Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 9 maja 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił skarżącej M. L. wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2011 r., którą uchylono decyzję organu I instancji w całości i na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego nakazano M. S. zamontowanie w dachu budynku w przestrzeni między budynkami kratki wentylacyjnej do dnia 30 września 2011 r.
Uzasadniając powyższe rozstrzygnięcie, Sąd pierwszej instancji cytując treść art. 61 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270- zwanej dalej p.p.s.a.), podkreślił, że ciężar dowodu w tym zakresie spoczywa na wnioskodawcy, który powinien przynajmniej uprawdopodobnić, że w jego przypadku spełnione zostały przesłanki wskazane w powołanym przepisie. Zdaniem Sądu ogólnikowe twierdzenia wyrażane przez stronę skarżącą, pozbawione szerszego uzasadnienia nie mogą stanowić podstawy do wydania orzeczenia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu. Jak podkreślił Sąd pierwszej instancji, w niniejszej sprawie skarżąca nie przedstawiła żadnych argumentów przemawiających za wystąpieniem niekorzystnych z punktu widzenia jej interesów następstw wykonania kontrolowanej w sprawie decyzji.
Z przedstawionych wyżej przyczyn na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł, jak na wstępie.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła M. L., wnosząc o jego uchylenie i ponowne rozpatrzenie sprawy. Jak wskazała skarżąca, podczas prowadzenia budowy z naruszeniem przepisów prawa oraz w sposób niezgodny z projektem budowlanym doszło do pęknięcia ściany granicznej jej budynku, a zatem powstania szkody. Pęknięcie to stwierdził organ nadzoru budowlanego, co odnotował w protokole z oględzin z dnia 15 grudnia 2010 r. Następnie skarżąca powtórzyła zarzuty przedstawione we wniesionej skardze, dotyczące zagrożenia bezpieczeństwa jej budynku w związku z budową ściany granicznej i sprzecznością z prawem budowy kratki.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie jest bezzasadne.
Uwzględniając wymogi zawarte w art. 61 § 3 p.p.s.a. stwierdzić należy, iż w okolicznościach niniejszej sprawy trafnie Sąd pierwszej instancji ocenił wniosek skarżącej jako niezasługujący na uwzględnienie, skoro prócz samego żądania w tym zakresie nie zawierał on żadnej argumentacji, która mogłaby w jakikolwiek sposób wskazywać na możliwość wystąpienia niebezpieczeństw o jakich mowa we wskazanym wyżej przepisie.
Odnosząc się natomiast do argumentacji przedstawionej we wniesionym zażaleniu wyjaśnić trzeba, iż zakres przedmiotu sprawy, a w konsekwencji możliwości wydania postanowienia, o jakim mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. jest ograniczony zakresem decyzji kontrolowanej w danej sprawie. Stąd zarzuty przedstawione we wniesionym zażaleniu nie mogły stanowić podstawy do jego uwzględnienia, bowiem skarżąca powoływała się na okoliczności nie dotyczące przedmiotu sprawy wyznaczonego treścią zaskarżonego rozstrzygnięcia, a więc nie odnoszące się do nakazu zamontowania kratki wentylacyjnej. Kwestia natomiast legalności, a więc zgodności z przepisami wydania skarżonej decyzji będzie przedmiotem badania na etapie merytorycznego rozpoznania skargi.
Z przedstawionych wyżej względów, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. oddalił wniesione zażalenie. Ponadto Naczelny Sąd Administracyjny postanowił z urzędu sprostować na podstawie art. 156 § 1 i 3 w związku z art. 166 p.p.s.a stwierdzony w zaskarżonym postanowieniu Sądu pierwszej instancji błąd pisarski w dacie skarżonej decyzji Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego "[...] czerwca 2012 r." i wpisać "[...] czerwca 2011 r."