Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 4 marca 2015 r., sygn. akt II SA/Lu 863/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił zażalenia K. J. na postanowienia tegoż Sądu z dnia 13 sierpnia 2014 r., 1 października 2014 r., 5 listopada 2014 r. i 17 grudnia 2014 r.
W uzasadnieniu Sąd podniósł, że wyrokiem z dnia 3 czerwca 2014 r., sygn. akt II SA/Lu 863/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, po rozpoznaniu skargi K. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Zamościu z dnia [...] lipca 2013 r., nr [...] w przedmiocie zastrzeżeń do uproszczonego planu urządzenia lasu, stwierdził nieważność tej decyzji.
Postanowieniem z dnia 13 sierpnia 2014 r. Sąd odrzucił skargę kasacyjną K. J. od powyższego wyroku, z powodu niezachowania przymusu adwokackiego (radcowskiego). Odpis tego postanowienia wraz z uzasadnieniem i pouczeniem o sposobie i terminie jego zaskarżenia doręczono skarżącemu w dniu 26 sierpnia 2014r. (potwierdzenie odbioru - k. 126). Postanowieniem z dnia 1 października 2014r. Sąd odrzucił zażalenie K. J. na powyższe postanowienie, również z powodu niezachowania wymogu sporządzenia go przez profesjonalnego pełnomocnika będącego adwokatem lub radcą prawnym. Odpis tego postanowienia wraz z uzasadnieniem i pouczeniem o sposobie i terminie jego zaskarżenia doręczono skarżącemu w dniu 13 października 2014 r. (potwierdzenie odbioru - k. 138).
Pismem z dnia 18 października 2014 r. K. J. złożył ponowną (drugą) skargę kasacyjną od ww. wyroku z dnia 3 czerwca 2014 r. Ta skarga kasacyjna została również przez Sąd odrzucona, jako niespełniająca wymogów określonych w art. 175 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (przymus adwokacki), a nadto złożona z uchybieniem terminu określonego w art. 177 § 1 powołanej ustawy. Postanowienie w tym przedmiocie wydano w dniu 5 listopada 2014 r., a jego odpis wraz z uzasadnieniem i pouczeniem o sposobie i terminie jego zaskarżenia doręczono skarżącemu w dniu 24 listopada 2014 r. (potwierdzenie odbioru – k. 207).
Postanowieniem z dnia 17 grudnia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił zażalenie K. J. na postanowienie z dnia 5 listopada 2014 r. w przedmiocie odrzucenia skargi kasacyjnej. Powodem odrzucenia złożonego przez skarżącego środka zaskarżenia było uchybienie ustawowego terminu dla tej czynności oraz niezachowanie przymusu adwokackiego (radcowskiego). Odpis postanowienia z dnia 17 grudnia 2014 r. wraz z uzasadnieniem i pouczeniem o sposobie i terminie jego zaskarżenia doręczono skarżącemu w dniu 12 stycznia 2015 r. (potwierdzenie odbioru - k. 257).
W dniu 19 stycznia 2015 r. skarżący złożył bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego pismo z dnia 15 stycznia 2015 r., w którym domagał się, by NSA stwierdził, że każde z czterech ww. postanowień zapadłych w niniejszej sprawie "jest nieważne". Powyższe pismo Naczelny Sąd Administracyjny w dniu 29 stycznia 2015r. przekazał według właściwości Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Lublinie.
Na mocy zarządzenia sędziego sprawozdawcy z dnia 25 lutego 2015 r. przedmiotowe pismo skarżącego zostało zakwalifikowane jako zażalenia na zapadłe w niniejszym postępowaniu postanowienia: z dnia 13 sierpnia 2014 r., z dnia 1 października 2014 r., z dnia 5 listopada 2014 r. i z dnia 17 grudnia 2014 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie stwierdził, że zażalenia zawarte w piśmie skarżącego z dnia 15 stycznia 2015 r. są niedopuszczalne i jako takie podlegają odrzuceniu.
Sąd przytoczył art. 194 § 2 i § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej "p.p.s.a.", zgodnie z którym zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia.
Sąd, powołując art. 195 § 1 p.p.s.a., podał, że zażalenie od postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego należy wnieść do Naczelnego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem sądu, który je wydał, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia postanowienia, a jeżeli przedmiotem zaskarżonego postanowienia jest odrzucenie skargi kasacyjnej, dodatkowym wymogiem zażalenia jest obowiązek sporządzenia go przez profesjonalnego pełnomocnika (adwokata lub radcę prawnego).
