Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 14 czerwca 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił wniosek o wyłączenie sędziego Naczelnego Sądu Administracyjnego Z. K. ze sprawy o sygn. akt II SA/Gd 4389/01. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, iż sędzia złożył oświadczenie (k. 95 akt), z którego wynika, że nie łączy go ze stronami postępowania w sprawie o sygn. akt II SA/Gd 4389/01 ani z ich pełnomocnikami żaden stosunek osobisty. Zdaniem Sądu I instancji, w sprawie tej zatem nie zachodzą przesłanki wyłączenia Sędziego w oparciu o art. 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Sąd podkreślił także, że niekorzystny dla strony wyrok (oceniany przez stronę jako błędny) nie może stanowić podstawy do wyłączenia sędziego.
Na powyższe postanowienie zażalenie złożyli M. i L. L.. W zażaleniu skarżący domagają się uwzględnienia wniosku o wyłączenie sędziego, powołując nowe okoliczności mające uzasadnić wniosek.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie jest zasadne.
Stosownie do przepisu art. 19 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli między nim a jedną ze stron lub jej przedstawicielem zachodzi stosunek osobisty tego rodzaju, że mógłby wywołać wątpliwości, co do bezstronności sędziego. Należy zauważyć, że nie wszystkie stosunki osobiste wywołują wątpliwości, co do bezstronności sędziego w sprawie. Aby wątpliwości te mogły zostać uznane za podstawę orzeczenia o wyłączeniu sędziego od rozstrzygania w danej sprawie, muszą być uzasadnione. Nie można żądać wyłączenia sędziego jedynie w oparciu o przeświadczenie, że sędzia jest nieobiektywny. Jak słusznie wskazał Sąd I instancji, powołując orzeczenie Sądu
Najwyższego z dnia 25 sierpnia 1971 r. (I CZ 121/71, OSNNCP z 1972 r., nr 3, poz.
- "autorytet moralny sędziego przemawia za wiarygodnością złożonego wyjaśnienia i jeżeli strona, która żąda wyłączenia zaprzecza jego prawdziwości, obowiązana jest wskazać okoliczności, które by podważały wiarygodność oświadczenia sędziego".
Tymczasem we wniosku zgłoszonym przez skarżących nie zostały uprawdopodobnione przyczyny mające stanowić podstawę wyłączenia sędziego. W piśmie z dnia 14 kwietnia 2005 r. skarżący wystąpili bowiem z wnioskiem o wyłączenie sędziego " z powodu błędnego wydania wyroku". Zarzuty dotyczące wyniku postępowania w sprawie nie mogą stanowić podstawy wyłączenia sędziego (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 29 stycznia 1975 r., I CZ 170/74, LEX nr 7651), ich zasadność może być badana w postępowaniu odwoławczym.
Powołane w zażaleniu okoliczności, że sędzia "wypoczywał przy jeziorze K. i przy posesji G. P. ustawiał samochód, przychodził do mnie (do skarżącego) po mleko" nie przemawiają za uznaniem, że między sędzią a którąkolwiek ze stron postępowania zachodzi jakikolwiek stosunek osobisty. Trzeba wskazać, że o osobistym stosunku decyduje rodzaj emocjonalnego zaangażowania w odniesieniu do strony postępowania, np przyjaźń, więzy rodzinne, nienawiść, powiązania majątkowe (por. T. Woś, H. Knysiak-Molczyk. M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Komentarz, LexisNexis, Warszawa 2005 r.). Z podniesionych w zażaleniu zarzutów nie wynika, aby w sprawie niniejszej zachodziła sytuacja uzasadniająca wyłączenie sędziego.
Z powyższych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 w zw. z art. 197 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji postanowienia.