Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił wniosek H. i J. Ż. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. W uzasadnieniu Sąd podniósł, że wniosek skarżących nie wskazywał na okoliczności uzasadniające wstrzymanie wykonania postanowienia wynikające z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Sąd nie dopatrzył się także podstaw dla uwzględnienia takiego wniosku z urzędu.
W zażaleniu na to postanowienie H. i J. Ż. wnieśli o jego zmianę poprzez wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia Śląskiego WINB w Katowicach. W uzasadnieniu skarżący podnieśli, że wydanie przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta Bielska-Białej postanowienia nakładającego na skarżących obowiązek wniesienia karnej opłaty legalizacyjnej jest nieuzasadnione, a co najmniej przedwczesne. Wysokość ustalonej opłaty jest rażąco niewspółmierna do wartości budowli i istotnie zagraża podstawowym interesom życiowym skarżących oraz pozostającej na ich utrzymaniu rodziny. Konieczność poniesienia tej opłaty doprowadzi do zagrożenia bytu rodziny poprzez pozbawienie jej środków na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych. W tych okolicznościach wykonanie zaskarżonego postanowienia organu nadzoru budowlanego sprowadza na skarżących niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie nie mogło być uwzględnione, jako nie posiadające usprawiedliwionych podstaw.
Wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji lub postanowienia jest uzależnione od wykazania przez wnioskującego o to wstrzymanie, że w sprawie spełnione są przesłanki, o których mowa w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skarżący zaś postawili jedynie wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia, ale nie wskazali z jakiego powodu się tego domagają, gdyż wniosku nie uzasadnili. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach nie miał więc podstaw do wstrzymania wykonania decyzji.
Argumenty podniesione w uzasadnieniu zażalenia nie mogą zmienić oceny Naczelnego Sądu Administracyjnego co do zasadności zaskarżonego rozstrzygnięcia. Sąd ten bowiem ocenia orzeczenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego pod kątem zaistnienia bądź nie okoliczności, o których mowa w art. 184 i 185 § 1 przytoczonej ustawy, a w niniejszej sprawie nie można Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gliwicach zarzucić błędu, bowiem uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia zostało przedstawione dopiero w zażaleniu.
Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.