dotyczy. Odpis ww. zarządzenia został doręczony D. P. w dniu 4 stycznia 2017 r. (dowód: zpo - k.24), zaś A. U. w drodze doręczenia zastępczego w dniu 18 stycznia 2017 r. zatem termin do uiszczenia wpisu sądowego od skargi upływał z dniem 25 stycznia 2017 r. Po sprawdzeniu w rejestrze opłat sądowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie ustalono, że w zakreślonym terminie do niniejszej sprawy nie wpłynęła żadna kwota tytułem uiszczenia wpisu sądowego od skargi (dowód - k. 28 akt sądowych). W związku z powyższym, prawidłowo Sąd I instancji uznał, że brak fiskalny skargi nie został usunięty wobec czego należało ją odrzucić.

Odnosząc się do argumentacji, że skarżący nie byli świadomi tego, że sprawa została rozdzielona i zarejestrowana pod dwoma sygnaturami należy zauważyć, że w odpowiedzi na wezwanie Sądu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi skarżący przesłali pismo procesowe z dnia 9 stycznia 2017 r. (k. 25 akt sądowych), w którym wskazali obie sygnatury spraw. Ponadto zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego treść zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi jest jasna i nie budzi żądnych wątpliwości.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.