Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 9 marca 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę kasacyjną M.P. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 grudnia 2016 r. uchylającego zaskarżoną decyzję oraz poprzedzająca ją decyzję organu pierwszej instancji.
Pismem z dnia 21 marca 2017 r. M.P. (dalej "żalący") - inwestor w przedmiotowej sprawie – złożył własnoręcznie podpisane zażalenie od powyższego orzeczenia.
Postanowieniem z dnia 27 marca 2017 r. Sąd I instancji odrzucił ww. zażalenie z uwagi na art. 194 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej p.p.s.a.), który mówi, iż zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Ponieważ żalący sporządził zażalenie osobiście podlegało ono odrzuceniu na mocy art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.
Pismem z dnia 7 kwietnia 2017 r. zażalenie na powyższe postanowienie złożył M.P. W uzasadnieniu powtórzył argumentację zawartą w piśmie z dnia 21 marca 2017 r., nie odnosząc się do kwestii, która przesądziła o odrzuceniu skargi kasacyjnej, a mianowicie konieczności sporządzenia tego rodzaju środka zaskarżenia przez adwokata bądź radcę prawnego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. Natomiast z treści przepisu art. 194 § 4 tej ustawy wynika, że zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem przypadków, gdy sporządza je sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem, albo gdy skargę kasacyjną wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich.
O powyższym obowiązku M.P został pouczony w punkcie 3 pisma Sądu z dnia 21 grudnia 2016 r., przy którym doręczono mu odpis wyroku z dnia 9 grudnia 2016 r. wraz z uzasadnieniem (k. 86 akt sądowych), a także w punkcie 5 pisma Sądu z dnia 13 marca 2017 r., przy którym doręczono żalącemu odpis postanowienia z dnia 9 marca 2017 r. wraz z uzasadnieniem (k. 143 akt sądowych). Pomimo tego, żalący wniósł zarówno skargę kasacyjną jak i zażalenie na jej odrzucenie osobiście przez siebie sporządzone i podpisane.
Mając na względzie przedstawiony wyżej stan faktyczny i prawny sprawy należy uznać, iż Sąd pierwszej instancji prawidłowo stwierdził, że wniesione w niniejszej sprawie zażalenie jest niedopuszczalne, gdyż nie spełnia wymogu określonego w art. 194 § 4 p.p.s.a. Wprowadzony przez ten przepis tzw. "przymus adwokacki" został zlekceważony przez żalącego co ze względów wymienionych w niniejszym uzasadnieniu stanowiło podstawę do odrzucenia zażalenia.
Mając powyższe okoliczności na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.