Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 30 kwietnia 2010 r. sygn. akt II SA/Gd 109/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, oddalił wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia 24 listopada 2009 r., nr 3192/09 w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, że wbrew wymogowi wynikającemu z przepisu art. 87 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – zwanej dalej p.p.s.a.), skarżący nie uprawdopodobnił okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu. Sąd podkreślił, że jak wynika z akt sprawy, doręczenie zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia 24 listopada 2009 r. nastąpiło w dniu 8 grudniu 2009 r., a jej odbiór L. W. potwierdził osobiście.
Zażalenie na powyższe postanowienie złożył L. W. zaskarżając to postanowienie w całości i wnosząc o jego uchylenie i przywrócenie terminu do wniesienia skargi, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania, ewentualnie o uchylenie postanowienia i "rozpoznanie sprawy na nowo na zasadzie art. 395 § 2 k.p.c."
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do treści art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm. – zwanej dalej p.p.s.a.) czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Zgodnie natomiast z art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. We wniosku tym strona zobowiązana jest do uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu, w myśl art. 87 § 2 p.p.s.a.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego kryterium braku winy, wynikające z powyższych przepisów, polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności, takiej której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. Skarżący nie wykazał braku winy w uchybieniu terminu, a zatem nie wypełnił dyspozycji art. 87 § 2 p.p.s.a.
Podnoszone przez skarżącego argumenty dotyczące jego wyjazdu poza granice kraju uniemożliwiające mu odebranie przesyłki pocztowej zawierającej decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego nie mogły odnieść zamierzonego skutku. Wyjazd poza granice kraju nie stanowi przesłanki do przywrócenia terminu do dokonania czynności, albowiem skarżący mając świadomość toczącego się postępowania administracyjnego miał możliwość należytego zadbania o swoje interesy np. poprzez ustanowienie pełnomocnika do doręczeń.
Abstrahując od powyższego wskazać należy, że jak wynika ze znajdującego się w aktach sprawy zwrotnego potwierdzenia odbioru, przesyłkę zawierającą przedmiotową decyzję L. W. odebrał osobiście w dniu 8 grudnia 2010 r., (dowód doręczenia k. 20 akt administracyjnych), zaś przeciwne twierdzenie nie zostało uprawdopodobnione w pocztowym postępowaniu reklamacyjnym. Samo zaś twierdzenie negujące okoliczności wynikające z treści wskazanego dokumentu potwierdzenia odbioru, nie jest wystarczające do wykazania, że skarżący uchybił terminowi do złożenia skargi bez swojej winy.
Co więcej nawet jeśliby uznać, jak chce tego skarżący, że przedmiotową przesyłkę odebrała jego teściowa, to i tak termin do złożenia skargi kasacyjnej rozpocząłby swój bieg od dnia w którym odebrała ona przesyłkę, albowiem zgodnie z treścią art. 72 p.p.s.a. jeżeli doręczający nie zastanie adresata w mieszkaniu, może doręczyć pismo dorosłemu domownikowi. Również ta okoliczność nie stanowiłaby zatem podstawy do przywrócenia uchybionego terminu.
Reasumując Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że strona nie dochowała należytej staranności w prowadzeniu swoich spraw co powoduje, że nie wykazała zaistnienia nie dającej się przezwyciężyć przeszkody przez nią niezawinionej.
Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji na mocy art. 184 w związku z art. 197 ustawy Prawo postępowaniu przed sadami administracyjnymi.