Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 8 maja 2006 r., sygn. akt IV SA/Wa 2134/05 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił T. Z. przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia z dnia 1 lutego 2006 r., sygn. akt IV SA/Wa 2134/05 oddalającego skargę na decyzję Ministra Środowiska z dnia 17 czerwca 2002 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji dotyczącej odpadów. W uzasadnieniu Sąd podał, że iż skarżący nie wykazał, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i dla rodziny, który to obowiązek dla przyznania stronie pomocy w zakresie częściowym wynika z art. 246 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z e zm.). Sąd podniósł, iż T. Z. prócz stałych miesięcznych dochodów, na które składają się dochody skarżącego z prowadzonej działalności gospodarczej oraz wynagrodzenie małżonki w kwocie 2500 zł brutto, skarżący posiada dochody z gospodarstwa rolnego. Taki stan faktyczny przemawia za tym, iż stronie nie można przyznać prawa pomocy, będącej instytucją o wyjątkowym charakterze, której przyznanie dotyczy osób, znajdujących się w szczególnie trudnej sytuacji materialnej
T. Z. złożył na to postanowienie zażalenie, wnosząc o jego zmianę bądź uchylenie. W uzasadnieniu skarżący podniósł, iż Sąd I instancji nie rozważył w sposób należyty całości przedstawionej przez niego we wniosku o przyznanie prawa pomocy sytuacji majątkowej, jak również w części błędnie ustalił jego stan majątkowy. Wskazał, iż nie ma stałej pracy i w związku z tym stałych dochodów. Działalność gospodarczą prowadzi od marca 2006 r. i przyniosła mu dotychczas dochód w postaci 3 tys. złotych a gospodarstwa rolnego w Wiślince nie prowadzi od kilku lat z powodu skażenia terenu, na co wskazał we wniosku. Dodał, iż dom jego jest w gospodarstwie rolnym. Ponadto skarżący zarzucił WSA, iż ten nie wziął pod uwagę w swoim postanowieniu znacznego zadłużenia skarżącego oraz faktu, że żona skarżącego nie finansuje spraw związanych z gospodarstwem. Sąd pominął również fakt, iż posiadanie gospodarstwa przy braku pracy uniemożliwia otrzymanie zasiłku dla bezrobotnych oraz że kupno mieszkania, które spowodowało po stronie skarżącego znaczne zadłużenie,
Sygn. akt II OZ 724/06 było spowodowane zatruciem gospodarstwa przez szkodliwe substancje z sąsiadującej hałdy. Stwierdził, iż przedmiotowe postanowienie zamyka mu drogę do II instancji Sądu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie prawa do pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i jej rodziny.
Powyższy przepis wskazuje, iż ubiegający się o taką pomoc powinien poczynić oszczędności we własnych wydatkach, do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania siebie i rodziny. Dopiero gdyby poczynione w ten sposób oszczędności okazały się niewystarczające - może zwrócić się o pomoc państwa (por. post. SN z 24 września 1984 r., sygn. akt II CZ 104/84, LEX nr 8623). Stwierdzono ponadto, iż dla wydatków związanych z prowadzeniem procesu strona powinna znaleźć pokrycie w swych dochodach przez odpowiednie ograniczenie innych wydatków niebędących niezbędnymi dla utrzymania (por. post. z 24 lipca 1980 r., sygn. akt I CZ 99/80, LEX nr 8272.).
Należy podnieść także, iż przy dokonywaniu oceny, czy skarżący jest w stanie ponieść jakiekolwiek koszty postępowania, trzeba mieć na uwadze nie tylko wysokość jego aktualnych dochodów, lecz również posiadany przez niego majątek. Znaczenie mają także możliwości zarobkowe z tym majątkiem związane, w szczególności gdy jego charakter pozwala na uzyskiwanie przychodów.
Nie ulega wątpliwości, iż posiadanie przez skarżącego majątku, w tym mieszkania o pow. 92 m² oraz prowadzenie działalności gospodarczej stwarza dla niego możliwości czerpania z tego tytułu określonych dochodów, Należy podnieść, iż sposób w jaki właściciel wykorzystuje swój majątek, nie może mieć wpływu na ocenę, czy posiada on dostateczne środki na uiszczenie wpisu. Istotne jest bowiem, ze posiadany majątek może przynosić potencjalne pożytki. Potwierdzenie powyższych stwierdzeń stanowi chociażby fakt uzyskania przez T. Z. w marcu 2006 r. dochodu z działalności gospodarczej w wysokości 3 tys. złotych.
Przy ocenie możliwości finansowych skarżącego należy nadmienić także, iż jego żona z tytułu umowy o pracę uzyskuje miesięcznie dochód w wysokości 2500 zł.
Wobec powyższych faktów należy także wskazać, iż sama konieczność wygospodarowania z bieżących wydatków środków finansowych na pokrycie kosztów sądowych nie może stanowić wystarczającej przesłanki do przyznania prawa pomocy.
Przytoczone okoliczności wskazują na fakt, iż skarżący nie znajduje się w sytuacji spełniającej przesłanki art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a
Podnieść również należy, iż stronie nie zostało w żaden sposób ograniczone prawo do sądu.
Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji na podstawie art. 197 § 2 w zw. 184 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.