Sąd podkreślił, że zasadniczym powodem odrzucenia wszystkich czterech rozpoznawanych zażaleń jest okoliczność, iż zostały one złożone z uchybieniem siedmiodniowego terminu określonego w art. 194 § 2 p.p.s.a. Jak wynika z akt sprawy, skarżący pismo zawierające przedmiotowe zażalenia złożył w dniu 19 stycznia 2015 r. bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Tym samym pominął on konieczność złożenia owych środków zaskarżenia za pośrednictwem Sądu I instancji. W tej sytuacji NSA zmuszony był przekazać przedmiotowe pismo według właściwości Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Lublinie, co miało miejsce w dniu 29 stycznia 2015 r. W konsekwencji dopiero tę datę należało utożsamiać z datą wniesienia przedmiotowych zażaleń. Tymczasem terminy do wniesienia zażaleń na zaskarżone postanowienia Sądu upłynęły kolejno: w dniu 2 września 2015 r. (postanowienie z dnia 13 sierpnia 2014 r.), w dniu 20 października 2015 r. (postanowienie z dnia 1 października 2014 r.), w dniu 1 grudnia 2014 r. (postanowienia z dnia 5 listopada 2014 r.) oraz w dniu 19 stycznia 2015 r. (postanowienie z dnia 13 sierpnia 2014 r.).
W przypadku zażaleń złożonych na postanowienia z dnia 13 sierpnia 2014 r. i z dnia 5 listopada 2014 r. ich niedopuszczalność wynika dodatkowo z niezachowania przymusu adwokackiego (radcowskiego), wynikającego z powołanego na wstępie art. 194 § 4 p.p.s.a. Przedmiotem tych postanowień było bowiem odrzucenie skargi kasacyjnej. Tymczasem złożone zażalenia zostały przez skarżącego sporządzone osobiście, a z akt sprawy nie wynika, by był on adwokatem lub radcą prawnym, bądź też należał do którejkolwiek z kategorii osób wymienionych w art. 175 § 2 i 3 p.p.s.a.
W zażaleniu na powyższe postanowienie K. J. podniósł, że wszystkie pisma wniósł w terminie, ponadto jako główny księgowy spełnia wymagania dotyczące osobistego pisania skarg.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z dyspozycją art. 194 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a. zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia. Stosownie do art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, których braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Zgodnie zaś z art. 194 § 4 powyższej ustawy zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinien sporządzić adwokat lub radca prawny. Powyższego wymogu nie stosuje się, jeżeli takie zażalenie sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli zażalenie takie wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (art. 175 § 2 w zw. z art. 194 § 4 p.p.s.a.). Ponadto w sprawach wskazanych w art. 175 § 3 p.p.s.a. zażalenie takie może sporządzić także doradca podatkowy i rzecznik patentowy.
Obowiązek ustanowiony w art. 194 § 4 p.p.s.a. ma charakter bezwzględny, co oznacza, że żadne szczególne okoliczności nie uprawniają strony do osobistego sporządzenia zażalenia na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną.
W niniejszej sprawie bezspornym jest, że wszystkie cztery zażalenia zostały złożone z uchybieniem siedmiodniowego terminu określonego w art. 194 § 2 p.p.s.a.
W dniu 19 stycznia 2015 r. (data stempla pocztowego, k. 284) żalący się złożył pismem z dnia 15 stycznia 2015 r. zażalenia bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego z pominięciem Sądu pierwszej instancji. Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny według właściwości w dniu 29 stycznia 2015 r. przekazał powyższe pismo (zawierające zażalenia) do Sądu pierwszej instancji. A zatem, zasadnie datę 29 stycznia 2015 r. należało przyjąć jako datę wniesienia czterech zażaleń na postanowienia.
Jak słusznie zwrócił uwagę Sąd pierwszej instancji, terminy do wniesienia zażaleń na zaskarżone postanowienia upłynęły kolejno: w dniu 2 września 2015r., 20 października 2015r., 1 grudnia 2014 r. i w dniu 19 stycznia 2015 r., co potwierdza, że doszło do uchybienia terminów.
Nadto zauważyć należy, że zażalenia na postanowienia o odrzuceniu skarg kasacyjnych (tj. postanowienie z dnia 13 sierpnia 2014 r. i z dnia 5 listopada 2014 r.), pomimo prawidłowego pouczenia o ustanowionym przez ustawodawcę przymusie adwokacko-radcowskim we wniesieniu zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej, skarżący podpisał osobiście, nie posiadając przy tym stosownych uprawnień, o których stanowi art. 175 § 1-3 p.p.s.a.
Podkreślić należy, że wykształcenie żalącego się i odbycie kursu pn. "Rozliczenie jednostek gospodarki uspołecznionej z budżetem" nie jest równoznaczne z posiadaniem uprawnień, o których mowa w art. 175 § 3 pkt 1 p.p.s.a.
Stosownie do art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne. Środek odwoławczy wniesiony z naruszeniem art. 175 § 1-3 p.p.s.a. jest niedopuszczalny.
W związku z powyższym stwierdzić należy, że zaskarżone postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 4 marca 2015r., odpowiada prawu.
Nie znajdując usprawiedliwionych podstaw do uwzględnienia zażalenia, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.