Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 2 lipca 2013 r., sygn. akt II SA/Lu 349/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił zażalenie A. W. na zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi.
W uzasadnieniu Sąd wskazał, że zarządzeniem z dnia [...] kwietnia 2013 r. A. W. został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 500 zł od skargi na decyzję Lubelskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2013 r., Nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego. Odpis tego zarządzenia został doręczony skarżącemu w dniu [...] maja 2013 r. (k. 25). W dniu 16 maja 2013 r. (data stempla pocztowego) skarżący wniósł zażalenie na to zarządzenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Powyższe zażalenie zostało przekazane przez Naczelny Sąd Administracyjny tutejszemu sądowi, jako właściwemu do jego rozpatrzenia w dniu 27 maja 2013 r. (data stempla pocztowego - k. 36).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie przytoczył treść art. 227 § 1 i art. 194 § 2 w związku z art. 198 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. dalej p.p.s.a.) zgodnie z którymi na zarządzenie przewodniczącego w przedmiocie wezwania do uiszczenia wpisu od skargi przysługuje zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu. Sąd stwierdził, że w niniejszej sprawie skarżący omyłkowo wniósł zażalenie bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego mimo prawidłowego pouczenia, iż wnosi się je za pośrednictwem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. O zachowaniu terminu do wniesienia zażalenia złożonego bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego decyduje data nadania przesyłki zawierającej zażalenie przez ten sąd pod adresem właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego (por. postanowienie NSA z dnia 9 marca 2010 r., II OZ 194/10, niepubl., postanowienie WSA w Olsztynie z dnia 9 listopada 2010 r., I SA/Ol 286/10, niepubl., postanowienie WSA w Warszawie z dnia 13 maja 2010 r., II SA/Wa 2077/09).
Sąd wskazał, iż termin do złożenia zażalenia, liczony od dnia doręczenia skarżącemu wezwania do uiszczenia wpisu, tj. od dnia 8 maja 2013 r., upłynął w dniu 15 maja 2013 r. W związku z tym, iż zażalenie zostało nadane przez Naczelny Sąd Administracyjny na adres właściwego sądu w dniu 27 maja 2013 r. (data stempla pocztowego – k. 36), należy uznać je za złożone po upływie terminu do jego wniesienia. Ponadto Sąd podniósł, że skarżący nadał na poczcie przesyłkę zawierającą zażalenie w dniu 16 maja 2013 r., a zatem dzień po upływie terminu do jego wniesienia. Z powyższych względów zażalenie należało odrzucić na podstawie art. 197 § 2 w związku z art. 178 p.p.s.a., jako wniesione z uchybieniem terminu.
W zażaleniu na powyższe postanowienie A. W. wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Skarżący podniósł, że jest osobą w podeszłym wieku i jako osoba schorowana mógł dopuścić się uchybienia terminu, jednak o pełną weryfikację tego zagadnienia prosi Naczelny Sąd Administracyjny. Skarżący podkreślił, że niniejsza sprawa dotyczy rozbiórki obiektu budowlanego o małej kubaturze (komórka na opał), lecz o silnym zabarwieniu emocjonalnym. A. W. zaznaczył, że gdyby rzeczywiście doszło do uchybienia terminu, to na swoje usprawiedliwienie informuje, że w tym okresie był przeziębiony i nie miał możliwości wyjścia z domu, a zamieszkuje samotnie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie jest zasadne.
Zgodnie z art. 227 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a. zażalenie przysługuje na zarządzenie przewodniczącego oraz postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego w przedmiocie kosztów sądowych, jeżeli strona nie składa środka odwoławczego co do istoty sprawy. Stosownie do art. 194 § 2 p.p.s.a. zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia.
W niniejszej sprawie A. W. skorzystał z możliwości zaskarżenia zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 23 kwietnia 2013 roku w przedmiocie ustalenia obowiązku i wysokości wpisu od skargi.
Powyższe zarządzenie doręczono skarżącemu w dniu 8 maja 2013 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru – k. 25). W tej sytuacji termin do wniesienia zażalenia biegł dla A. W. od dnia 9 maja 2013 r. i upłynął w dniu 15 maja 2013 r.
Zaznaczyć należy, iż A. W. doręczono zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi z prawidłowym pouczeniem o przysługującym stronie uprawnieniu do wniesienia zażalenia oraz sposobie i terminie jego złożenia. W punkcie 2 pouczenia jednoznacznie wskazano, iż zażalenie wnosi się do Naczelnego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie (k. 21 - doręczenie odpisu zarządzenia). A. W. – pomimo pouczenia – wniósł zażalenie bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
W takiej sytuacji – jak zasadnie stwierdził Sąd pierwszej instancji - o zachowaniu ustawowego, siedmiodniowego terminu do wniesienia zażalenia decyduje wówczas data wysłania zażalenia przez Naczelny Sąd Administracyjny do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego.
W niniejszej sprawie Naczelny Sąd Administracyjny w dniu 27 maja 2013 r. przekazał zażalenie A. W. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie – data nadania w UPT Warszawa 1. To zaś oznacza, że zażalenie zostało złożone po upływie terminu do jego wniesienia.
W tym miejscu zauważyć należy, że gdyby nawet przyjąć, że zażalenie zostało prawidłowo wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem Sądu pierwszej instancji, to i tak nastąpiło to z uchybieniem terminu. Zażalenie bowiem nadano w UPT Puławy w dniu 16 maja 2013 r., a więc jeden dzień po upływie przepisanego terminu. Jak już wyżej wskazano ustawowy termin upłynął w dniu 15 maja 2013 r.
Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zasadnie uznał, iż zażalenie na zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi z dnia 23 kwietnia 2013 r. zostało wniesione z uchybieniem terminu ustawowego z art. 194 § 2 p.p.s.a. i jako takie podlega odrzuceniu na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a.
Nadmienić należy, że postanowieniem z dnia 11 czerwca 2013 r. referendarz sadowy Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Lublinie przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie w całości od kosztów sądowych, a taki w istocie cel A. W. zamierzał osiągnąć składając zażalenie i wnosząc o odstąpienie od obowiązku uiszczenia wpisu (z uwagi na brak środków pieniężnych).
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny - na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. - orzekł jak w sentencji.