Postanowienie NSA z 12 lipca 2006 r., II OZ 720/06

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 12 lipca 2006 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. B.

Od orzeczenia

od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 28 lutego 2006 r., sygn. akt II SAB/Bk 64/05 w zakresie prawa pomocy

Skład

Sędzia NSA Małgorzata Stahl przewodniczący

Sprawa

w sprawie ze skargi J. B. na bezczynność Podlaskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Białymstoku w przedmiocie niewykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 20 kwietnia 2004 r., sygn. akt SA/Bk 174/03 postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie i sprawę przekazać do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Białymstoku

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 24 stycznia 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku oddalił skargę J. B. na bezczynność Podlaskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie niewykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 20 kwietnia 2004 r., sygn. akt SA/Bk 174/03. W dniu 2 lutego 2006 r. do Sądu wpłynął wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych (w całości lub w części) i ustanowienie adwokata lub radcy prawnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku postanowieniem z dnia 28 lutego 2006 r. oddalił wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy, stwierdzając w uzasadnieniu, że J. B. nie wykazał braku możliwości poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania. Zdaniem Sądu I instancji, sytuacja majątkowa skarżącego nie upoważnia Sądu do przyznania skarżącemu prawa pomocy z wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika bowiem, że skarżący prowadzi samodzielne gospodarstwo rolne, z którego dochód (około 10 tysięcy złotych rocznie) może przeznaczyć na swoje wyłączne utrzymanie, ponadto jak zauważył Sąd I instancji, skarżącemu przyznano płatności bezpośrednie do gruntów rolnych i płatności z tytułu wspierania działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania w wysokości około 11 tysięcy złotych za 2004 r. Mając na uwadze to, że skarżący nie wykazał żadnych nadzwyczajnych wydatków związanych z codziennym utrzymaniem koniecznym, ani innych szczególnych okoliczności, Sąd uznał, że uzyskiwany dochód nie przemawia za koniecznością zwolnienia skarżącego od obowiązku ponoszenia kosztów postępowania.

Na to postanowienie J. B. wniósł zażalenie, domagając się uchylenia postanowienia i przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym. W zażaleniu tym skarżący poinformował Sąd, że w dniu 23 lutego 2006 r. został zatrzymany i doprowadzony na przymusową internację sądowo-psychiatryczną w związku ze sprawą o sygn. akt III K 1029/05 toczącą się przed Sądem Rejonowym w Białymstoku. Według skarżącego w obecnej sytuacji nie ma on możliwości jakiegokolwiek dysponowania majątkiem ani uzyskiwania dochodu, co uzasadnia wniosek.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zgodnie z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 513, poz. 1270 ze zm.) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w jego toku. W myśli art. 165 tej ustawy postanowienia niekończące postępowania w sprawie mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne. W niniejszej sprawie zaszły podstawy do uchylenia zaskarżonego postanowienia z uwagi na zaistnienie nowych, okoliczności, które mogą mieć znaczenie przy ocenie możliwości finansowych skarżącego.

Z akt sprawy wynika, że skarżący J. B. przebywa obecnie w Samodzielnym Publicznym Psychiatrycznym Zakładzie Opieki Zdrowotnej w Choroszczy, na Oddziale Internacji, a okres tego pobytu jest niemożliwy do przewidzenia. W tym stanie rzeczy należy zbadać, czy i jakie możliwości pokrycia kosztów postępowania posiada skarżący.

Należy przy tym zauważyć, że stosownie do art. 249 tej ustawy przyznanie prawa pomocy może być cofnięte w całości lub w części, jeżeli się okaże, że okoliczności, na podstawie których je przyznano, nie istniały lub przestały istnieć.

Z powyższych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 z 1 w z. z art. 197 orzekł, jak w sentencji postanowienia.