Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, po rozpoznaniu w dniu 19 kwietnia 2010 r., na posiedzeniu niejawnym wniosku J. S. i W. S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2010 r. znak: [...], oddalił wniosek.
Skarżący w skardze z dnia 15 lutego 2010 r. wnieśli o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2010 r., w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenie na budowę. Sąd I instancji wskazał, że wnioskodawcy nie podnieśli konkretnych argumentów uzasadniających wniosek, a w szczególności argumentów uzasadniających zastosowanie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi; Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.". Wskazali jedynie, że wstrzymanie jest zasadne ze względu na możliwość rozpoczęcia budowy, co może doprowadzić do spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Sąd rozpatrując wniosek o wstrzymanie zaskarżonej decyzji podkreślił, że strona powinna we wniosku o wstrzymanie aktu lub czynności wskazać okoliczności uzasadniające możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Skarżący takich okoliczności we wniosku nie uprawdopodobnili, podniesiony argument jest natomiast bardzo ogólnikowy. Wnioskodawcy zaznaczyli, że wniosek o wstrzymanie złożony został z uwagi na możliwość rozpoczęcia budowy, co może doprowadzić do spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Argument ten - odwołujący się do możliwości zrealizowania budynku - nie dotyczy niniejszej sprawy, która została zainicjowana w celu zbadania decyzji odmawiającej stwierdzenia nieważności innej decyzji. Nie odnosi się również do ustawowych przesłanek wstrzymania (niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków). Już z tej przyczyny wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie.
Ponadto, Sąd podniósł, że decyzja wydana w postępowaniu nadzwyczajnym w sprawie odmowy stwierdzenia nieważności innej decyzji dotyczącej pozwolenia na budowę, co do zasady bezpośrednich skutków, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. nie rodzi. Decyzja tego typu nie wymaga żadnej czynności strony, ani nie nakłada na strony żadnego, podlegającego wykonaniu obowiązku, którego wykonanie miałoby wpływ na powstanie przesłanek określonych powyższym przepisie.
W zażaleniu na postanowienie skarżący podnieśli, że Sąd I instancji nie uwzględnił, iż w skardze podnosili oni fakt usytuowania garażu na działce nr ewid. 65/2 w ostrej granicy z działką stanowiącą ich własność i w odległości 60 cm od budynku znajdującego się na niej. W ich ocenie przy wykopie fundamentów pod garaż zostanie naruszona konstrukcja budynku znajdującego się na działce skarżących.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw. W myśl art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z konstrukcji tej normy prawnej wynika, że na skarżącym spoczywa ciężar wykazania przesłanek zawartych w cytowanym przepisie, zaś sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli jest spełniona ustawowa przesłanka określona jako potencjalna możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdy akt lub czynność zostanie wykonana.
Analiza wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji potwierdza stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zawarte w zaskarżonym postanowieniu, że strona nie uprawdopodobniła w nim przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Zawarty w skardze wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji faktycznie nie zawiera jakichkolwiek argumentów, które mogłyby przemawiać za koniecznością wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
Aby Sąd mógł stwierdzić, czy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, skarżący musi przytoczyć istnienie konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania aktu lub czynności jest zasadne oraz wskazać dlaczego uznał, że osoba uprawniona do prowadzenia robót budowlanych na podstawie ostatecznej decyzji administracyjnej ma ponosić ujemne skutki związane ze wstrzymaniem jej wykonania, skoro to inwestor ponosi ryzyko prowadzenia robót przed rozpoznaniem skargi przez Sąd i to na nim spoczywać będzie obowiązek przywrócenia stanu poprzedniego, w razie, gdyby okazało się, że w wyniku rozpoznania skargi decyzja zostanie uchylona.
Przez niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków należy rozumieć taki stan, w wyniku którego może zostać wyrządzona szkoda, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot świadczenia ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy jej pierwotnych cech. W rozpatrywanej sprawie taki przypadek nie występuje. Do stwierdzenia spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest wystarczający sam fakt wskazania przez skarżących na rażące naruszenie prawa przy wydawaniu przedmiotowej decyzji. Merytoryczne zarzuty dotyczące zaskarżonej decyzji nie stanowią przesłanki wstrzymania zaskarżonego aktu. Zasadność wydanej decyzji jest przedmiotem oceny dopiero w toku rozpoznawania wniesionej skargi. Natomiast obawy skarżących o naruszenie przy budowie garażu konstrukcji budynku znajdującego się na działce sąsiedniej nie zostały poparte jakimkolwiek racjonalnym dowodem.
Z uwagi na powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.