Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 16 kwietnia 2009 r. w sprawy z wniosku A. S.A. z siedzibą w W. o wymierzenie Wojewodzie Mazowieckiemu kary grzywny za nie przekazanie kompletu akt w sprawie skargi na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] maja 2008 r., znak [...] w przedmiocie odmowy pozwolenia na budowę w trybie określonym w art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wymierzył Wojewodzie Mazowieckiemu karę grzywny w wysokości 1.000 złotych.
W uzasadnienie Sąd I instancji wskazał, że pomimo zobowiązania postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 lutego 2009 r. do nadesłania kompletnych akt administracyjnych dotyczących w szczególności projektu budowlanego dotyczącego inwestycji zespołu budynków wielorodzinnych Nr 7 z garażem podziemnym w W. przy ul. A. na dz. ew. [...] (część), [...] (część), [...] (część), [...] (część), [...], [...], [...] (część) z obrębu [...] oraz na dz. ew. [...] (część) z obrębu [...], Wojewoda Mazowiecki nie nadesłał wymaganych akt. Stosownie zaś do dyspozycji art. 54 § 2 p.p.s.a. Wojewoda Mazowiecki winien najpóźniej w dniu 17 lipca 2008 r. przekazać ww. skargę wraz z odpowiedzią na skargę oraz aktami administracyjnymi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł Wojewoda Mazowiecki wyjaśniając, że przy piśmie z dnia 13 listopada 2008 roku Biuro Architektury i Planowania Przestrzennego Urzędu m. st. Warszawy przesłało do Sądu stosowną dokumentację. Po zapoznaniu się z dokumentacją znajdującą się w siedzibie Sądu, pracownicy urzędu wojewódzkiego stwierdzili kompletność akt.
W odpowiedzi na zażalenie wnioskodawca wskazał, że akta I instancji wpłynęły do Sądu cztery miesiące po przesłaniu odpowiedzi na skargę i zostały przekazane nie przez wojewodę lecz przez podmiot do tego nieuprawniony.
Postanowieniem z dnia 3 czerwca 2009 roku Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie uchylił postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 kwietnia 2009 r., sygn. akt VII SO/Wa 6/09 i umorzył postępowanie w przedmiocie wymierzenie Wojewodzie Mazowieckiemu grzywny. W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji wskazał, że zażalenie Wojewody Mazowieckiego jest oczywiście uzasadnione. Z notatki urzędowej Przewodniczącego Wydziału VII wynika zaś, że żądane projekty budowlane zostały przesłane uprzednio przez Wojewodę Mazowieckiego i załączone do innych spraw prowadzonych ze skarg spółki A. i dotyczących tej samej inwestycji.
Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła spółka A. wnosząc o jego uchylenie w całości. Strona wnosząca zażalenie ponownie podkreśliła, że akta zostały przekazane dopiero przy piśmie z dnia 13 listopada 2008 roku przez Biuro Architektury i Planowania Przestrzennego Urzędu m. st. Warszawy, a zatem bezsporne jest, że Wojewoda Mazowiecki nie wykonał ciążącego na nim obowiązku.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do treści art. 195 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo. Od ponownie wydanego postanowienia przysługują środki odwoławcze na zasadach ogólnych.
Zasadnicze znaczenie dla niniejszego rozstrzygnięcia ma zatem ocena, czy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zasadnie uchylił własne postanowienie o wymierzeniu Wojewodzie Mazowieckiemu grzywny w trybie art. 55 § 1 powołanej ustawy, a zatem w istocie do oceny, czy organ administracji rzeczywiście wywiązał się z nałożonych na niego na mocy przepisów ustawy obowiązków w zakresie terminu i sposobu przekazania skargi, odpowiedzi na skargę oraz akt sprawy.
Argumentacja strony wnoszącej zażalenie sprowadza się w istocie do dwóch kwestii. Po pierwsze Wojewoda Mazowiecki winien przesłać brakujące akta organu I instancji wraz z odpowiedzią na skargę, a po drugie winien tego dokonać osobiście. Jednocześnie, w ocenie strony, pracownicy urzędu wojewódzkiego winni wcześniej dokonać oceny akt sprawy znajdujących się w siedzibie Sądu I instancji, pod kątem ich kompletności. Wyjaśnić zatem należy, że analiza akt sprawy prowadzi do wniosku, iż zasadniczym powodem uwzględnienie zażalenie była okoliczność, że przedmiotowe projekty budowlane zostały wcześniej dołączone do akt innych postępowań dotyczących tej samej inwestycji, toczących się przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym.
Sąd w pełni akceptuje stanowiska orzecznictwa zaprezentowane przez stronę wnoszącą zażalenie, które precyzują pewne zasady co do sposobu przekazywania akt sprawy do sądu administracyjnego. Nie sposób jednak z nich wywodzić, że obowiązek przekazania akt sprawy nie jest spełniony, jeżeli całość czy też część akt pozostaje w dyspozycji Sądu w związku z innymi toczącymi się postępowaniami. Nie można również podzielić argumentacji wnoszącego zażalenie, że okoliczność przesłania części dokumentów nie osobiście przez Wojewodę, lecz przez organ I instancji, musi prowadzić do wniosku, że obowiązek przekazania akt sprawy nie został wykonany. Celem obowiązków wynikających z art. 54 § 1 ustawy jest zapewnienie sądowi administracyjnego możliwości zapoznania się z całą dokumentacją dotyczącą danego postępowania administracyjnego i bez znaczenie pozostaje przesłane części tej dokumentacji bezpośrednio przez organ I instancji, gdyż co do zasady wydanie przez organ odwoławczy decyzji ostatecznej w postępowaniu administracyjnym obliguje do zwrotu akt do organu stopnia podstawowego.
Istotnie to organ odwoławczy jest adresatem obowiązku przekazania skargi, odpowiedzi na skargę oraz akt sprawy do sądu, bowiem za jego pośrednictwem skarga jest wnoszona, lecz za dopuszczalne uznać należy, że uzupełnienie przesłanych akt sprawy poprzez dosłanie części z nich przez organ I instancji i to na skutek pisma skierowanego przez organ odwoławczy, jest równoznaczne z przesłaniem akt sprawy przez organ II instancji w rozumieniu cytowanego wyżej art. 54 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Z powyższych względów, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym, Sąd orzekł jak w postanowieniu.