Postanowienie NSA z 25 lipca 2006 r., II OZ 732/06

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 25 lipca 2006 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 września 2005 r. sygn. akt 7/IV SA 1358/03 oddalające wniosek A. G. o wyłączenie asesora Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie – M. K.

Sprawa

w sprawie ze skargi J. M. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 12 marca 2003 r. Nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki budynku gospodarczego postanawia oddalić zażalenie

Skład

Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz przewodniczący, sprawozdawca

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 13 września 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił wniosek A. G. o wyłączenie asesora tego Sądu– M. K. od orzekania w sprawie ze skargi J. M. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 12 marca 2003 r. Nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki budynku gospodarczego.

W uzasadnieniu Sąd stwierdził, że z okoliczności wskazanych przez A. G. oraz z oświadczenia złożonego przez asesora WSA M. K. nie wynika, aby łączył ją z wnioskodawcą, ani z żadną inną stroną postępowania jakikolwiek osobisty stosunek, który mógłby wywoływać wątpliwości, co do bezstronności, a także nie zachodzą żadne okoliczności określone w art. 18 i 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

W szczególności, Sąd podkreślił, że nie można uważać za stosunki osobiste kontaktów zawodowych sędziego z adwokatami, ławnikami, czy prokuratorami, na co powołuje się wnioskodawca. Ponadto, Sąd wskazał, że nie uzasadnia wniosku o wyłączenie sędziego prowadzenie przez niego procesu z naruszeniem przepisów prawa procesowego ani np. wyrażana ocena stanowiska, czy przedstawianych dowodów.

W dniu 24 października 2005 r. (data stempla pocztowego) skarżący złożył na powyższe postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zażalenie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Stosownie do art. 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli między nim a jedną ze stron lub jej przedstawicielem zachodzi stosunek osobisty tego rodzaju, że mógłby wywołać wątpliwości co do bezstronności sędziego. Stosownie do art. 26 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), Prezes Naczelnego Sądu Administracyjnego może, za zgodą kolegium sądu, powierzyć asesorowi sądowemu pełnienie czynności sędziowskich w tym sądzie na czas określony nieprzekraczający pięciu lat.

W rozpoznawanej sprawie, jak słusznie zauważył to Sąd I instancji, nie wystąpiła żadna z przesłanek uzasadniających wyłączenie sędziego. Skarżący wnioskując o wyłączenie asesora WSA M. K. wskazał, że łączy ją stosunek osobisty z adwokatami, ławnikami i prokuratorami, zakwestionował również prawidłowość dokonanej przez asesora oceny okoliczności w przedmiotowej sprawie. Stwierdzić zatem należy, że wniosek skarżącego nie został oparty na przyczynach przewidzianych w art. 19 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W szczególności nie można uważać za stosunki osobiste kontaktów zawodowych sędziego z adwokatami, ławnikami, czy prokuratorami. Nie uzasadnia także wniosku o wyłączenie sędziego wyrażone przez niego w sprawie stanowisko. Mając powyższe na uwadze oraz fakt, że również z oświadczenia asesora nie wynika, aby łączyły go ze stroną jakiekolwiek stosunki osobiste mogące wpływać na jego bezstronność, stwierdzić należy, iż w przedmiotowej sprawie nie zachodzą przesłanki do uwzględnienia wniosku o wyłączenie asesora.

Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 i art. 197 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.