Uzasadnienie
Pismem z dnia 26 marca 2011 r. J. O. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku skargę na decyzję Wojewody Podlaskiego z dnia [...] lutego 2011 r. w przedmiocie wymeldowania.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II WSA w Białymstoku z dnia 29 kwietnia 2011 r. skarżący został wezwany do usunięcie braków formalnych skargi poprzez nadesłanie dwóch egzemplarzy odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych - w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. W zakreślonym terminie skarżący nie uzupełnił braków formalnych skargi.
Skarżący wnioskiem z dnia 13 maja 2011 r. zwrócił się z prośbą o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, motywując go ciężkim stanem zdrowia oraz opieką nad mamą, co uniemożliwia mu swobodne poruszanie i tym samym uzupełnienia braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie. Do wniosku dołączył zaświadczenie lekarskie o stanie zdrowia matki oraz dwa odpisy skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku postanowieniem z dnia 28 czerwca 2011 r. na podstawie art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej p.p.s.a. odmówił przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że skarżący nie uprawdopodobnił, iż niedochowanie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi było przez niego niezawinione ponieważ za okoliczność taką nie może być uznany, powołany przez skarżącego fakt złego stanu zdrowia oraz opieka nad chorą matką. Na potwierdzenie złego stanu zdrowia skarżący wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu nie przedłożył bowiem żadnego zaświadczenia lekarskiego (zaświadczenie o stanie zdrowia skarżącego wystawione zostało dopiero 23 maja 2011 r.,). Przedłożył jedynie zaświadczenie lekarskie z dnia 10 maja 2011 r., dotyczące stanu zdrowia matki, z którego wynika, że leczy się ona z powodu nadciśnienia tętniczego krwi, cukrzycy, zaburzeń lękowo-depresyjnych oraz, że okresowo wymaga opieki osób drugich. Jest to zatem zaświadczenie o jej ogólnym stanie zdrowia, a nie o nagłej chorobie, z powodu której skarżący nie mógł pozostawić matki bez opieki i tym samym uzupełnić braków formalnych skargi.
Pełnomocnik skarżącego, pismem z dnia 4 lipca 2011 r. złożył zażalenie na powyższe postanowienie z dnia 28 czerwca 2011 r. zarzucając naruszenie art. 86 § 1 i art. 87 § 2 p.p.s.a. W uzasadnieniu wniosku podkreślono, że z zaświadczenia lekarskiego dotyczącego matki skarżącego wynika iż wymaga ona opieki osób drugich, dlatego też skarżący nie mógł uzupełnić braków formalnych skargi ponieważ musiał sprawować opiekę nad matką.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 p.p.s.a.), przy czym równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.).
W orzecznictwie i w literaturze prawniczej przyjmuje się, iż brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, biorąc pod uwagę obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Zatem, przy uwzględnieniu wymogów przewidzianych w art. 87 § 1 p.p.s.a., przywrócenie terminu może mieć miejsce jedynie wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku.
W rozpoznawanej sprawie skarżący we wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi powołuje się na ciężki stan zdrowia oraz opiekę nad matką. Do wniosku skarżący załączył zaświadczenie lekarskie dotyczące matki z dnia 10 maja 2011 r. oraz zaświadczenie z 23 maja 2011 r. dotyczące jego samego.
Naczelny Sąd Administracyjny nie podziela stanowiska Sądu I instancji, iż choroba matki i konieczność sprawowania nad nią opieki nie była zdarzeniem niespodziewanym, którego skarżący nie mógł przewidzieć, a zatem miał sposobność takiej organizacji swoich działań, by móc zadbać o swoje interesy i w ustawowym terminie uzupełnić braki formalne skargi. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego nie można wykluczyć, że przywrócenie terminu będzie również usprawiedliwiała choroba domownika i konieczność opieki nad nim. Z zaświadczenia lekarskiego matki skarżącego wynika wprost, że wymaga ona opieki osób drugich którą sprawował syn – J. O. Należy zauważyć, iż pomimo sprawowania opieki nad matką, skarżący już dwa dni po uchybieniu terminu złożył wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi oraz nadesłał brakujące odpisu skargi, o której kserokopie wystąpił do Sadu w dniu 13 maja 2011 r. co oznacza, iż w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego dochował należytej staranności i uprawdopodobnił uchybienie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie jej odpisów.
Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a, orzekł jak w sentencji postanowienia.