Uzasadnienie
K. W. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...], nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 31 października 2007 r. odrzucił skargę z powodu nieuiszczenia przez skarżącego wpisu oraz nienadesłania odpisów skargi.
W dniu 20 listopada 2007 r. K. W. złożył wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia w/w braków formalnych skargi, wskazując, iż nie otrzymał wezwania do uzupełnienia tych braków.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zarządzeniem z dnia 2 stycznia 2008 r. wezwał skarżącego do uzupełnienia braków formalnych w/w wniosku poprzez uiszczenie wpisu od skargi oraz złożenie 3 odpisów tej skargi.
Zarządzeniem z dnia 11 lutego 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie pozostawił bez rozpoznania wniosek skarżącego wobec nieuzupełnienia jego braków.
Na skutek zażalenia skarżącego Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 1 kwietnia 2008 r. sygn. akt II OZ 269/08, uchylił w/w zarządzenie.
W uzasadnieniu postanowienia Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że uwadze Sądu I instancji umknęło, iż skarżący w dniu 25 stycznia 2008 r., w odpowiedzi na wezwanie Sądu z dnia 9 stycznia 2008 r., wniósł zażalenie na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 29 sierpnia 2007 r. w przedmiocie uiszczenia wpisu sądowego. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, oddalenie zażalenia na zarządzenie o pozostawieniu wniosku o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych skargi spowodowałoby prawomocność postanowienia o odrzuceniu skargi i bezprzedmiotowość rozpoznawania wniesionego zażalenia na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału w przedmiocie wpisu sądowego. Wskazano, iż Sąd I instancji powinien w pierwszej kolejności rozważyć kwestię dopuszczalności takiego zażalenia, a następnie rozpoznać wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał zażalenie skarżącego na zarządzenie Przewodniczącego VII Wydziału Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 sierpnia 2007 r. za spóźnione. Wskazał, że zarządzenie do uiszczenia wpisu od skargi było dwukrotnie awizowane, zatem za datę jego doręczenia należy uznać dzień 20 września 2007 r., tj. ostatni dzień okresu, na jaki przesyłka ta została złożona w placówce pocztowej.
Ponadto, Sąd I instancji wyjaśnił, iż zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 2 stycznia 2008 r. nie stanowiło odrębnego zarządzenia w przedmiocie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, lecz miało ono na celu wezwanie skarżącego do wykonania już wydanego zarządzenia z dnia 29 sierpnia 2007 r., z uwagi na braki formalne złożonego przez skarżącego wniosku o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych skargi. Z tego względu data doręczenia kserokopii zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego (przy piśmie z dnia 9 stycznia 2008 r.), w wykonaniu zarządzenia z dnia 2 stycznia 2008 r., nie mogła wpłynąć na bieg terminu do wniesienia przez skarżącego zażalenia na zarządzenie z dnia 29 sierpnia 2007 r.
Mając powyższe na uwadze, postanowieniem z dnia 6 maja 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, stosownie do art. 178 w zw. z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zażalenie skarżącego wniesione w dniu 25 stycznia 2008 r., odrzucił jako spóźnione.
W dniu 30 maja 2008 r. skarżący złożył zażalenie na powyższe postanowienie, w którym wskazał, iż z uzasadnienia tego postanowienia wynika, że przedmiotem posiedzenia Sądu było niewykonanie zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi, podczas, gdy z sentencji postanowienia wynika, iż dotyczy ono zażalenia, w którym skarżący kwestionował prawidłowość ustalenia wysokości wpisu.
W ocenie skarżącego, wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi, w tym do uiszczenia wpisu otrzymał w dniu 22 stycznia 2008 r. Wezwanie to wykonał w terminie, tj. w dniu 25 stycznia 2008 r. poprzez złożenie odpisów skargi oraz wniesienie zażalenia na zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi. Ponadto skarżący ponownie zakwestionował prawidłowość ustalenia wysokości wpisu od skargi.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W pierwszej kolejności wskazać należy, że w rozpoznawanej sprawie przedmiotem oceny Naczelnego Sądu Administracyjnego pozostaje wyłącznie kwestia prawidłowości postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 maja 2008 r., nie zaś kwestia prawidłowości ustalenia wysokości wpisu od skargi.
W myśl art. 194 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zażalenie wnosi się w terminie 7 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
Stosownie zaś do art. 178 powołanej ustawy, wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Zgodnie z art. 197 § 2 cyt. ustawy, do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej.
W przedmiotowej sprawie wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi przesłano skarżącemu w dniu 31 sierpnia 2007 r. Wezwanie to było dwukrotnie awizowane: w dniu 5 września 2007 r. oraz w dniu 13 września 2007 r. Wskazać zatem należy, że zasady doręczania korespondencji w postępowaniu sądowoadministracyjnym zostały określone w Rozdziale 4 Działu III ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zgodnie z art. 73 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w artykułach poprzedzających, pismo składa się na okres siedmiu dni w placówce pocztowej lub w urzędzie gminy, a zawiadomienie o tym umieszcza w skrzynce na korespondencję, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W tym przypadku doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia tego okresu. Wskazać jednak należy, iż na skutek orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego z dnia 28 lutego 2006 r., sygn. akt P 13/05, warunkiem skuteczności takiego doręczenia jest uprzednie dwukrotne awizowanie doręczonej przesyłki, a tym samym, pismo uważa się za doręczone z upływem siedmiu dni od pozostawienia drugiego awiza.
W tej sytuacji Sąd I instancji prawidłowo ustalił, iż termin do wniesienia zażalenia na zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu rozpoczął bieg w dniu 20 września 2007 r. i upłynął w dniu 27 września 2007 r. Tym samym zażalenie skarżącego na powyższe zarządzenie wniesione w dniu 25 stycznia 2008 r. jako spóźnione, stosownie do art. 178 w zw. z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, podlegało odrzuceniu.
Odnosząc się natomiast do argumentów podnoszonych w zażaleniu wskazać należy, iż w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, zarówno z sentencji, jak i z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia jednoznacznie wynika, iż Sąd I instancji rozpoznał zażalenie skarżącego na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi. Ponadto podkreślenia wymaga, iż wprawdzie w przedmiotowej sprawie zarówno wezwanie do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przywrócenie terminu, jak i braków formalnych skargi dotyczy tych samych czynności, tj. uiszczenia wpisu i złożenia odpisów skargi, jednakże wynika to z faktu, iż stosownie do art. 87 § 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, równocześnie z wnioskiem o przywrócenie terminu strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Powyższe nie oznacza jednak, iż Sąd przesyłając do skarżącego wezwanie o uzupełnienie braków formalnych wniosku o przywrócenie terminu, wyznaczył jednocześnie, jak podnosi skarżący w zażaleniu, nowy termin do uzupełnienia braków formalnych skargi. Kwestia ta będzie bowiem rozstrzygnięta przy rozpoznawaniu wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi.
Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 w związku z art. 197 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji postanowienia.