Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 18 kwietnia 2016 r. sygn. akt II SA/Gl 228/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę S.W. i C.W. na postanowienie Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2015 r. w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania w sprawie legalności robót budowlanych.
W uzasadnieniu Sąd wskazał, że przedmiotowa skarga podlegała, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", odrzuceniu jako spóźniona. Zaskarżone postanowienie Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego skarżący otrzymali w dniu 28 września 2015 r., zatem termin 30 dni do wniesienia skargi upłynął z dniem 28 października 2015 r. Tymczasem przedmiotowa skarga została wniesiona przez skarżących w dniu 4 marca 2016 r. (data stempla pocztowego), a więc już po terminie. Nadto Sąd wskazał, że skarżący zostali prawidłowo pouczeni przez organ o terminie i sposobie złożenia skargi.
Zażalenie na powyższe postanowienie, w ustawowym terminie, wnieśli skarżący domagając się jego uchylenia.
W uzasadnieniu skarżący podnieśli, że ich skarga została odrzucona bezpodstawnie. Nadto wskazali, że jako działający bez profesjonalnego pełnomocnika nie zostali pouczeni o możliwości złożenia wniosku o przywrócenie terminu, a co w tym przypadku jest całkowicie uzasadnione.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie.
Przepis art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. stanowi, że sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Natomiast, zgodnie z treścią art. 53 § 1 tej ustawy, skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
W niniejszej sprawie, co wynika z załączonych akt administracyjnych, zaskarżone postanowienie Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2015 r. w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania w sprawie legalności robót budowlanych zostało skarżącym doręczone w dniu 28 września 2015 r. Zatem wniesienie skargi na to postanowienie w dniu 4 marca 2016 r. zostało dokonane z uchybieniem ustawowemu trzydziestodniowemu terminowi, o którym mowa we ww. art. 53 § 1 P.p.s.a. W tej sytuacji prawidłowo Sąd pierwszej instancji odrzucił wniesioną w tej sprawie skargę jako spóźnioną. Przy czym wyjaśnić należy, że akcentowana przez skarżących kwestia ich niepouczenia o możliwości złożenia wniosku o przywrócenie terminu nie ma żadnego wpływu na odrzucenie skargi z powodu jej wniesienia po terminie.
Dlatego, na mocy art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.